بازگشت
۱۳ آذر ۱۳۹۶
برگزاری نشست نقد و بررسی «ویولونیست» در خانه هنرمندان
محمدعلی طالبی: فیلم بیشتر یک کار درمانی بود /عزیزالله حاجی‌مشهدی: طالبی درویش مسلکانه دل به دریا زده‌است
اخبار و رویدادها

هنروتجربه- کامبیز حضرتی: نشست نقد و بررسی فیلم «ویولونیست» ساخته محمدعلی طالبی روز یکشنبه ۱۲ آذر در خانه هنرمندان برگزار شد. در این نشست علاوه محمدعلی طالبی، کیانوش شهنازی ویولونیست و عزیزالله حاجی مشهدی منتقد سینما حضور داشتند.

عزیزالله حاجی مشهدی در ابتدای این نشست گفت:«محمدعلی طالبی پیش از شروع جلسه نقدو بررسی دغدغه نمایش و تعداد کم مخاطبان را داشت اما به او اطمینان دادم که ما معلم هستیم و عادت حرف زدن برای مخاطب کم را داریم. خوشبختانه تعداد قابل توجهی تماشاچی دراین سالن حضور دارند و مهم بازتاب این نشست است.»

او درباره فضای فیلم اشاره داشت: «در «ویولونیست» ما با یک مستند داستانی مواجه هستیم و حتی در بعضی جاها وجه داستانی بر مستند می‌چربد.  درست است که این اثر فیلم‌نامه کامل ندارد اما محمدعلی طالبی تجربه فیلمسازی با فیلمنامه کامل را در «چکمه» و «تیک تاک» دارد و این فیلم یک تجربه جدید در کارنامه او است. در کلاس‌ها گفته‌ام که حق ندارید برای مستند بدون طرح کار فیلمبرداری کنید. حتی عباس کیارستمی که به بداهه کارکردن مشهور است با  تمرین و پردازش‌های ذهنی تمام جزئیات را طراحی می‌کرد. او مانند معماری است که به راحتی می‌داند یک هشتی را چطور بنا می‌کنند.»

این منتقد درباره ویژگی های فیلم طالبی عنوان کرد: «ویولونیست یک فیلم اکسپریمنتال ارزان است. هرچه در یک فیلم بودجه کمتر باشد باید از خلاقیت مایه بیشتری گذاشت  تا خلا بریز و بپاش‌های معمول را نداشته باشد. این فیلم من را یاد سینمای نئورئالیسم ایتالیا انداخت که نگاه تازه‌ای را بعد از جنگ جهانی شروع کردند؛ با پرهیز از زرق و برق. در این نگاه دوربین به پایین‌ترین سطوح می‌رود و در دزدان دوچرخه بازیگر به معنای سوپراستار وجود ندارد. رویکرد طالبی دل به دریا زدن درویش مسلکانه است که بدون دست دراز کردن از پشتیبانی‌های مالی که تقاضا‌های مشروع و نامشروع دارند کار می‌کند. ابراهیم وحیدزاده در هشت سال اخیر همیشه به دنبال بودجه بوده است و این کار در شرایط اقتصادی ناملایم ما دشوار است.»

او اضافه کرد: «کار با نابازیگر قاعده خودش را دارد. از این فیلم متوجه شدم طالبی فضای کلی را برای بازیگر تعریف می‌کند  و از او می‌خواهد از دل این فضا موقعیتی را به وجود بیاورد. احتمالا طالبی از برداشت مجدد صرف‌نظر کرده و از این بابت شبیه یک مستند شکاری و گزارشگرانه است. محمدعلی طالبی فیلمساز خیالباف به معنای متوهم نیست، البته فانتزی دارد. او اگرچه نگاه واقع گرایانه دارد اما تلخ و کاذب نیست . اغراق در واقع نمایی دل مخاطب را می‌زند.»

حاجي‌مشهدي با اشاره به اکران فیلمسازان مستقل بیان کرد: «خوشحالم در این سال‌ها هنروتجربه شکل گرفته تا فیلم‌هایی چون  «ویولونیست» امکان نمایش پیدا کند. طالبی متعهد به ساخت فضای مستند و با قدرت فکری است. آثاری که مثل کمدی‌های سبکی که این روزها نمایش داده می‌شود نیستند. کاش هنرو تجربه به عنوان یک استثنا در سرگروه‌های سینمایی فرصتی فیلمسازانی به دهد که سال‌ها مستقل کار کردند. آدم صادق و فیلمساز خوبی مثل ابوالفضل جلیلی داریم که بسیاری از کارهایش دیده نشده است. این فیلم‌ها برای صندوق خانه نیست.»

طالبی: اصراری به نمایش و تبلیغات این فیلم‌ها ندارم
در ادامه این نشست نوبت به محمدعلی طالبی رسید. او عنوان کرد: «به خاطر دارم که در نمایش قبلی این فیلم در موزه سینما با کمبود صندلی مواجه شدیم و بعضی‌ها ایستاده فیلم را دیدند. در ژاپن نیز چندین نمایش داشتیم و سالن پر بود و صندلی به همه نرسید. حتی بعد از نمایش حدود یک ساعت تماشاگران منتظر شدند و در صف امضای بروشور و عکس ماندندند. در این سالن اگر سه نفر هم باشند خوشحال می‌شوم به ویژه این‌که در بین ما دو دوست پسر فوت شده من و مردم ارزشمندی حضور دارند و فضا را دلنشین كرده‌اند.»

او درباره ویولونیست این فیلم اشاره داشت: «کیانوش فالوورهای زیادی در فضای مجازی دارد و کارش از ما زیباتر است. این فیلم مانند صندقخانه‌ای است که یک روز باز می‌شود؛ گاهی در ایران و گاهی در خارج از ایران. فیلم «چکمه»، «کیسه برنج» و «بید و باد» در بریتانیا جزو ۱۰۰ فیلم برتر کودک و نوجوان قرار گرفت و به نمایش درآمد. سناریوی «بیدوباد» متعلق به عباس کیارستمی بود که استقبال خوبی هم از آن شد. من اصراری به نمایش و تبلیغات این فیلم‌ها ندارم اما عجیب است که در دنیای رسانه حس ونگوگ بودن و ناشناخته بودن داریم. من امیر نادری را در پوسان دیدم که او هم چنین شرایطی داشت و شناخته نمی‌شد. این جریان سینمایی مهجور و البته لذت بخش است و سالن‌هایش خالی می‌رود.»

او درباره رویکرد جدید فیلمسازی اش عنوان کرد: «در حال حاضر به این نتیجه رسیدم فیلم‌هایی با بودجه‌های ارزان و زیر ۴۰ و ۵۰ میلیون تومان و بدون حمایت های دولتی بسازم. متوجه شدم با فروش ماشین می‌شود فیلم ساخت. ما معمولا سه نفره کار می‌کنیم. در «ویولونیست» فیلمبردار، من و صدابردار و کیانوش سرصحنه بودیم.»

او درباره انگیزه ساخت «ویولونیست» توضیح داد: «این فیلم بیشتر یک کار درمانی بوده است. شوکی به من و همسرم وارد شد و پسرمان را از دست دادیم. از این اتفاق غمگین بودم و نمی‌دانستم چه کنم. حتی مشغول نقاشی شدم و ۷-۸ تابلو کشیدم. من اصلا نقاش نبودم. یک دوربین کوچک هم گرفتم تا با کار خودم را نجات دهم. در اینترنت کیانوش را دیدم و دوستش که یک عکاس پرسنلی  گذاشته بود. »

او درباره مخاطبان «ویولونیست» عنوان کرد: «این فیلم برای یک بعد از ظهر مردم است که در فضای باز قهوه بخورند و از شنیدن صدای ویولون لذت ببرند. مدیر فستیوال بوسان اصرار داشت در نمایش فیلم کیانوش اجرای موسیقی کند. جالب است که مردم کره عاشق قطعات ویولون او شدند. حتی شهردار بوسان گفت کاش این پسر اینجا بود. اما کیانوش سرباز بود و نتوانست در این جشنواره‌ها حضور داشته باشد. نادر مشایخی هم عاشق ویولون زدن کیانوش شده و گفته است می‌خواهم از او در ارکستر خودم استفاده کنم.»

او درباره شیوه اجرای فیلم اشاره داشت: «در «ویولونیست» سناریو نداشتیم و هر روز فیلم برداری می‌کردیم و برای روز بعد تصمیم می‌گرفتیم.  این‌جور فیلمسازی که فردا باید چه صحنه‌هایی را بگیریم مسائل خودش را دارد. در فیلم بعدی‌ام «تارا» هم این شیوه را تجربه کردم اما چون تجربه‌ «ویولونیست» بود بهتر از عهده کار برآمدم.»

او درباره همکاری‌اش با کیارستمی اشاره داشت: «در سال‌های پیش با عباس کیارستمی همکاری‌هایی داشتم. او وقتی «بیدوباد» را دید گفت من این فیلم را دوست دارم در فیلم ۲ لحظه را درآورده‌ای که خوب است. اگر ما بتوانیم به ۲ لحظه خوب در سینما برسیم عالی است و  خیلی کار کردیم. اما یادمان نرود که بعضی منتقدان همان وقت کیارستمی را می‌کوبیدند.»

شهنازی: آشنایی با محمدعلی طالبی بهترین اتفاق زندگی‌ام بود
در این نشست کیانوش شهنازی ویولونیست فیلم درباره تجربه‌اش در سینما گفت: «آشنایی با محمدعلی طالبی بهترین اتفاق زندگی‌ام بود و از بازیگری خوشم آمد. من شهرستان بودم که آقای طالبی به من زنگ زد و توسط دوستم بهنام آقازاده که فیلمبردار بود با آقای طالبی آشنا شدم. او گفت طالبی آدم بزرگ است و بعد از آن قرار گذاشتیم. در ابتدا قرار بود فیلم مستند باشد اما آقای طالبی پیشنهاد کرد خط داستانی به کار داده شود دراصل من بازیگر بودم اما بازیگر اصلی خود محمدعلی طالبی است.»

محمد گل‌جام‌جو عکاس پیشکسوت نیز که در این جلسه حضور داشت،بیان کرد: «من با محمدعلی طالبی «گل پامچال» را کار ‌کردم. یادم هست  از ساعت ۶ همه آماده بودند اما آقای طالبی تا ساعت ۲ بعد ازظهر از اتاقش بیرون نمی‌آمد. بعدها متوجه شدیم که فکر شب قبل‌اش عوض شده است اما زمانی که شروع به کار می‌کرد بی‌اغراق ۲۰ پلان مفید داشتیم. علی حاتمی می‌گفت یک دقیقه کار مفید در روز عالی است. همان‌طور که ما در تمام بک‌گراندهای آن فیلم نخل داریم در «ویولونیست» نیز همه جا کوچه‌ها، نمادها و المان‌های تجریش را داریم.»

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*