این نماینده مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگویی با هنرآنلاین درباره فیلم «هندی و هرمز» و تاثیرگذاری آن می‌گوید:«یک حسن بزرگ فیلم این است که دقیقا به یک موضوع خیلی مشخص و شفاف می‌پردازد و در واقع سوژه، افراد و کسانی که در فیلم هستند دقیقا همین موضوع کودک همسری را دنبال می‌کنند. در آخر هم فیلم یک پیام دارد و در عین حال علی رغم تلخ بودن موضوع فیلم، و پایانی که شاد نیست، ولی با راه حلی که به دخترک می‌دهد برای بازگشت دوباره به مدرسه تا حدودی مرهمی می‌شود برای دل کسانی که این فیلم را می‌بینند. فیلم سراسر رنگ است، رنگ خاک جزیره هرمز، و علی رغم اینکه  در حال نشان دادن مسایل و مشکلات زندگی دو نوجوان است، ولی در عین حال می‌گوید که این دو کاملا سرشار از زندگی‌اند ولی متاسفانه زندگی ایشان این‌طور رقم خورده که در سن خیلی پایین مسئولیتی را به عهده بگیرند که اصلا آماده  آن نبوده‌اند.»

او ادامه می‎دهد:« دختر فیلم، هندی، دختر باهوش و درس خوانی است که علی رغم حمایت مدیر مدرسه بعد از بارداری از مدرسه بیرون کشیده شده؛ و پسر، پسری است که به شدت تلاش می‌کند هویتی برای خود داشته باشد، خودش را ثابت کند، کاری شغلی داشته باشد، به در و دیوار می‌زند یک کار ثابت پیدا کند و بتواند زندگی‌اش را بچرخاند که متاسفانه  علی رغم تمام این تلاش‌ها جانش را بر این راه می‌گذارد و حاصل این زندگی مشترک می‌شود به دنیا آمدن فرزندی که حالا بدون پدر است و مادری که بالاجبار سرپرست آن می‌شود ولی در عین حال مادر دوباره بر می‌گردد به همان چرخه آموزشی‌ای که تا آن موقع در آن تحصیل می‌کرده و بعد از ازدواجش از آن اخراج شده بود. حالا تنهاست و نیاز به حضور در مدرسه دارد، این دختر دوازده سیزده ساله بر می‌گردد به مدرسه، در حالی‌که یک بچه کوچک هم دارد! موضوع ما این است که این بچه‌ها در واقع آمادگی پذیرش چنین مسئولیتی را ندارند، چه دختر و چه پسر، هرکدام‌شان به نوعی مجبور به پذیرش این امر می‌شوند، که عمده‌ترین  دلیل آن فقر است که مهم‌ترین مساله اینهاست.»

او هم‌چنین درباره لایحه‌ منع کودک همسری توضیح می‎دهد:« ما می‌خواهیم از طریق قانون کاری کنیم که این دخترهای کوچک به دلیل فقرشان وادار به ازدواج نشوند مخصوصا با کسانی که خیلی تفاوت سنی با ایشان دارند و خیلی از شوهر خود کوچک‌تر هستند. در برخی روستاهای دورافتاده و فاقد امکانات، دخترهای خیلی کوچک نتوانسته‌اند درس بخوانند و در کودکی مجبور به ازدواج می‌شوند به دلیل اینکه فقیرند و امکانات مدرسه هم در روستای‌شان وجود ندارد و یا راهی برای رفت و آمد به مدرسه وجود ندارد. در واقع این فقر هست که این مساله را به این شکل آماده می‌کند برای این بچه‌ها، ولی مساله مهم این است که هنر می‌تواند یک خدمت بزرگی را در این عرصه برای نشان دادن و پررنگ کردن این مشکلات اجتماعی نشان بدهد و در واقع به نوعی، هم به کسانی که در این زمینه فعال هستند و هم به کسانی که در عرصه قانونگذاری و سیاست گذاری در حال تلاشند کمک کند.»

سیاوشی در خاتمه تاکید می‎کند:« یعنی بحث ما این است که این فرهنگسازی و این آموزش‌ها بسیار بسیار کمک کننده است. و نفعی که فرهنگسازی به کمک هنر به این امر خواهد کرد قطعا تاثیرش از هر قانون و امریه‌ای موثرتر و نتایجش پایدارتر خواهد بود.تلاش آقای امینی و هیات همراه و عوامل کم تعداد ولی زحمتکش فیلم «هندی و هرمز» و بازیگران کم سن ولی توانای آن در این زمینه ستودنی است.»