بازگشت
۲۵ فروردین ۱۳۹۸
برگزاری نشست نقد و بررسی «ب ۱۲» در مشهد:
امید نیاز:نوجوان‌ها اغلب نادیده گرفته می‌شوند/ اصغر همت:موضوع اصلی فیلم ترس است
اخبار و رویدادها

هنروتجربه:کارگردان «ب ۱۲» در نشست نقد و بررسی این فیلم در مشهد با بیان این‌که فصل نوجوانی برای خانواده‌ها مغفول مانده است، این موضوع را دغدغه‌ای مطرح کرد که به سمت ساخت این اثر برود.

فیلم «ب۱۲» از مجموعه فیلم‌های گروه هنروتجربه با حضور امید نیاز کارگردان و هم‌چنین اصغر همت یکی از بازیگران آن عصر شنبه ۲۴ فروردین در پردیس سینمایی هویزه مشهد اکران و مورد بررسی قرار گرفت.

امید نیاز،کارگردان این فیلم نیز در ابتدای این نشست عنوان کرد:«در نسل نوجوان مولفه‌هایی وجود دارد که درفاصله بین کودکی و بزرگسالی فراموش می‌شوند و حتی در این زمینه ادبیات داستانی و سینمایی بسیار اندکی در کشور وجود دارد. از طرفی وقتی کودکان بزرگ می‌شوند،این دغدغه در خانواده‌ها ایجاد می‌شود که برای آینده آن‌ها هم‌چون تحصیلات و شغل برنامه‌ای را طراحی کنند. از این رو فصل نوجوانی که برای خانواده‌ها مغفول مانده است برای من دغدغه‌ای شد و سعی کردم به سمت ساختن فیلمی درباره آن بروم.»

نیاز سپس ایده اصلی فیلم را از نادیده گرفتن کودکان در سنین نوجوانی دانست:«در ذهن و پیرامونم و با توجه به اینکه تئاتر کودک را نیز دنبال می‌کنم احساس می‌کردم خیلی از بچه‌ها تصور می‌کنند در این سن نادیده گرفته می‌شوند و تمایل بیش از حدی برای نشان دادن توانایی‌هایشان دارند که در مقابل با ناباوری خانواده‌های‌شان مواجه می‌شوند. در این سن چون افراد سعی دارند استقلال پیدا کنند و به اطرافیان تاکید داشته باشند که به اصطلاح می‌توانند، دست به کارهایی می‌زنند که در برخی موارد مشکلاتی را نیز به‎وجود می‌آورد که ایده اصلی ساخت فیلم نیز از همین مساله شکل گرفت.»

او درباره محل فیلم‌برداری نیز گفت:«از طرفی هدف من این بود که فیلم گویای برخی وقایع کشور نیز باشد و با احترام به قوم بختیاری، استان اصفهان و یکی از روستای این استان را برای مکان فیلم انتخاب کردم. پس از بررسی بین هفتاد،هشتاد روستا توانستم به روستای مورد نظر دست پیدا کنم و سعی کردم با آن گویش  کار کنم.»

در بخش دیگری از این نشست،اصغر همت که نقش دایی در این فیلم را برعهده داشت، گفت:«موضوع اصلی فیلم به نظر من به مساله ترس برمی‌گردد، این ترس تعمیم‌پذیر است حتی برای انسانی  ۹۰ساله، همان‌طور که در اگزیستانسیالیسم تاکید زیادی دارد به ترس و اینکه می‌تواند فاجعه بیافریند. اگر در این قصه ترس وجود نداشت داستان به این سمت نمی‌رفت و پایان آن یک فاجعه نمی‌بود. ما در زندگی پایان خوش خیلی کم داریم و این فیلم هم پایانی فاجعه‌بار داشت. ما از خیلی چیزها در فرهنگ ملی یا مذهبی خوب استفاده نمی‌کنیم و فقط متاسفانه از آن‌ها برای پیشبرد مقاصد شخصی استفاده می‌کنیم، خیلی چیزها هست که ما با آن به شکل ساده خودش برخورد نمی‌کنیم. در فرهنگ مذهبی می‌گوییم خوف جز از خدا شرک است. به نظر من فیلم ساخته می‌شود که تحلیل شود و به آن فکر شود و در جهت اصلاح جامعه باشد، بیم برای این است که ما را به کمال برساند و هنرها هم همین مقصد را دارند.»

در ادامه امید نیاز درباره دیگر دغدغه‌هایی که در این فیلم داشته است،صحبت کرد:«در این فیلم سعی داشتم قسمتی از جامعه‌ای را که در خرافات هستند و الگوهای غلط و برخی سنت‌های مستهلک را دارند، به صورت موازی با آدم‌هایی که به فکر یک دارو هستند و منطقه امن و حصارها را می‌شکنند مواجه و مقابل هم قرار دهم که نتیجه آن فیلم «ب ۱۲» شد.»

او در مورد انتخاب اسم فیلم نیز گفت:«اگرچه در نگاه اول ممکن است اسم «ب۱۲» مخاطب را به فکر دارو بیاندازد و در اوایل فیلم نیز در داروخانه گفته می‌شود که آمپول ب۱۲ که هزار تومان است دارید، اما اسم فیلم دارویی نیست، درحالی که خود فیلم می‌تواند برای ارتباط گمشده بین خانواده و نوجوان دارو باشد. اما منظور ما بیشتر بچه‌های دوازده ساله و در فیلم بهادر ۱۲ ساله است که اسم فیلم نیز برگرفته شده از این مضمون است.»

نیاز در پاسخ به این سوال که انتخاب موقعیت روستا، قوم بختیاری و مناسبت‌های مختلفی که در فرهنگ‌های مختلف ایرانی وجود دارد چقدر به فضای فیلم کمک کرد، توضیح داد:«در همه جای دنیا وقتی یک فیلم با یک زبان خاص ساخته می‌شود، بیشتر از همه به جای این‌که دنبال لهجه یا زبان باشیم دنبال فضا و موقعیت فیلم هستیم و هدف من از اینکه قصه را بین شهر و روستا پیش ببرم، تنوع فضا بود. از طرفی در این فیلم سعی بر این است که داستان در دو منطقه مختلف جغرافیایی و تقابل سنت و مدرنیته رخ دهد که البته من خودم از مدرنیته استقبال چندانی نمی‌کنم زیرا در فیلم مشاهده می‌کنیم که وقتی افراد سنتی وارد فضای مدرنیته شهر می‌شوند با مشکلاتی مواجه می‌شوند که در این زمینه من برای دوستانم همیشه تقابل بین تئاتر و سینما را مثال می‌زنم که تئاتر یک روستای خوش آب و هوا است و سینما همچون یک شهر مدرنیته با آسمان خراش‌ها و مخاطرات زیاد است.»

نیاز همچنین درباره اینکه فیلم کودک و انتخاب بازیگر در این زمینه کار بسیار سختی است، بیان کرد:«تخصص من کار با بچه‌ها برای بچه‌هاست. کار با بچه‌ها ظریف و بازیگردانی خاص خودش را دارد و حتی سر صحنه‌ها من اجازه نمی‌دادم فرد دیگری بچه‌ها را راهنمایی کند.»

او با بیان اینکه کودکان فیلسوف‌های بی‌تجربه‌ای هستند که همه چیز را می‌دانند، افزود:«در فلسفه یک اصطلاحی به نام لوح سفید وجود دارد که برای انسان دو تا دیدگاه را تعریف می‌کند، یکی اینکه انسان همه چیز را می‌داند ولی فراموش کرده است و دومی آنکه انسان وقتی به دنیا می‌آید چیزی نمی‌داند و لوح سفیدی است که به‌تدریج به دنبال دانستن پیش می‌رود. به‌هرحال برای انتخاب بازیگر ابتدا فراخوان گذاشتیم و حتی خودم بالغ بر ۳۰ مدرسه مراجعه کرده و از نزدیک بچه‌ها و رفتارهای آن‌ها را مشاهده کردم که در نهایت ۴۰ نفر را انتخاب کرده و موقعیت‌های مختلف را با آن‌ها کار کردیم تا ببینیم کدام یک می‌توانند بهتر موقعیت فیلم را درک و با آن زندگی کنند. در این زمینه از تجربه کار با کودکان در تئاتر نیز استفاده کردم.»

 

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.