بازگشت
۲۵ تیر ۱۳۹۷
گفت‌وگو با کامران شیردل
هنوز بهترین فیلمم را نساخته‌ام/برای پیش رفتن باید شکست و رفت
اخبار و رویدادها

هنروتجربه:آثار کامران شیردل هم‌چون«اون شب که بارون اومد» از اولین آثار تجربه‌گرایی بود که در بدو تشکیل گروه هنروتجربه بر پرده سینماهای این گروه رفت. روزنامه شرق امروز(دوشنبه ۲۵ تیر) با کامران شیردل که سالیانی است روی صندلی کارگردانی نشسته، گفت‌وگو کرده‌است،که بخش‌هایی از آن‎را می‌خوانید.

کامران شیردل که در کارنامه‌اش تعداد قابل توجهی مستند صنعتی از جمله آثار به‌یاد ماندنی«این پیکان»،«فولادمبارکه» و …را دارد، در بخشی از این گفت‌وگو درباره هدف از ساخت مستندهای صنعتی می‎گوید:«فیلم‌هایی که در فضای تولید و صنعت است برای من عاشقانه و همراه با خوشبختی است، مانند مضمونی از آدم صنعتی که در حال پیشرفت است. در حین ساخت فیلم سعی می‌کنم کار را به خوبی حس کنم، سختی و مشکلات آن را به جان بخرم و یک یادگاری از خودم به جا بگذارم. دوست دارم فیلم‌هایی صنعتی مانند نفت، فولاد و پلی‌اکریل آموزشی برای جوانان باشد تا با فیلم‌های مستندِ صنعتی مسیر و روش ثبت تکنولوژی را به جوانان ارایه دهیم.»

و در ادامه دلایل ساخت مستندهایی چون «پیکان» و «گاز، آتش، باد» را چنین توضیح می‎دهد:«فیلم «پیکان» به سفارش برادران خیامی برای تبلیغ ماشین پیکان در سال ١٣۴٨ ساخته شد، زمان آن ٢٢ دقیقه است و به صورت رنگی عرضه شد. مستند «پیکان» یک آغاز هجوم صنعتی به ایران سنتی است. «پیکان» اولین فیلم صنعتی بود که ساختم چون بیکار بودم و احتیاج به درآمد داشتم. این مستند روی یک شرط‌بندی ساخته شد و در نهایت روش فیلم‎سازی من در این فیلم باب میل برادران خیامی واقع نشد. برای ساخت مستند «گاز، آتش، باد» و طرح گناوه هم در سال ١٣۶٣ دعوت شدم. جریان ساخت فیلم مستند «گاز، آتش، باد» برای من روبه‌رو شدن با یک خیانت را نیز به همراه داشت. در حین انجام این پروژه آموزش‌هایی دیدم و اطلاعاتی به دست آوردم که من را متوجه واقعیت‌هایی کرد و آن هم این بود که در مسیر کشف میدان‌های نفتی و استخراج آن، انگلیسی‌ها چه خیانت‌هایی به ملت ما کرده‌اند.»

شیردل که در کنار مستندهای صنعتی‎اش، فیلم‎ها و مستندهای اجتماعی مطرحی چون «اون شب که بارون اومد»،«تهران پایتخت ایران است»،«ندامتگاه» و… را هم کارگردانی کرده‎است،در ادامه این گفت‌وگو در مورد ساخت این مستندها عنوان می‌کند: «فکر می‌کردم با سینمای مستند اجتماعی می‌توانم دنیا را عوض کنم، اما این حرف بسیار احمقانه است. من معتقدم جنگ جهانی سوم در راه است و در ادامه یک نظام حیوانی بر جهان حکم‌فرما خواهد شد. اعتقاد دارم تمام کارهای ما بی‌ارزش است و هیچ چیز در جهان بهتر نمی‌شود. من روزگاری فیلم می‌ساختم که فریاد بزنم اما هیچ تاثیری نداشت.متاسفانه، اعتقادم این است که این اتفاق در دوران نسل ما خواهد افتاد و ما به چشم خود جنگ جهانی سوم را خواهیم دید.»

این کارگردان در بخش دیگری از گفت‌وگو پیشنهادی را برای کسانی که می‌خواهند فیلم مستند اجتماعی بسازند،مطرح می‎کند:«کسانی که فیلم مستند اجتماعی می‌سازند باید بدانند، دروغ گفتن حق آنهاست. برای رسیدن به حقیقت، باید دروغ گفت. ما کارگردان‌هایی در جهان داشته‌ایم که برای گفتن حقیقت تا چوبه‌دار رفته‌اند….قوانین باید شکسته شود، برای پیش رفتن باید شکست و رفت. رعایت هیچ قانونی الزامی نیست. به طور مثال پیکاسو گاونرِ پیشانی سفید هنر است. پیکاسو کسی بود که قوانین را شکست و به جلو رفت، او با هنرکلاسیک شروع کرد آن را به پایان رساند و تمام کرد و در نهایت در مسیر خود رو به جلو و پیشرفت حرکت کرد.»

و در پایان در پاسخ به سوالی درباره بهترین فیلمی که ساخته‌است،تاکید می‎کند:«هنوز بهترین فیلمم را نساخته‌ام.»

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.