بازگشت
۲۳ مهر ۱۳۹۶
برگزاری نشست نقدوبررسی مستندهای «بنیان‎گذار محک» و «طبرستانی ها» در مشهد
محسن عبدالوهاب:می‎خواهیم در جامعه امید ایجاد کنیم/ رضا مرتضوی:موسیقی ساختم که غم درونش نباشد
اخبار و رویدادها

هنروتجربه-علیرضا وفایی: جلسه نقد و بررسی دو مستند «طبرستانی‌ها» و «بنیان‌گذار محک» با حضور محسن عبدالوهاب، کارگردان این آثار و رضا مرتضوی، آهنگساز این دو مستند، روز شنبه ۲۲ مهر در سالن شماره پنج پردیس سینمایی هویزه مشهد برگزار شد.

قرار بود طبرستانی‌ را مرحوم مقدسیان بسازد
عبدالوهاب در ابتدای جلسه درباره مجموعه مستندهایی که با عنوان کارستان ساخته بود و «طبرستانی‌ها» هم یکی از قسمت‌های آن بود، گفت:« این مجموعه مستندها به‌طور کلی در مورد افرادیست که در جامعه شروع به حرکت در عرصه‌های تولید و اقتصاد و کارآفرینی و محیط زیست می‌کنند. به کمک آقای میرطهماسب این حرکت انجام شد،علاقمند بودیم بر روی افرادی کار کنیم که منابع درآمدی‌شان منابع پاکی باشد و روی حرکت و ایده و شخصیت‌شان کار کنیم، به منظور اینکه باعث ایجاد امید در جامعه بشویم.»
او افزود: «این فیلم‌ها بدون کمک بخش دولتی و با سرمایه خصوصی ساخته شد و به دلیل محدودیت منابع مالی، تعداد آن‌ها از شش عدد فراتر نرفت. این نکته را هم بگویم که، «طبرستانی‌ها» را قرار بود آقای مقدسیان بسازند که متاسفانه از جمع ما رفتند و پس از فوت ایشان، من که دوست قدیمی ایشان بودم، کارشان را ادامه دادم.»

وجه کارآفرینی سوژه‌ها مهم بود نه نشان دادن تولیدات‎شان
عبدالوهاب سپس با اشاره به اینکه «طبرستانی‌»ها در زمره مستندهای صنعتی جای می‌گیرد، به نحوه تعامل مخاطبان با این جنس از مستند پرداخت:«مستند صنعتی به معنای این‌که از کارخانه یا محصولات آن فیلم بسازیم، در این فیلم مد نظر ما نبود. بیشتربه دنبال نشان دادن این موضوع بودیم که تعدادی آدم از سنین جوانی تا به امروز یعنی نزدیک به چهل سال با هم مشغول انجام فعالیت‌های اقتصادی هستند و موفقیت‌هایی هم به‌دست آورده‌اند. در این مستند برای من وجه کارآفرینی این افراد مهم بود، نه نشان دادن تولیدات این افراد.»
در ادامه، مرتضوی آهنگساز این مستند درباره روند آشنایی و همکاری خود با عبدالوهاب توضیح داد:« با آقای عبدالوهاب رفاقت دیرینه‌ای داشتم. همکاری ما در پروژه «طبرستانی‌ها» از تابستان سال پیش آغاز شد، که من بعد از دیدن این مستند، تصمیم به ساخت موسیقی آن گرفتم. برای این مستند باید موسیقی می ساختم که کارکرد داشته باشد، ابتدا موسیقی تیتراژ پایانی را ساختم و بعد موسیقی تیتراژ اولیه. ما درموسیقی که برای این فیلم ساخته شد باید امید و پیروزی را القا می‌کردیم.»

می‌خواستیم تا اندازه‌ای که از موضوع اصلی دور نشویم، وارد محک شویم
پس از آن عبدالوهاب درباره سختی ساخت مستند در محیط خشک و صنعتی عنوان کرد: «انتخاب موضوع در هر فیلمی خیلی مهم است. در مورد «طبرستانی‌ها» ما قرار بود در فضای صنعتی کار کنیم که در نگاه اول اصلا جذاب به نظر نمی رسید. ما هم قرار بود درباره یک گروه و موفقیت‌شان حرف بزنیم و ضمنا قرارهم نبود که برای آن‌ها تبلیغ کنیم. هدف این بود که راجع به ایده کارآفرینی صحبت کنیم. در ابتدا یک دوره پژوهشی هشت ماهه برای این کار داشتم، از یک زمانی به بعد دوربین دست گرفتم و شروع به فیلم‌برداری بعضی از صحنه‌های فیلم کردم.درضمن سعی کردیم از ایده این که این افراد در تحریم و با شرایط سخت اقتصادی در حال انجام یک کار اقتصادی موفق هستند کمک بگیریم و مستند را پیش ببریم.»

از روز اول دوربین همراهم بود
عبدالوهاب سپس درباره ی مستند دوم که درباره خانم سعیده قدس موسس بنیاد خیریه محک است، توضیح داد: «در مورد «بنیان‌گذارمحک»، سوال بزرگی که از ابتدا برای ما مطرح بود این بود که می‌خواهیم درباره خانم قدس فیلم بسازیم یا موسسه محک؟ ما تلاش کردیم درباره شخصیتی که بنیان‌گذار محک هست، صحبت کنیم و کاراکتر این آدم را تا آنجایی امکان دارد نشان بدهیم و بگوییم که چه کارهایی انجام داده است، در نظر داشتیم  تا اندازه‌ای وارد محک بشویم که از موضوع اصلی‌ دورمان نکند.با توجه به امکانات و محدودیت‌هایی که داشتیم، مجبور بودیم در یک چارچوب مشخص حرکت کنیم، من از روز اول که همراه خانم قدس در محک شروع به کار کردم، دوربین همراه داشتم و شروع به فیلم‌برداری کردم، چون صحنه‌هایی اتفاق می افتاد که دیگر تکرار نمی شد.»
عبدالوهاب سپس درباره این‌که چرا در این فیلم به تاریخچه شکل‌گیری محک نپرداخته‌است، گفت: «وقتی راجع به محک حرف می‌زنیم، آنچه در محک الان وجود دارد را در نظر می‌گیریم.در حالی‌که آنچه الان از محک می‌بینیم، محصول یک ایده اولیه است که خانم قدس داشتند. در این مسیر عده‌ای در کنار ایشان حضور داشتند و در ادامه حرکت افراد بزرگی به کمک این موسسه آمدند. مثلا از میانه راه آقای دکتر کرباسی‌زاده آمدند و سرمایه میلیاردی آوردند و خواستند بیمارستان محک ساخته شود.در واقع بحث ما بنیان‌گذاری بود، وگرنه محک الان حاصل فعالیت آدم‌های زیادی از جمله بنیان‌گذاران اولیه، تا هیات مدیره فعلی آن است. خانم قدس یک ایده درستی را در شرایط درستی مطرح و پیگیری کردند. ما راجع به بنیان‌گذاری محک صحبت کردیم، اگر می خواستیم به این بپردازیم که محک چگونه به اینجا رسید، داستان جدایی داشت و فیلم جداگانه ای باید درباره آن ساخته می‌شد.»

فیلم سختی بود
سپس مرتضوی درباره موسیقی «بنیان‎گذار محک»عنوان کرد:« این فیلم برای من خیلی فیلم سختی بود، سه هفته موسیقی می‌نوشتم و دور می‌ریختم، برای اینکه ما باید موسیقی می‌ساختیم که تاثیرگذار باشد ولی شنیده نشود. جایی از فیلم که من موفق به شروع ساخت موسیقی شدم، همان بخشی از فیلم بود که دختر خانم قدس پیش کودک بیمار می‌رود و بعد از آن آلبوم عکس‌هایش را ورق می‌زند. آنجا ایده موسیقی که نوستالژی داشت ولی غم نداشت به ذهن من رسید، از آنجا به بعد توانستم همان موسیقی را بسط بدهم و بقیه موسیقی فیلم را بسازم.»

عبدالوهاب سپس درباره رضایت بیمارانی که از آن‌ها در این مستند فیلم‌برداری شده‌است توضیح داد:«عرف این است که ما باید برگه داشته باشیم و از افراد برای حضورشان در فیلم رضایت کتبی بگیریم، که ما این را در محک داشتیم. یکی از محدودیت‌های ما این بود که از هر بیماری که در دوربین دیده می‌شود، باید برای حضور در فیلم رضایت کسب می‌کردیم.»

عکس:آرش سرهنگی

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.