هنر و تجربه: پیتر برگ بازیگر، کارگردان و تهیه کننده امریکایی، جایگزین جی سی چاندر در پروژه «دیپ واتر هورایزن» (Deepwater Horizon) شد. پیش از این قرار بود جی سی چاندر، فیلم ساز مستقل و کارگردان فیلم هایی همچون «همه چیز از دست رفته است» (با بازی رابرت ردفورد) و «یک سال پرخشونت» این درام امریکایی را کارگردانی کند.

داستان «دیپ واتر هورایزن» درباره ماجرای واقعی انفجاری است که آوریل ۲۰۱۰ در سکوی نفتی واقع در خلیج مکزیک رخ داد و بزرگ ترین فاجعه نفتی تاریخ امریکا را رقم زد. پیتر برگ که پیش از این فیلم هایی نظیر «آخرین بازمانده» (۲۰۱۳) و «ناو جنگی» (۲۰۱۲) را کارگردانی کرده به سفارش مارک والبرگ به این پروژه پیوسته است. مارک والبرگ که بازی در فیلم هایی مانند «تد» و «ترانسفورمرها» را در کارنامه هنری خود به ثبت رسانده است، ستاره اصلی این درام بلند سینمایی محسوب می شود. فیلم همچنان در مرحله پیش تولید به سر می برد، اما تاریخ قطعی اکران آن سپتامبر ۲۰۱۶ (شهریور ۹۵) تعیین شده است.

اما جی سی چاندر، فیلم ساز بااستعداد سینمای مستقل علت خروجش از این پروژه را اختلافات سلیقه ای با عوامل فیلم اعلام کرده است. اگر همکاری چاندر با این پروژه ادامه می یافت او اولین فیلم پرهزینه استودیویی اش را کارگردانی می کرد و به این ترتیب سری به دنیای پرزرق و برق فیلم های استودیویی می زد. این پروژه به عنوان یکی از «پرفروش ترین فیلم های درام» سینمای امریکا در تابستان ۲۰۱۶ پیش بینی شده بود.

تا پیش از اعلام این خبر جنجال ساز، چاندر با همکاری متیو مایکل کراناهان مشغول نوشتن فیلمنامه این اثر بود و اخیراً به پیشرفت های قابل توجهی در زمینه ایده ها و پیشبرد اهدافش در این پروژه دست یافته بود. به گفته چاندر قرار بود ماجراهای فیلم از دیدگاه همه کسانی که روی سکو بودند روایت شود، طوری که تماشاگر خودش را همان جا و در همان لحظات احساس کند. چاندر همچنین قصد داشت در متن فیلم به واکاوی رابطه بین انسانیت و صنعت استخراج نفت بپردازد. ظاهرا ایده های فیلم ساز مستقل چندان به مذاق سرمایه گذاران استودیوی فیلمسازی «سامیت انترتینمنت» خوش نیامده بود و به همین علت طرح او را مناسب پیشبرد چنین پروژه پرهزینه ای تشخیص نداند.

او پیش تر در گفت و گویی عنوان کرده بود: «من دارم به گونه ای این فیلم را پی ریزی می کنم که شبیه شعری تراژیک به نظر برسد و رابطه نسل بشر با نفت را در شکل و شمایل کنونی اش ترسیم کند؛ این که ما به آن نیاز داریم، شیفته طلای سیاه هستیم و از استفاده های بی شماری از آن می کنیم و یک روز هم بالاخره منابع نفتی مان به پایان می رسد و اینها تنها واقعیت های موجود هستند.»

 

منبع: کلایدر