شب گذشته میزگرد برنامه سینمایی «هفت» به جایگاه گروه سینمای «هنر و تجربه» در سینمای ایران اختصاص داشت که با اجرای «محمود گبرلو» و با حضور «امیر حسین علم الهدی» مدیر گروه سینمای «هنر و تجربه» و «امیر قادری» منتقد سینمای ایران به روی آنتن شبکه سه سینما رفت. این برنامه به جایگاه هنر و تجربه بعد از گذشت چهار ماه از اکران فیلم هادر این بخش اختصاص داشت. امیر قادری در ابتدای این نشست و با انتقاد ازفعالیت ” هنر و تجربه” در طی این مدت بیان کرد: به نظر من موقعیت گروه “هنر و تجربه” با سیستم دولتی که تا کنون در سینما پیش گرفته است، وضعیت خطرناکی است. از اتفاقاتی همانند ” گروه هنر و تجربه” تا کنون در سینما خیلی دیده ایم. دولت با تکیه بر پول و قدرت، برای مردم برنامه ریزی می کند و من فکر می کنم از اتفاقاتی چون هنر و تجربه در سینما بسیار دیده ایم. هر گروه هم با تغییر مدیریت در سینما یا منحل شده اند و یا خیلی زود از خاطره ها رفته اند وضرر این جریانات را بیشتر مردم و بخش خصوصی دیده اند. امنیت ملی کشور را به نظر من همین اتفاقات تشکیل می دهد. من فکر می کنم گروه هنرو تجربه در در دوره آقای شمقدری بوده و بعد به پایان رسیده است. بحث دیگر من درباره سینمای نفتی است که حدود دو سال پیش این موضوع را گفتیم. قاعدتا این گروه هنر و تجربه هم جز سینمای نفتی قرار می گیرد. سینمای غیر نفتی پیشنهاد بود که از فضای سینمای نفتی بیرون بیاییم و با شرکت های خصوصی همکاری کنیم. الان دیگه از منابع پیشنهاد گذشته است. پول نفتی در کار نیست و قمیت نفت از آب مدنی در انگلیس ارزان تر شده باید از سینمای نفتی فاصله بگیریم. . در مورد گروه هنرو تجربه صحبت کنیم درباره این صحبت کنیم که چه طور مردم را داخل قدرت کنیم و و دنیای تازه را بوجود بیاوریم.امیر حسین علم الهدی مدیر بخش هنر و تجربه بیان کرد:بحث دوم صحبت های آقای قادری را باید به مجلس برد. اما درباره بحث اول ایشان در خصوص اینکه هر دوره ای ،اشخاصی می ایند و می روند در ای نباره صحبت دارم. به هر حال هر اقدامی که در این مملکت رخ می دهد یک سری مخالف و یک سری موافق دارد. اما بحث گروه هنر و تجربه در این چند ماه گذشته نشان داد فراتر از اتنظار در حال حرکت است. البته در این مملکت هر کار جدیدی هم که دچار موفقیت شود، قطعا حملات سختی هم به آن اتفاق خواهد شد. دوران تازه و اتفاقات، بنده را به یاد این موضوع, “بهار می آید” می اندازد. اواخر دولت آقای محمود احمدی نژاد بحثی پیش گرفت به نام ” بهار می آید” حکایت دوران تازه جناب آقای قادری است. در این چهار ماه گذشته نه دولت و نه نیروهای امنیتی، هیچ کس مردم را زور نکرد که به سالن های سینما بروند. خود مردم تصمیم گرفتند و دست در جیب خود کردند و فیلم های روی پرده سینما را دیدند.وی در ادامه به آماری درباره آغاز نمایش فیلم ها در هنر و تجربه بیان کرد: تقریبا از ۱۳ مهر تا ۱۳ دی ماه، ۲۰۰ هزار نفر برای دیدن فیلم های هنر و تجربه رفته اند و فیلم ها را دیده اند. یعنی چیزی در حدود ظرفیت کامل در ۶ سینما که نزدیک ۷۵۰ صندلی سینما روزانه می شود که کل صندلی سینما حدود ۱۴۰ هزارتا است. حالا این ۷۵۰ تا صندلی شما را نگران کرده و یا احساس خطر می کنید. این خطر ممکن است سینمای ایران را دچار دگرگونی کند و فکرهای جدید بیاورد. به هر حال یک عده می خواهند سینمای ایران را به صورت راکد نگه دارند و هیچ فکر و نیروی جدیدی وارد سینما نشود. این هم به نوع خود یک نوع خطر است.حدود ۶۰ رصد صندلی ها در چهار ماه گذشته پر شده است. نتیجه می گیریم مردم از سینمای گروه هنرو تجربه استقبال کردند. تمام این فیلم ها هم متعلق به بخش خصوصی است شما نگران حذف بخش خصوصی بودید؟ نگرانی شما از چه موضوعی است که یا من نگرانی شما را کم کنم و یا یک سری نگرانی های شما را زیاد کنم. چون من شاهد بوده ام که شما دربرنامه های قبلی یک طرفه سینمای گروه هنر و تجربه را دچار حمله هایی کردید که همچنان با سایت کافه سینما هم این روند ادامه دارد. قادری در ادامه صحبت های مدیر گروه هنر و تجربه گفت: من با الگوهای سینمای شما مشکل دارم. من نتیجه کارگروه هنر و تجربه را تازه نمی بینم.از زمان هارون الرشید این موضوع بوده که دولت بنشیند و در مورد شکل عرضه کالا مردم تصمیم بگیرد، موضوع عجیبی نیست و ایده ای کهنه از دوران قبلی باقی مانده است. این الگو در طول تاریخ اشتباه می کند و مدام این اشتباه را تکرار می کنیم، در دهه ۶۰ هم به همین شکل بود. بازهم سینمای هدایتی و حمایتی داشتیم و ماجرا از همین قرار بود. دو خطر را می بینم و اولین نکته در این مورد به نظر من استعدادهایی است که در این مسیر تباه می شوند. . استعداد باید در کوره رقابت خود را نشان دهد.طبعا قشری از مردم استقبال می کنند ولی مدل هایی همانند آسمان باز، هنرو تجربه و الگوهای دهه ۶۰ به سرانجام نمی رسد.بله ما بیشتر الگوهایمان را از الگوهای اروپا گرفته ایم، من همیشه از تفکری دفاع می کنم که در کشور آمریکا بهتر شکل گرفته است و آن را برای کشور خودم هم می بینم. پیشنهاد من درباره گروه هنر و تجربه این است که باید بازار آزاد تشکیل بدهیم. قادری در پاسخ به این سئوال که بعضی فیلم ها چون دیده نمی شوند به گروه هنرو تجربه می آیند، بیان کرد: ذات این سئوال اشتباه است. بله خیلی از مردم دوست دارند که این فیلم ها را ببینند اما آن هنرمندی باید این شرایط را بوجود آورد.هنرمندان توقع دارند که به آن ها سینما داده شود.این دوستان باید محصولی بسازند که سینمای خود را داشته باشند. تمام فیلم های مستقل دنیا سودآور شدند و دلیل آن هم این است که هیچ سینماگری در دنیا حاضر نیست از بعضی امکانات دیگر استفاده کند. به هر حال هیچ کس آثار فیلمسازان سینمای مستقل را رد نمی کند. این فیلمسازان بازار خود را ساخته اند. علم الهدی در ادامه صحبت های امیر قادری منتقد سینما گفت: از شما خواهش می کنم تمام اطلاعات را برای مردم بازگو کنید. سینمای فرانسه که مهد سینمای هنر و تجربه است، از اواخر دهه ۴۰ با همین روش که ما در نظر داریم، آغاز کردند که ۴ سینما آن ها در این دوره الان نزدیک به ۵۰۰ سالن شده است. البته کمک های دولتیسینمای فرانسه واقعا کم شده است. اواخر دهه ۶۰ بود که در سینمای آمریکا بحث سینمای مستقل جدی شد و کمک های دولتی هم اتفاق افتاد. بحث حمایت ازاستعداد ربطی به بازار آزاد ندارد. بعد از سالهای زیادی کسی آمده است با نیت خیر به عنوان رئیس سازمان سینمایی و گفته است من می خواهم با یک و نیم میلیارد تومان _دربرابر صد و خورده ای میلیارد تومان بودجه سینما عدد شوخی است_ پول به یک سری جوان بدهم که سرخورده نشوند و مردم هم عطش دارند که ان فیلم ها را ببینند و آن طرف آب نروند و نگویند که در کشور خودمان اجازه نمایش این فیلم ها نداریم. بر همین اساس ما درصدد هستیم که فیلم این گروه از فیلمسازان در کشور خودمان اکران شود با عدد خیلی کمی که شما می دانید این عدد متوسط تولید یک فیلم سینمایی در ایران است. بازار آزاد درسینمای ایران اگر همه شاکله فعالیت های جامعه ما اعم از اقتصاد و آموزش به سمت بازار آزادبرود قطعا سینمای ایران هم در این مسیر قرار خواهد گرفت اما این موضوع به سینمای هنر و تجربه و سینمایی که می خواهد نوع دیگری از سینما را به مردم نشان دهد، ربطی ندارد. سینمای هنر و تجربه همان سینمای ایده ها و نوآوری ها است همان سینمایی است که دولت ها می آیند حمایت می کنند تا این آب راکدی که سینمای ایران به آن دچار شده باید تکانی بخورد. مطمئن باشید تا یکی دو سال آینده جریان سینمای ایران کمی تغییر خواهد کرد. قادری درباره کمک ها به هنرمندان در فضای سینمای هنر و تجربه گفت: قطعا فیلم های گروه هنر و تجربه بازارخود را دارند. من معتقدم که سودآورترین فیلم های سینمای جهان محصول ایده های مستقل و آدم های مستقل بوده است. در شرایطی که خیلی از فیلم های عظیم تجاری شکست خورده اند. من معتقدم امثال آقای اصلانی و دیگر جوان های فیلمساز اگر حمایت دولت باشد، فربه می شویم و دنبال رقابت نمی رویم. مدل گروه هنرو تجربه همانند جنس رساندن به دست یک فرد معتاد است.شما دلسوزی می کنید و به آن شخص آب و غذا می دهید و این مواد را هم می رسانید . در واقع آن معتاد را درمان نکرده اید.فیلمساز باید در کوره مبارزه و رقابت با دیگران قرار می گیرد. در ادامه این برنامه تورج اصلانی به روی خط تلن برنامه هفت آمد تا در این بحث شرکت کند. البته باید یادآوری شد که فیلم “جینگو” از این کارگردان همچنان در گروه هنر و تجربه اکران است. در ادامه «تورج اصلانی» کارگردان فیلم «جینگو»، در مورد اکران این فیلم در گروه سینمای «هنر و تجربه» گفت: من کلی‌تر به قضیه نگاه می‌کنم و اعتقاد دارم سینما؛ فیلم، پرده، صندلی و مخاطب می‌خواهد و به اصطلاح مکان و یا ویترینی برای عرضه داشته باشد و به هر حال فیلم‌ها بایستی دیده شوند. در شرایط کنونی گروه «هنر و تجربه» آمده و خلاقیتی فراتر از گروه‌های دیگر به خرج داده است. وی همچنین گفت: خلاقیت گروه سینمای «هنر و تجربه» در این است که فیلم‌هایی که احتمالاً گروه‌های دیگر ریسک اکران را به عهده نمی‌گیرند؛ این گروه آمده و این کار را کرده است و اتفاقاً خیلی هم از بخش خصوصی درست تر حمایت می‌کند. بنده به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان فیلم سینمایی «جینگو» (روایت معلق) که هم اکنون در گروه سینمای «هنر و تجربه» در حال اکران است؛ هنوز اعتقاد دارم که در بُعد تبلیغاتی این گروه امکان زیادی در اختیار ندارد، اما خوشبختانه مخاطب خودش را پیدا کرده است. این فیلمبردار تجربه‌گرای سینمای ایران در ادامه افزود: فیلم سینمایی «جینگو» و یا هر فیلم‌ دیگری که در گروه سینمای «هنر و تجربه» به نمایش درمی‌آیند؛ اگر این فیلم‌ها و نگاه‌های تازه به دست سلایق بازاری سپرده بشوند واقعاً باطل می‌شوند. چون من اصلاً مخالف سلایق بازاری نیستم و بایستی بازارهای گرم سینمایی نیز وجود داشته باشد؛ ولی رابطه سینمای «هنر و تجربه» با سینمای متعارفی که ما داریم اساساً رابطه مرزبانی با شهربانی است. وی همچنین گفت: فیلم‌های فرهنگی اساساً مرزبان فرهنگ و سینما هستند و این گروه از بخش فرهنگی سینما مرزبانی می‌کند. و طبیعتاً این مرزبانی نیاز به حمایت دولتی داردو اگر ما این مقایسه را داشته باشیم می‌توانیم بفهمیم که گروه سینمای «هنر و تجربه» اتفاقاً به درستی کارش را انجام می‌دهد و امیدوارم امکان تبلیغات محیطی و تلویزیونی برای این گروه شکل بگیرد تا بتواند هم مخاطبان بیشتری را جذب کند و هم اینکه سالن‌های بیشتری را در اختیار بگیرد و خدمت بیشتری به سینما بکند؛ با این کار ویترین سینمای ایران را نیز متنوع می‌کند. در واقع با این کار به سینما خدمت کرده‌ایم و طبیعتاً دولت هم اگر حمایت بکند وظیفه‌اش را انجام داده است.«تورج اصلانی» در ادامه اظهار داشت: فیلم سینمایی «جینگو» مثل بقیه فیلم‌های حاضر در گروه سینمای «هنر و تجربه» بدون استفاده حتی یک قطره از پول نفت تولید شده و کاملاً در بخش خصوصی ساخته شده است و امیدوارم که مخاطب‌ها رضایت داشته باشند و تا این لحظه نیز بازخوردهای خوبی از تماشاگران این فیلم گرفته‌ایم. وی در ادامه افزود: با اکران فیلم سینمایی «جینگو» قصد رقابت با هیچ کسی را ندارم و من با ساخت این فیلم حرفی زده‌ام و در واقع با سینما حرفم را زده‌ام؛ ویترین، صندلی و پرده سینما می‌خواهم تا این حرفم را بزنم، اکران داشته و مخاطب خودم را داشته باشم. اگر در جذب این مخاطب موفق بودم طبیعتاً پخش‌کننده‌ها و سالن‌های دیگر به نمایش ذائقه و سلیقه جدیدی در سینما ترغیب می‌شوند و با این کار می‌توانم اتفاقاً خدمتم را به سینما کرده باشم. اصلانی در بخش دیگری از سخنانش تأکید کرد: اگر برای نمایش فیلم سینمایی «جینگو» به گروه سینمای «هنر و تجربه» آمده‌ام دوستانی در گروه سینمای آزاد داشتم؛ آقای موسوی در مؤسسه پخش «فیلمیران» لطف کرده و اعلام آمادگی کردند که این فیلم را پخش کنند. و با احترام به دوستان و بزرگوارانی که در بخش‌های دیگر دارم؛ گروه سینمای «هنر و تجربه» را انتخاب کردم و این گروه نیاز به حمایت دارد، این گروه جای ارائه سلیقه‌های جدید است. «تورج اصلانی» در پایان سخنانش خاظرنشان ساخت: من به عنوان بخش خصوصی برای ساخت فیلم سینمایی «جینگو»، دو قطعه زمین ۳۰۰ متری و ماشین زیر پایم را فروختم و پول رهن خانه‌ام را نیز گرفتم تا این فیلم را تولید کنم و در این زمینه دولت هیچ کمکی به بنده نکرده است. اگر الان ویترینی در اختیار این فیلم هست؛ این ویترین بدین خاطر است که این فیلم ارزشیابی شده و مخاطب خودش را دارد، حالا هم گروه آزاد، هم گروه «هنر و تجربه» و هم گروه‌های دیگر از اکران این فیلم استقبال کردند. با همه این اوصاف من به این گروه آمدم و به عنوان یک آدم تجربه‌گرا معتقدم که این گروه نیاز به حمایت دارد و این حمایت نیز شامل؛ فیلمساز و تهیه‌کننده بخش خصوصی بیشتر از دولت است. در نهایت نیز مخاطب نظر نهایی خود را در مورد عملکرد این گروه ارائه خواهد داد. علم الهدی بیان کرد: سینمای آمریکا قابل مقایسه با سینمای ایران نیست. حالا دولت در ایران سنگ بنایی را نهادینه کرده که ظرف چند سال آینده کم کم نقش خود را کم خواهد کرد. دولت وظیفه دارد در قبال فیلم های تولید شده، کارهایی انجام دهد . دولت آمریکا تمام قد در خدمت سینمای خود است.
قادری در ادامه صحبت های علم الهدی گفت: ایده گروه هنرو تجربه به نظر من اصلا ایده جدیدی نیست. این که دولت بنشیند و اکران تعیین کند و به فیلمساز سینما بدهد و به همان دلیل حق سانسور فیلم ها را هم فراهم کند، این که اتفاقات جدیدی درسینما نیست. دهه ۶۰ که کامل در جریان این اتفاقات قرار گرفتیم. دهه ۶۰ اتفاقا کل سینما براساس سیاست های هدایتی و حمایتی دولت بودیم. تازه در خیلی از نشریات دیده ایم که این فیلم ها آگهی می زنند و زیر آگهی فلمساز هم مهر می کند. اگر استعدادی هم میان جوان ها باشد به قول معروف آن استعدادخواه ناخواه مفت خور می شود.عباس کیارستمی کارگردان سینما فیلمی ساخته به نام “شیرین” که اکران شد و ۸ میلیون فروش داشت. تیزر تلویزیونی هم در زمان آقای ضرغامی رئیس سازمان صداو سیما آن دوره داشته است؛ چندی پیش فیلم کیارستمی در گروه هنر و تجربه اکران شده است .آقای کیارستمی در مصاحبه خود گروه هنر و تجربه را گروه پیشرو هنر و تجربه نامیده است . حالا کیارستمی می خواهد که شیرین دوباره در این گروه اکران شود،
شما فکر کنید کارگردانی همانند کیارستمی هم به دنبال یک فضای امن است که پول سینمادار را بدهند، پول آگهی فیلم اش را هم بدهد تا این فیلم اکران شود. کاملا مشخص است که آدمی همانند کیارستمی هم در طول زمان این وضعیت را ترجیح می دهد .چند فیلمساز دیگر خود را محدود به گروه هنر و تجربه خواهد کرد. دولت پیست دومیدانی را می سازد برای فیلمسازانی که در این جریان قرار بگیرند. علم الهدی در ادامه صحبت های قادری گفت: شما معتقدی که فیلم های ” پرویز”، “ماهی و گربه” و “جینگو” بروند با فیلم ” آتس بس” اکران شوند و توقع داشته باشیم فروش خوبی هم در پیش بگیرند. در ادامه این برنامه علیرضا امینی روی خط برنامه هفت آمد و درباره این وضعیت فیلم گفت.علیرضا امینی کارگردان سینما در ادامه این برنامه پشت تلفن بیان کرد: اگرسازمان سینمایی یک کاردرست انجام داده باشد به نظر من راه اندازی گروه هنر تجربه است. من تا کنون نزدیک به ۱۱ فیلم ساخته ام که تنها دو فیلم من اکان عمومی شده است. معتقدند که این فیلم ها سویه های تلخ دارند و ب درداکران عمومی نمی خورند. مثلا فیلم “نامه هاد باد” که جایزه هنرو تجربه را در آن دوره گرفت، چرا هیچوقت رنگ پرده را به خود نگرفت.” دانه های ریز برف” که بیشترین جوایز را در جشنواره های مختلف به خود اختصاص داد. چرا رنگ پرده را ندید؟ امیرقادری دربرابر سئوال امینی گفت: من فکر می کنم دل دولت برای این گونه فیلم ها نمی سوزد. وقتی کمپانی فیلمسازی داشته باشیم ، آن فیلم ها به زور مخاطب خود را پیدا خواهد کرد. چون اکران این فیلم ها را به گروه هنر و تجربه که بسپرید، برای شما به نوعی تضمین شده خواهد بود. اما این فیلم باید در کوره رقابت شکل بگیرد. تا زمانی که ما کمپانی فیلمسازی نداشته باشیم، الان خطر هنر و تجربه این است که الگوهای دهه ۶۰ رابازتولید می کنیم. برای استعدادهای عموم این مملکت که باید به شکل درستی وارد سینما شوند، فکر کنیم. وی در ادامه بیان کرد: من در شرایطی این گونه اکران را می پذیرم که ۵۰ فیلم با مشکل اکران روبرو باشند و گروه هنر و تجربه آن فیلم ها را اکران کنند و بگوییم این فیلم ها در مناسبات اجتماعی ایران تولید شده اند و به این دلیل در کوتاه مدت دیده خواهند شود. امینی در ادامه بیان کرد: من می خواهم فیلمم روی پرده سینما دیده شود نه این که خاک بخورد. به همین دلیل از این سینما حمایت خواهم کرد. علم الهدی در پایان این نشست گزارشی از نمایش فیلم ها در گروه هنر و تجربه گفت: تا کنون نزدیک به ۱۵۰ فیلم سینمایی را بازبینی کردیم که ۶۰ درصد این فیلم ها جواب نه گرفته اند. چرا که ما نیامده ایم که مشکلات فیلم هایی که پشت اکران مانده اند را بررسی کنیم. اگر بحث اقتصاد مرکزی است ،اگر این پول ها به سایت شما برسد همه چیز درست است اما وقتی این آگهی برای رسانه شما هم نمی شود، همه چیز را با نگاه رانت و این ها می بینید. تا کنون فیلم های مستند زیادی در گروه هنر و تجربه اکران شده که بیشتراین سالن ها پر از جمعیت هم است . به هر حال پیست دومیدانی که شما پیش از این گفتید ما در حال ساخت همان پیست هستیم. یک ریال از این پول که به هنرو تجربه و امثال ما نمی رسد که همه این پول ها در اختیار فیلمسازان قرار می گیرد. وظیفه دولت حمایت از استعدادهای جدید است. طرح ایده های نو نیاز به حمایت دارد. راه کارهایی پیدا خواهد شد که این گروه روی پای خود بیایستد. این پیست دو میدانی حداقل چندسال کار دارد تا این وضعیت به ثبات برسدتا با تغییر مدیران این گروه پابرجا باشد. امیر قادری در پایان گفت: به هر فیلمسازی که وضعیت گروه هنر و تجربه را پیشنهاد بدهید، اکران گروه هنرو تجربه می پذیرد. ذات گروه هنر و تجربه به نظر من بی عدالتی است.