بازگشت
از ایران یک جدایی/۰۲۱ ( 1393 )
مستند
6.7 / 10 | 31 رای | 13 دیدگاه
فیلم مستند از ایران یک جدایی نگاهی دارد به واکنش مردم برای دریافت اسکار فیلم جدایی نادر از سیمین / فیلم 021 یک رادیولوژی از مردمان تهران است

عوامل فیلم
  • سال تولید : 1393
  • نوع فیلم : مستند
دیــدگاه ها و نــظرات

  • آذر
    سه شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۳ - ۱۲:۵۶

    چرا این فیلم جدول اکران ندارد؟!!

  • zahra
    یکشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۳ - ۰۸:۵۸

    چرا پس سینما سوره اصفهان رو اضافه نکردین اونجام این فیلم و بعضی دیگه از فیلمها رفتن روی پرده! در بخش خرید بلیت هم اضافه نشده هیچکدوم از فیلمای این سینما!!

    • شنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۳ - ۱۸:۰۶

      از چهارشنبه سوم دی ماه به جدول اکران اضافه میشود.

  • فرهاد مجابی
    سه شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۳ - ۲۱:۳۵

    هر دو عالی

    هم از ایران یک جدایی

    هم کار شیروانی ، صفر بیست و یک

  • داوطلب ۳۷۷
    چهارشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۳ - ۲۱:۲۶

    چقدر هر دو زیبا بودند

  • فريبا
    شنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۳ - ۱۹:۲۵

    واقعا باعث تاسف هست که وقت مردم انقدر برای مسئولین بی ارزش است، من امروز توی این ترافیک خودم رو به سینما رسوندم و دیدم یک کاغذ پشت شیشه زدن که از شنبه تا سه شنبه تعطیله ! اولا پس چرا توی سایت و جدول اینو اعلام نکردین ، دوما یکشنبه تعطیل و مراسم عزاداری هست چرا از شنبه تعطیل ؟؟؟!!!!

  • تهمینه
    جمعه ۱۹ دی ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۷

    “صفر بیست‌ و یک” داستان زندگی چند کارگر ساختمانی از زبانِ خودشان است که از شهرستان به تهران مهاجرت کرده‌اند. فضایی که ما می‌بینیم تنها یک مبلِ سفید وسط یک اتاقِ سفید است که مردهای روستایی و کارگر یکی یکی می‌آیند، روی آن می‌نشینند و هرچه می‌خواهند درباره زندگی‌شان در تهران، آرزوهایشان و یا هرچیزِ دیگری که در ذهن دارند می‌گویند. اول فکر می‌کنی که این اتاق شاید محل کارِ کارگردان یا استودیوی فیلم‌برداری باشد، اما بعد این سفید بودن مطلق فضا نمود بی‌هویتی و ناشناختگی پیدا می‌کند. نکته‌ای که باعث جذابیت و کشش مستند شده سادگی و بی‌شیله‌پیله بودن افرادی است که روی این مبل نشسته‌اند. حرف‌هایشان این‌قدر ساده و خودمانی است که گاهی حس می‌کنی مثلا روی نیمکت پارک کنار این آدم‌ها نشسته‌ای و به حرف‌هایشان گوش می‌کنی. مثلا یک‌جایی که یکی‌شان می‌گوید “این‌قدر زندگی ما بد شده که یک روز می‌گذره آدم با خودش می‌گه قربون‌‌ِ دیروز برم” فکر کردم خیلی بامزه بود. یک جایی هم یک فردِ چاه‌کن می‌گوید “والا گاهی خواب می‌بینم این‌قدر زمین را کندم که رسیدم به کوزه طلا!” بعد بالافاصله می‌گوید “خب خواب که نشد زندگی!” جالب است که رویای کودکانه‌ی آدمی را ببینی که به‌نظر می‌رسد سال‌هاست دغدغه‌اش صرفا داشتن حقوق بخور و نمیر بوده‌. نکته جالب دیگر در مورد این آدم این بود که میزان شلی و سفتی تمام زمین‌های تهران را می‌شناخت و به‌شکل غرورآمیزی می‌گفت “شما بگو کدوم منطقه تا من بگویم زمین‌اش سنگ دارد یا گل!” یک پسر نوجوان دیگر هم بود که خیلی بامزه و صادقانه حرف می‌زد. یک‌جا گفت “خیلی‌ها از من می‌پرسند “کرکره” داری؟ من می‌گم والا کرکره‌ی پرده می‌خوای؟ باید بری طرف بازار و اون‌جاها.” بعد می‌فهمد منظور این آدم‌ها از کرکره، “کراک” است! حتی خیلی صادقانه به کارگردان می‌گوید “شما هم که اومدی سراغم اول فکر کردم کراک می‌خوای! بعد فهمیدم نه شما کارت این نیست”. در مجموع من “صفر بیست‌ و یک” را دوست داشتم ولی لازم است بگویم که زمان‌اش واقعا طولانی بود. آقای کارگردان! ۵۰ دقیقه شنیدن بدبختی و فقر مردم و جریحه‌دار شدن احساسات، از تحمل مردم خارج است.

    • amin
      جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۷

      دقیقا…

  • amin
    جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۶

    هردو فیلم خوب بودند. هرچند ۰۲۱ بیشتر شبیه کلیپ بود تا فیلم ، اما کلیپ خوبی بود.

  • امیر دوستی
    شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۲:۴۰

    صفر بیست و یک :
    فیلمی که بعدها سند ارزشمندی از این دوران خواهد بود (سطح آگاهی قشر کارگر و وضعیت اقتصادی اجتماعی این افراد) … فقط کاش دخالت و قضاوت بیشتری از کارگردان رو تو فیلم می دیدیم.
    از ایران، یک جدایی :
    واقعا روند شکل گیری و موفقیت جدایی… یک درام بود و این مستند، خوب این موضوع رو نشون میده.. به خصوص در مورد خود برنده شدن اسکار که مستقیم مارو به دل خاطره برد.. یادش بخیر اون زمستون گرم!

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.