بازگشت
پنج تا پنج ( 1392 )
سینمایی | 82 دقیقه
6.5 / 10 | 59 رای | 18 دیدگاه
صابر ساعدي جراح مغز ٥٥ ساله ايست كه در پي خرابي اتومبيلش در جاده به مهمانخانه روستا مراجعه مي كند كه مسؤول پذيرش مهمانخانه به تكميل بودن ظرفيت او را به ويلايي راهنمايي مي كند كه متعلق به ٤ مرد مسن است. صابر بعد از ورود به ويلا و صحبت در مورد اجاره اتاق متوجه مي شود كه مردها بازنشستگان وزارت دادگستري هستند و او را به جاي پرداخت پول به بازي دعوت مي كنند. جراح متمول ناچار به پذيرفتن شرايط مي شود و بازي كه يك جلسه دادگاه است با پذيرفتن نقش متهم از سوي صابر انجام مي شود. پيرمردها هر كدام نقش شغل سابق خود را بازي مي كنند و اتفاقات بعدي...
کارگردان : تارا اوتادی
تهیه کننده : سعید اسدی
فیلمنامه نویس : ماهان حيدري
بازیگران :رضا کیانیان، علی اصغر شهبازی، تورج نصر، محمد علی دیباج، شمس لنگرودی

معرفی کارگردان

تارا اوتادی متولد بهمن ١٣۵۶ تهران فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و فوق لیسانس رشته شهرسازی از دانشکده هنر و معماری است. از دوران کودکی به بازیگری و البته کارگردانی علاقمند بوده و از دوران دبستان در تمامی گروههای نمایش مدرسه شرکت جسته و بعدها در دوره دبیرستان به عنوان نویسنده و کارگردان در تمامی تئاترهای منطقه آموزشی حضور فعال داشته و همواره کتب و کلاسهای آموزشی این رشته ها را دنبال می کرده اما به دلیل مخالفت خانواده موفق به گذراندن دوره دبیرستان در هنرستان نشده و همواره هنر را در کنار رشته های دیگر که بصورت آکادمیک تحصیل می کرده، دنبال نموده. تارا اوتادی از بدو ورود به دانشکده به صورت حرفه ای به دنبال نقاشی رفته و تا کنون یادگیری آنرا ادامه داده و چندین نمایشگاه از کارهای خود برگزار کرده و در حال حاضر در حال آماده شدن برای نمایشگاه بعدی با موضوع “سینمای جهان” است. او در کنار کار نقاشی و تحصیل در رشته شهرسازی که نیاز مبرم به دید دقیق در مورد عکاسی و نقاشی دارد به عکاسی روی آورده و آنرا نیز بصورت جدی دنبال نموده است. اوتادی اولین فیلم خود را با نام جایی در یکی از روزهای آینده که بعدها به پنج تا پنج تغییر نام داد و برداشتی از نمایشنامه پنچری نوشته فردریک دورنمات که اولین بار توسط حمید سمندریان به فارسی برگردانده شد در سال ١٣٩٢ ساخت. فیلم داستان صابر ساعدی یک جراح مغز و اعصاب ۵۵ ساله است که در پی پنچری اتومبیلش مجبور به گذراندن شب در ویلای ۴ مرد مسن که بازنشستگان وزارت دادگستری هستند می شود و اتفاقاتی در پی آن به وقوع می پیوندد.

یادداشت کارگردان

می خواستم فیلم اولم را بسازم. با ماهان حیدری دنبال طرحهای مختلف گشتیم چندین طرح بهم معرفی شد از همه بیشتر طرح خود ماهان رو دوست داشتم جایی در یکی از روزهای آینده. همه می گفتند ساختش کار سختیه و به عنوان اولین کار سینمایی نباید انتخابش کرد، چون فیلم تک لوکیشن، دیالوگ محور و بدون حضور هیچ خانمیه و ضمناً مخاطب خاص داره. اما من باهاش ارتباط برقرار کرده بودم و ضمناً معتقدم که ذائقه بیننده ایرانی خیلی متفاوت از چند سال قبل شده. پس شروع کردم. در ادامه راه رضا کیانیان عزیز به عنوان مشاور هنری پروژه به ما پیوست. کار کردن با یه استاد هم لذت بخشه هم آموزنده. ما با بقیه دوستان شدیم یک تیم بی نظیر و کار رو شروع کردیم. علیرضا برازنده، رضا کیانیان و ماهان حیدری و بقیه دوستان گروه سنگ تموم گذاشتند، حالا اتفاقی که افتاده رو شما باید قضاوت کنید. امیدوارم از دیدن این فیلم لذت ببرید و آخر فیلم فقط یک دقیقه فکر کنید “اگه من بودم چی می شد؟”

عوامل فیلم
  • کارگردان : تارا اوتادی
  • تهیه کننده : سعید اسدی
  • فیلمنامه نویس : ماهان حيدري
  • مدیر فیلم برداری : عليرضا برازنده
  • مدیر صدابرداری : عباس رستگار پور
  • تدوین : مهدی سعدی
  • سال تولید : 1392
  • نوع فیلم : سینمایی
اخبار مرتبط
دیــدگاه ها و نــظرات

  • صدری
    چهارشنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۱۴:۱۶

    رفتم فیلم رو دیدم خوشم اومد
    ولی وقتی آنونس فیلم رو نمیزارید ، چجوری من برم تبلیغ کنم دیگران هم ببینند ؟!!!!!!!!!!!

    واقعا که !!!!!

  • مسعود هاشميان
    پنج شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۰۰:۰۱

    من به خانوم تارا اوتادی تبریک می گم . فیلم بسیار زیبایی بود . فیلمی کاملا خاص و پرمحتوا . ساده و زیبا و دلنشین . امیدوارم در کارهای بعدیتان هم موفق باشید .

  • الهام
    پنج شنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۱۵:۲۹

    نمی خوام غر بزنم و زحمات گروه سازنده رو زیر سوال ببرم.اما این فیلم واقعا بیشتر یک تله فیلمه تا یک اثر سینمایی.راستش نگران آینده گروه هنر تجربه هستم که روزی که اومد من کلی ذوق داشتم و با فیلمهایی که نشون میداد کاملا ارتباط برقرار می کردم.اما واقعا کف گیر این گروه داره به ته دیگ می خوره که از ماهی و گربه و پرویز رسیده به این فیلمهای تله فیلم؟
    قبول کنیم که مختصات فیلم سینمایی فراتر از یه تله فیلمه.این کار در خوشبینانه ترین یک تله فیلمه.
    البته این نظره منه فقط

  • behzad
    یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۰۰:۲۴

    امروز تو سینما سوره اصفهان دیدم واقعا کیفیت پخشش بد بود .فیلم دوباربرای چند دقیقه کلا قطع شد و هرازچندگاهی هم تصویر سفید میشد.کیفیت نور ورنگ تصویر هم انچنان خوب نبود .درهرصورت حیفه که فیلم اینجوری پخش بشه..من فیلمو دوس داشتم.

  • بماند
    چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۱۱:۵۸

    فکر کنم کسی متوجه نشد اون چهار نفر فوت کرده بودند و رضا کیانیان یک شب تا صیح رو در کشمکش با درون خودش گذروند و به حق استاد عالی ایفای نقش کردن. موضوعی جذاب و جدید به سبک فیلم های خاص ممنون

    • میلا
      جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۶:۱۱

      من چنین برداشتی نکردم, خوشحال میشم اگر توضیح بدید چرا استنباط شما چنین بوده که اونها فوت کردند!

  • فربد
    یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۲:۵۸

    اونهایی که فیلمو دیدن می شه به من بگن فیلمش درام هستش یا نه مرسی

    • سلمان
      جمعه ۸ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۰

      بله درام بود

  • ژابیز
    پنج شنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۵ - ۲۰:۰۲

    با سلام
    در کل خوب بود، اما …
    بهتر بود در فیلم نامه و اجراء، رئالیسم جادویی پر رنگ تر نشان داده میشد؛
    در سکانسهای دادگاه، فضا بیشتر یک صحنۀ تئاتر را القاء میکرد و از غرق شدن تماشاگر در جریان فیلم جلوگیری میکرد؛
    بازیگر نقش وکیل، مناسب نقش نبود و در فرم احساسی به هیچ وجه نوع بیان حرفه ای یک وکیل دادگستری را دارا نبود؛
    در تعدادی از سکانس های یک چهارم اول فیلم، حرکات زائد دوربین و پرش آن در تصویر کاملاً محسوس بود!
    از فیلم متفاوت و جالب شما ممنونم و خسته نباشید.

  • آريا
    شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۵:۲۰

    خانم اوتادى، بسیار ساختار فیلم جالب بود و خوب کار شده بود، اما سناریو تکرارى بود و تله تئاترى بود که سال ها پیش در تلویزیون پخش شده بود با نام (پنچرى). اما آنچه به فیلم جذابیت و هیجان میبخشید، ایفاى نقش جذاب رضا کیانیان و سایر تیم بود که متفاوت بود و ارزش ساخت دوباره را داشت. امید که در کارهاى بعد نیز موفق باشید

  • میلا
    جمعه ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۶:۱۲

    من خیلی لذت بردم از تماشای این فیلم و بخصوص بازی فوق العاده جناب کیانیان و تبریک میگم به خانم اوتادی چون اصلا فکر نمیکردم این فیلم اولین تجربه فیلمساز باشه!

  • سید مهدی سیدی
    یکشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۹:۴۷

    امروز سی ام خرداد نود پنج من فیلم پنج تا پنج توی خانه مثل هزاران فیلمی که توی دستگاه پخش خانگی دیده بودم تماشا کردم این فیلم مثل دهها فیلمی که همیشه درخاطر من است جای خودرا ماندگار کرد .
    من به خانم اوتادی و همه عوامل برنامه تبریک وخسته نباشید میگم و تبریک ویژه به آقای کیانیان ودیگربازیگران عزیز
    فهمیدن همیشه بهتراز آموختن است
    گوستا و لوبون

  • عطایی
    یکشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۵ - ۱۱:۰۰

    عالیست

  • سلمان
    جمعه ۸ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۹

    عالی بود فقط ای کاش اخرشو انقدر باز نمیزاشت

  • بهاره
    چهارشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۵ - ۲۲:۲۲

    فیلمی عالی با بیانی ساده و تاثیرگذار

  • Ehsan
    چهارشنبه ۸ دی ۱۳۹۵ - ۱۴:۳۶

    Mahshaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar

  • مرجان
    دوشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۶ - ۲۰:۰۳

    اون چهارنفر مرده بودن؟ چطور این برداشت شده من اصلا اینو متوجه نشدم تو فیلم

  • صدرا
    سه شنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۶ - ۱۴:۲۰

    درود و خسته نباشید به خانم اوتادی و گروهشون.
    تلاش ایشون و عوامل فیلم قابل تقدیره امــا اونچه من دیدم فیلم نبود یک تله تئاتر بود
    با بازی بسیـــار خوب آقای کیانیــان .

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.