بازگشت
۱۹ تیر ۱۳۹۸
برگزاری نشست نقد و بررسی مستند«چشمه زاون» در اصفهان
زهرا نیازی:این فیلم قصه یک عکس و دانشگاه سوره و زاون است
اخبار و رویدادها

هنروتجربه-مرسده محمدی:سالن سینما سوره اصفهان عصر روز سه‌شنبه ۱۸ تیرماه میزبان نمایش فیلم مستند «چشمه زاون» به کارگردانی زهرا نیازی بود. بعد از نمایش این فیلم، جلسه نقد و بررسی آن با حضور کارگردان برگزار شد. منتقد این برنامه عقیل قیومی‎ بود.

در ابتدای این جلسه عقیل قیومی ‎از تلاش ارزشمند کارگردان این مستند برای اکران و جلسه پرسش و پاسخ این فیلم در سالن سوره که در قلب چهارباغ اصفهان واقع است، صحبت کرد:«در این مکان سال‌ها به همت زاون نمایش و نقد فیلم در قالب کانون فیلم برگزار می‎شد.»

زهرا نیازی هم ضمن تشکر ازحضور رضا نوربختیار، موسوی فریدنی، مجید شاکرین، فرید صلواتی و آقای رهبری که برای تماشای فیلمش آمده بودند، گفت:«کارم را با فیلم کوتاه شروع کردم وسپس به مستند‌سازی روی آوردم، یک چهار گانه هم در مورد ام اس و زنان به اسم «زن در سایه ام اس» ساخته‌ام. مستند‌های بعدی‎ام «مهین داستان نانوشته»،«زندگی کور نیست» و «خانه روشنان» بود و «چشمه زاون» اولین فیلم بلندم است که اکران می‎شود.»

در ادامه این نشست عقیل قیومی ‎با اشاره به این‌که کارگردان این مستند صاحب نگاه است، از چگونگی شکل‎گیری ایده این فیلم پرسید. زهرا نیازی توضیح داد:«سال ۸۸ یعنی زمانی که هنوز زاون قوکاسیان در میان ما بود،به او گفتم می‎خواهم فیلمی ‎در موردش بسازم. گفت بروم سفر و برگردم. ساخت فیلم به دلیل مرگ زاون، حدود چهار ، پنج سال طول کشید و بعد هم جمع کردن فیلم‎ها و تصاویر آرشیوی که همه‌اش متعلق به آرشیوهای شخصی افراد است و مهم‌ترین قسمت‌ها‎ی آرشیو این فیلم که مصاحبه است توسط آقای مجید شاکرین گرفته شده‎است. یادآوری می‎کنم فیلم با سرمایه شخصی من ساخته شده است.»

سپس منقد جلسه،نکاتی درباره نقش فیلم‌نامه در فیلم‌ها‎ی مستند مطرح و از کارگردان درباره فیلم‎نامه این مستند سوال کرد. زهرا نیازی در پاسخ  با اشاره به این‌که این مستند فیلم‌نامه نداشته‎است، عنوان کرد:«بیشتر فیلم در مرحله تدوین توسط خودم شکل گرفت، این یک کار دغدغه‎مند است نه کار سفارشی و از نبود زاون به وجود آمد و کم کم در ذهن من شکل گرفت.»

در بخش دیگری از این نشست موسوی فریدنی تاریخ نگار اصفهانی نیز  از نقش زاینده رود در این فیلم و شعر گونه بودن فیلم تعریف کرد:«پیوند زاینده رود با زاون در این فیلم جالب است. وقتی زاون آخرین کلماتش را می‎گوید صحنه ای که ما می‎بینیم صحنه رودخانه بی آب و زمین ترک خورده زاینده رود است، این یک شعر است. در این فیلم مسأله فقط بستن دانشگاه سوره نیست مساله این است که اصفهان نگهدارنده نخبه‌ها‎ و ادیبان و هنرمندانش نیست. شاید اصفهان تولید کننده هنرمند باشد اما نگهدارنده آن نیست.»

زهرا نیازی در تأیید این سخنان عنوان کرد:«الان دغدغه من این است که در حال حاضر چه فضایی در این شهر داریم؟ من سه هفته است در تلاشم تا این فیلم را در مرکز شهر نشان دهم. درمورد آثار باستانی هم باید بگویم اینقدر در اکثر مستندها از این کاشی‌ها‎ فیلم‎برداری شده و رویشان پن و تیلت شده که همه اصفهان را به این صورت می‎شناسند اما به نظر من اصفهان بدون آدم‌ها‎یش چیزی نیست این آدم‌ها‎ هستند که شهر را تعریف می‎کنند.حرف من این است که این شهر آدم‎های دلسوزش را نمی‎بیند و وقتی هم که می‎روند یک تندیس می‎شوند وسط یک میدان شهر و همین.»

در ادامه این نشست،مجری برنامه از کارنگ کرباسی سازنده موسیقی فیلم خواست تا به روی صحنه بیاید و در این گفت‌وگو شرکت کند. کارنگ کرباسی در معرفی خودش گفت:« من آهنگسازی خوانده‎ام. در این فیلم دو محور وجود دارد یکی خشکی زاینده رود و دیگر زاون. ما در این فیلم موسیقی‎مان مدرن است و اکثرا با ضربه‌ها‎ی آرشه و به صورت افکتی تولید شده‎است، از ساز الکترونیک هم استفاده نکردیم و دو ساز ویولون و نی داریم. نی برای زاینده رود و ویولون برای زاون است. در قسمت صحبت‌ها‎ی زاون هم موسیقی به اوج می‎رسد واین دو ساز با هم ترکیب می‎شوند.»

در ادامه این نشست تماشاگران سوالاتی را در مورد فیلم مطرح کردند.مجید شاکرین یکی حاضرین به طولانی بودن این مستند اشاره داشت:« اگر این فیلم درباره زاون باشد طولانی است و گاهی هم کمی ‎پراکنده. زاون قبل از دانشگاه سوره خیلی کارها کرده و در سینمای آزاد فعالیت داشته است چرا آن مقطع را بیشتر نشان نداده‎اید؟ اگر فیلم درباره دانشگاه سوره است باید قبل از اینکه زاون به آن دانشگاه می‎رفت را هم نشان می‎دادید. بنابراین باید دید فیلم بر کسی که از بیرون زاون را نمی‎شناخته و دانشگاه سوره را هم نمی‎شناسد، چه تأثیری می‎گذارد؟»

پاسخ این نکته و نظر را یکی از تماشاگران داد:«من به عنوان یک مخاطب عام فیلم برایم جالب بود و اصلا نمی‎دانستم یک دانشگاهی به اسم سوره زمانی در این شهر بوده و شخصی به اسم زاون چنین تأثیری روی این شهر و دانشگاه آن داشته است.»

و در ادامه زهرا نیازی هم نکاتی را در همین ارتباط مطرح کرد:« خودم نخواستم در فیلمم بیشتر از این از سینمای آزاد سخن بگویم، اگر توجه کرده باشید قسمت‌ها‎یی از فیلم‌ها‎ی آرشیوی در مورد سینمای آزاد آن زمان است. این فیلم یک فیلم خود بیانگر است، این فیلم قصه این عکس و دانشگاه سوره و زاون است. زاون یک شخصیت چند بعدی است، من زاون را در مقطع طلایی اصفهان دیدم. نتیجه اصلی زندگی زاون را دانشجوهایش تشکیل می‎دادند، من زاون را در دانشگاه سوره دیدم. قصه‎ام در اصل فضای فرهنگی این شهر است و این که چرا ما در این شهر فضای فرهنگی کافی نداریم؟»

دیــدگاه ها و نــظرات

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.