بازگشت
۲۱ شهریور ۱۳۹۷
روزملی سینما از نگاه سینماگران
اخبار و رویدادها

هنروتجربه: روز ۲۱ شهریورماه در تقویم کشور روز ملی سینما است. سینمای ایران در شرایطی به استقبال این روز رفت که در آستانه ۱۲۰ سالگی قرار دارد. خبرگزاری مهر به بهانه روز ملی سینما از ۴۵ فعال حوزه‌های مختلف در سینمای کشور خواسته تا در جملاتی کوتاه احساس، آرزو و یا نقد خود را درباره سینمای امروز بگویند. در این جا به آرزوهای چهره‌های هنروتجربه‎ای این فهرست نگاهی می‌اندازیم.

 

آناهید آباد/کارگردان:
۵-۶ ساله بودم که برای اولین بار با پدرم به سینما رفتم. روی صندلی بادمجانی رنگ با دسته‌های چوبی که سعی می‌کردم دستان کوچکم را بر روی آن‌ها بگذارم نشستیم. چراغ‌ها خاموش و نور بر پرده تابیده شد… به دنیای رویا رفتم… فیلم تمام و چراغ‌ها روشن شد… از آن روز به بعد تخیل شد دلنشین‌ترین بازی کودکانه من… عاشق رنگ بادمجانی هستم…

احمد طالبی‌نژاد/ منتقد:
واقعیت این است که جهان امروز بدون عنصری به نام سینما قابل تحمل نبود. مردم بخشی از رویاهایشان را بر پرده سینماها می‌بینند؛ رویاهایی که ممکن است در واقعیت امکان برآورده شدن نداشته باشند، بنابراین انسان معاصر خوشبخت است که با معشوقی به نام سینما حشر و نشر دارد. روز ملی سینما مبارک …

بهرام ارک/ کارگردان فیلم کوتاه:
در روز ملی سینما می‌خواهم به مدیران سینمایی یادآوری کنم که سینما تنها در تهران نیست و باید این اجازه داده شود که سینما در شهرستان‌ها نیز قوت بیشتری بگیرد. امیدوارم دولت از شهرستان‌ها در حوزه سینما حمایت کند تا در این حد سینما در تهران خلاصه نشود زیرا این خلاصه شدن تنها به ضرر سینما است. این درصد از خلاصه شدن کم کم به یک سندروم تبدیل شده است که همه فکر می‌کنند سینما را باید در تهران دنبال کنند. نباید فراموش کرد که استعدادهای سینمایی تنها در تهران نیستند و در شهرستان‌ها نیز می‌توان استعدادهای درخشان پیدا کرد.

امیرحسین علم‌الهدی/ کارشناس و مدیر سینمایی:
«سینما یکی از مظاهر تمدن است!» این جمله را نه یکی از روشنفکران و نه یک سینماگر و نه یکی از اهالی هنر گفته است! این سخن، سخن یک مرجع بزرگ دینی است (امام خمینی ره) آن هم در زمانه خون و آتش و بدانیم سینمای ایران در این چهار دهه هرچه دارد از نگاه جامع این مرجع و رهبر دینی است…روز سینما به «اهالی جامع نگر» در تمام‌ ابعاد زندگی، مبارک باد…

مسعود امینی تیرانی/ کارگردان:
ما تقریبا تبدیل شده‌ایم به مجموعه‌ای از خواستن‌ها و نتوانستن‌ها و متاسفانه حجم این نتوانستن‌ها آنقدر در حال افزایش است که  کم‌کم در حال فراموشی لذت سینما هستیم. امیدوارم روز سینما باز هم به ما یادآوری کند که ما برای خواست آزادی و برای خواست لذت آفرینش وارد دنیای سینما شده ایم.

عزیزالله حاجی‌مشهدی/ منتقد فیلم و مدرس سینما:
سینما به طرز شگفت انگیزی جذاب و پرکشش است. هنری متعالی که به عنوان پدیده‌ای پرشگفت سیار شبیه زندگی ماست. در روز ملی سینما ضمن تلاش برای رشد و ارتقای سینملی ملی مان این هنر پرجاذبه و فراگیر را پاس بداریم که به راستی آینه زندگی ماست.

کیوان کثیریان/ منتقد:
 وجود روز ملی سینما در تقویم رسمی‌کشور یک غنیمت به شمار می‌رود، چرا که تعدادی از مردم سینما را یاد می‌کنند و این امر سبب می‌شود تا سینما فراموش نشود اما مساله مهمی‌که در سینمای ایران وجود دارد این است که باید تلاش شود تا رونق آن به اندازه‌ای باشد که هر روز را روز سینما بدانیم زیرا سینما جزو نافذترین و مهم‌ترین سرگرمی‌ها و رسانه‌ها در دنیا به شمار می‌رود. معتقدم مهم‌ترین اتفاق در سینما این است که مردم هرچه بیشتر به سینما بروند و در کنار آن فیلم‌های خوبی ساخته شود، فضای سینما رونق پیدا کند و سالن‌های سینما پر و تعداد آن بیشتر شود. وجود این اسم در تقویم اتفاق خوبی است اما اتفاق بهتر این است که فضای سینما آرام و پررونق باشد.

مجیدرضا مصطفوی/ کارگردان:
از اولین تصاویری که بر پرده سینما در خاطرم مانده (جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، مرور آثار کلاسیک و ما گروه اندک داوران کودک) حدود ٢٥ سال گذشته است؛ کودکان روستایی در قامت کابوهای آفتاب سوخته، هفت تیرهای  پر از خالی را در دوئلی سخت به سمت هم گرفته‌اند، خشم ساختگی چشمان مظلومشان متاثر از تماشای وسترن دیشبِ تلویزیون دیدنیست. شلیک می‌کنند و به سمت هم هجوم می‌آوردند، هفت تیرها در بازی کودکانه آن‌ها می‌شکند. شادی و غم، دوستی و کدورتِ کودکانِ «هفت تیرهای چوبی» وصف تمام این روزهای ماست. در این سال‌ها به جرات می‌توان گفت یکی از معدود تجربیات گروهی و در کنار هم بودن و لمس لحظات ناب و خوش مردم با تمام بزنگاه‌های سخت و تلخ اجتماعی و سیاسی ایران همچنان درون همان سالن‌های تاریک سینما رقم خورده است. از صدای بلند خنده تا صدای آرام هق هق گریه…سینمایی که به تنگی نفس دچار شده ولی از نفس نیفتاده است. درمانش باید کرد ولی به دست معتمد حاذق…

محمد کارت/ کارگردان:
 سینما را می‌توان یک قمار بزرگ زندگی برای سینماگران و کسانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند، دانست. هم‌چنین سینما یک لذت بی نهایت برای تماشاگران سینما است. در این قمار زندگی، یک سینماگر می‌تواند زندگی خود را ببرد و یا ببازد و آن تماشاگری که آثار سینمایی را می‌بیند می‌تواند از آن زندگی یاد بگیرد.

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>