هنر و تجربه: نشست خبری فیلم «موقت» که در بخش هنر و تجربه جشنواره فیلم فجر قرار گرفته است شامگاه دیروز دوشنبه(۱۳ بهمن) و پس از نمایش فیلم در سالن سعدی برج میلاد برگزار شد. افراد حاضر در این نشست، امیر عزیزی کارگردان، حسن آقا کریمی تهیه کننده، علی تبریزی مدیر فیلم برداری و نازنین فراهانی بازیگر بودند و اجرای نشست هم بر عهده علیرضا حسن خانی منتقد بود.

عزیزی در ابتدای نشست اعلام کرد از این که در سالن، آدم های باتجربه ای فیلم را دیده اند، خوشحال است. به عنوان سوال اول حسن خانی از آقا کریمی پرسید که چطور به یک کارگردان اول اعتماد کرده و تیم بازیگری را چگونه آماده کرده است. این تهیه کننده از سختی های کار با یک فیلم اولی گفت و از رسول اف، سرمایه گذار کار قدردانی کرد و توضیح داد که حضور افرادی مثل رسول اف فرصت را برای جوانان فراهم می کند تا تجربه های نوجوی خود را اجرا کنند. در ادامه حسن خانی از نازنین فراهانی در مورد حال و هوای کار با یک فیلم اولی پرسید که این بازیگر این گونه پاسخ داد: «کار با کارگردان اول هایی هم چون امیر عزیزی برای من جالب است چون افراد به روزی هستند و سینمای جهان را دنبال می کنند.»

مجری نشست سپس از تبریزی فیلم بردار «موقت» در مورد نوع نورپردازی فیلم با توجه به نوع لوکیشن خانه، پرسید. تبریزی در پاسخ، مدل دکوپاژ امیر عزیزی را جذاب خواند و اضافه کرد:« نورپردازی فیلم، کار پیچیده ای نبوده است.»

یکی از سوالات نشست، توسط آنتونیا شرکا منتقد مجله فیلم مطرح شد که در مورد ریتم کند فیلم و چرایی آن پرسیده بود. عزیزی توضیح داد که فیلم در ابتدا حدود ۹۰ دقیقه بوده و از ابتدا ریتم ساختاری فیلم، بدین گونه در ذهنش بوده است و سپس اضافه کرد که شاید بعد از جشنواره بازنگری کلی به فیلم داشته باشند و کمبود زمان آماده سازی تا جشنواره را هم از عوامل دخیل در ریتم کند فیلم برشمرد. بعد از صحبت های کارگردان، علی تبریزی هم توضیح داد که می شود فیلم را دوباره تدوین کرد اما در آن صورت فیلم، ماهیت خود را از دست می دهد. به گفته او اگر فیلم به شکل کلاسیک تدوین شود خیلی از پلان ها می تواند حذف شود. آقا کریمی هم توضیحات این دو را تکمیل کرد و گفت که کیانوش عیاری در ابتدا تلاش کرده تا فیلم را به گونه دیگری تدوین کند اما در آن صورت زمان فیلم خیلی کم میشده است.

در ادامه، فراهانی در مورد شخصیتش در فیلم توضیح داد که ۳ سال پیش فیلمنامه را خوانده و زمان کافی برای پرورش دادن شخصیتش در «موقت» را داشته است. این بازیگر در مورد ریتم فیلم هم گفت:« روال کار در ابتدا برای بازیگران سخت بود ولی پس از مدتی نگاه امیر عزیزی را درک کردیم.»

از سوالات دیگری که در نشست عنوان شد این بود که عزیزی برای یکدست کردن بازی بازیگران حرفه ای در کنار نابازیگران، چه تدبیری اندیشیده است. عزیزی این طور جواب داد:«به دلیل آن که مادر و خواهرم در فیلم بازی داشتند امکان این را نداشتیم تا مثل فیلم های معمولی، دورخوانی داشته باشیم. برای همین از آقای آقاکریمی خواستم تا خانه مسکونی ما را به عنوان دفتر فیلم  قرار دهیم. از همین رو، بازیگران فیلم هم چون پگاه آهنگرانی ۶،۷ روز به خانه ما می آمدند و با مادر و خواهرم زندگی می کردند و این گونه شد که در چند روز، بازیگران و نابازیگران فیلم به هم نزدیک شدند.»

سوال بعدی را حسن خانی از آقا کریمی پرسید. این که آیا فقط جذب اسپانسر را کافی می داند یا فروش فیلم را هم مهم تلقی می کند. آقا کریمی هم در پاسخ، تجربه کردن را لازمه کار هنری دانست. این تهیه کننده هم چنین تاکید کرد:« هر چند باید به اقتصاد هم فکر کرد اما نباید تجربه های هنری را با اقتصاد گره زد.  اگر تجربه ای موفق باشد که هزینه در آن مهم نیست و اگر هم موفق نباشد، به عنوان سرمشقی برای دیگران قرار می گیرد.»

مجری نشست هم چنین از نوع مشاوره پرویز شهبازی در امر کارگردانی سوال کرد.عزیزی توضیح داد که شهبازی بعد از خواندن طرح اولیه فیلم نامه، کسوت مشاور بودن در فیلم را قبول کرده اما در حین فیلم برداری به دلیل مسافرت، نتوانسته سر صحنه حاضر باشد. آقا کریمی در ادامه در تکمیل پاسخ به این سوال گفت:« از ابتدا قرار بود تدوین فیلم به عهده عیاری باشد اما نوع نگرش ایشان کاملا متفاوت بود و ترجیح دادیم فیلم راه خودش را برود.» در این لحظه اتفاق جالبی افتاد و زمانی که آقا کریمی زمان نسخه تدوین شده عیاری را ۴۳ دقیقه اعلام کرد، امیر عزیزی آن را تصحیح کرد و زمان واقعی آن را ۶۳ دقیقه اعلام کرد که مشاجراتی با لحن طنزآمیز بین این دو در گرفت. در پایان نشست اما، عزیزی به هنر و تجربه گفت که زمان تدوین واقعی آقای عیاری ۶۳ دقیقه بوده است.

در ادامه عزیزی در جواب سوال منتقد نشست در مورد پیام فیلمش جواب چندان صریحی نداد:«بنیان خانواده های پرجمعیت هم می تواند به سادگی از هم بپاشد و هم به راحتی کنار هم جمع شود. اسباب کشی به نظرم پس زمینه ای می آید که می تواند این بنیان را به هم بریزد و در قصه من شلیک گلوله این اتفاق را رقم می زند.»

سوال آخر نشست هم با این مضمون از فراهانی پرسیده شده که آیا در حضور پگاه آهنگرانی و و نگار جواهریان، نگران دیده نشدن نبوده است که او در پاسخ گفت:« بازیگری را به چشم ویترین نمی بینم و جان نقش و ارزشی که کارگردان برای کارش قائل است، از موارد حائز اهمیت برای من است. به عنوان بازیگر دوست دارم، دیده شوم ولی این موضوع،دغدغه ام نیست.»

عزیزی در پایان جلسه و به عنوان نکته آخر، از سختی های کار به عنوان فیلم اولی یاد کرد و تشکیل گروه هنر و تجربه را اتفاق مهمی دانست. نشست خبری فیلم موقت با این حرف از عزیزی به پایان رسید:«فکر می کنم مسئولین چاره ای جز حمایت از فیلم های تجربی ندارند و امیدوارم عدم اطمینان به هم سن و سال های من کاهش پیدا کند تا خمودگی های فیلم سازهایی مثل ما کمتر نمایان شود.»

عکس:میلاد بهشتی