بازگشت
۲۳ شهریور ۱۳۹۷
برگزاری اکران ویژه «شبح کژدم» در روزملی سینما
کیانوش عیاری:سه روز نخوابیدم و فیلم‌نامه را نوشتم/ جهانگیر الماسی: ما یک نسل بودیم، فرد نبودیم
اخبار و رویدادها

هنروتجربه:مراسم اکران ویژه فیلم «شبح کژدم» با همراهی کیانوش عیاری کارگردان و جهانگیر الماسی بازیگر این فیلم شامگاه چهارشنبه ۲۱ شهریور برگزار شد. هنروتجربه به مناسبت روزملی سینما و با همکاری فیلم‌خانه ملی ایران نسخه ترمیم شده این فیلم را که محصول سال ۱۳۶۶ است،به نمایش درآورد.

در ابتدای این مراسم و پیش از نمایش فیلم برای تماشاگرانی که تعدادشان قابل توجه بود، شاهین امین منتقد و روزنامه نگارو جهانگیر الماسی برای خوشامدگویی به روی صحنه رفتند. امین با تاکید بر این نکته که «شبح کژدم» بهترین انتخاب برای پاسداشت روزملی سینما است،عنوان کرد:«وقتی فیلم در سال ۱۳۶۶ اکران شد، به شدت مورد بی توجهی قرار گرفت، حتی در اغلب نقدها هم فرم تجربی این فیلم به کنایه‎ سوپرهشتی،ناپخته و فاقد داستان و…تعبیر شد. خوشبختانه اما در اواخر دهه هشتاد این فیلم توسط جمعی از منتقدان جوان‌تر مورد بحث و مداقه قرار گرفت و درباره آن نوشته و به عنوان یکی از گوهرهای ناب سینما از آن یاد شد، همانند کارگردانش کیانوش عیاری که هرچند در دهه شصت فیلم‎هایش جوایزی را بردند اما خودش و آثارش بعدها در اواخر دهه هشتاد و نود موردشناسایی، توجه وقدرشناسی قرار گرفتند.» او سپس از الماسی هم خواست تا پیش از نمایش فیلم چندکلامی با تماشاگران صحبت کند.

عياري - امين - الماسي

الماسی صحبتش را با تبریک روزملی سینما آغاز کرد:« دوست دارم این ساعت و این روز را که روز تلاش برای تولید و توزیع دانایی،آگاهی،شناخت،حفظ هویت،گشتن دنبال معنای زندگی فردی و اجتماعی است را به همه تبریک بگویم.دوست دارم نمایش این فیلم را تقدیم چند عزیزی بکنم که امروز در میان ما نیستند. این روز را به بهنام جعفری فیلم‌ساز خوبی که سی سال بیشتر زندگی نکرد ونیز به شهریار پارسی پور تقدیم کنم و هم‌چنین به زهره دشتی همسر کیانوش عیاری که هم در این فیلم و هم در «تنوره دیو» همراهی‌اش با عیاری بسیار در زیبایی‌شناسی و استتیک فیلم گرانقدر بود.همین طور یاد مهرداد فخیمی و نعمت حقیقی را گرامی می‌دارم و همه دلاورانی که از ایران زمین که تلاش کردند سینما پرچم دار آگاهی، دانایی، اتحاد، اتفاق و همراهی با شعور انسان معاصر باشد.»
این مراسم با نمایش فیلم «شبح کژدم» ادامه پیدا کرد و پس از آن با توجه به پیوستن کیانوش عیاری به حاضرین در مراسم،شاهین امین از او و جهانگیر الماسی دعوت کرد تا چند دقیقه‌ای با تماشاگران سخن بگویند. کیانوش عیاری از تلاش‌هایش برای ساخت این فیلم گفت:« «شبح کژدم» را در بهار و تابستان ۱۳۶۵ فیلم ‌برداری کردیم. این فیلم نخستین فیلمی بود که صدابرداری آن سر صحنه انجام شد و من ۱۵ ماه تقلا کردم تا بتوانم این کار را انجام دهم و به همین دلیل هم یک فصل را از دست دادیم. به هرحال این فیلم تجربه بسیار غریبی برای من بود.»
او در ادامه با ذکر یک خاطره یا به قول خودش اتفاق استثنایی، چگونگی شکل گیری ایده این فیلم را توضیح داد:«عادت داشتم شب‌ها بعد از نیمه شب چند ساعتی قدم می‎زدم. یک شب در حین قدم زدن، ناگهان انگار یک کاست را در مغز من جای دادند و ایده این فیلم با تمام جزییاتش به ذهنم آمد حتی حسن رضایی را هم تصور کردم. فقط به خاطر دارم که بلافاصله به خانه بازگشتم تا این هدیه‎ای که بر من حادث شده را به روی کاغذ بیاورم. البته این هدیه نبود بلکه نشات گرفته از تجارب من در سالیان علاقه به سینما و دوران فیلم‌سازی آماتوری‎ام در اهوازبود و هم‌چنین حاصل برخورد‎ با آدم‌هایی بود که احتمالا می‎توانستند برای فیلم اولم سرمایه گذاری کنند. من برای ساختن فیلم اولم، حدود ۸۰ ،۹۰ تجربه برخورد اسفبار،تراژیک،خنده دار و مضحک را از سر گذراندم و گمان می‌کنم همه این تجارب، ناگهان در آن شب کذایی سر باز کردند. به یاد می‎آورم دو نیم تا سه روزنخوابیدم و آن چه را که چند لحظه بر من حادث شده بود، نوشتم.البته این فیلم برخلاف آنچه در آن سال‌ها نوشتند حدیث نفس من نیست اما ذره‌هایی از تجارب و خاطرات من در آن نهفته شده‌است.»
عیاری سپس از الماسی خواست تا او هم با تماشاگران صحبت کند.الماسی عنوان کرد:«فکر می‎کنم بهترین کار این است که آدم صحبت نکند و کار کند. همه صحبت‎ها در فیلم است، ما یک نسل بودیم،فرد نبودیم.واقعیت مهم این است که فیلم‌سازی مکاشفه‌ای است فراتر از تعقل و احساس.خوشحالم که عیاری و دوستان دیگری از آن نسل همانند تقوایی،نادری و…تعریف تازه‌ای از سینما ارائه دادند وتوانستند شعور و فرهنگ و دانش و شخصیت ایرانی را در یک زمانی به گونه‌ای ثبت کنند که به طور قطع پاک شدنی نیست.»

 

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>