هنر و تجربه : برخی رسانه‌های امروز سه‌شنبه ۱۲ اسفند به اکران فیلم ها در گروه هنر و تجربه پرداخته‌اند که بخش‌های کوتاهی از آن‌ها را مرور می کنیم.

روزنامه فرهیختگان گفتگویی با کارگردان فیلم «شب، بیرون »داشته است . کاوه سجادی حسینی در این گقت و گو درباره سابقه کارگردانی تله فیلم و تاثیری که تجربیات آن در ساختن فیلم شب، بیرون داشته گفته است: «در تلویزیون محدودیت‌های زیادی وجود دارد و فیلم بیش از آنکه اثر کارگردان باشد، مطابق معیارها و سلیقه صدا و سیماست. اما من سعی کردم از بازیگران خلاق تئاتر در تله فیلم‌هایم استفاده کنم. شاید همین که از چهره‌های تلویزیونی استفاده نمی‌کردم گاه باعث شده تله فیلم‌هایم خیلی به چشم نیایند اما برایم مهم بود که کار درستی انجام دهم. اینها باعث شد که وقتی شب، بیرون را می‌ساختم جسارتی پیدا کنم و دست به کارهای خطرناک بزنم. شب، بیرون را با کمترین بودجه ممکن آغاز کردیم. با یکی از دوستانم روی هم ۲۰ میلیون تومان سرمایه گذاشتیم و با همین رقم فیلم را کلید زدیم. نگذاشتم کسی هم بفهمد که می‌خواهیم با ۲۰ میلیون تومان فیلم بسازیم، چون اگر می‌فهمیدند به دیوانگیم ایمان می‌آوردند!از دوستان حرفه‌ای‌ام دعوت به کار کردم که همگی بدون چشمداشت مالی به پروژه پیوستند. از بازیگران گرفته تا عوامل هنری و فنی پشت دوربین و هنوز هم کسی سراغ دستمزد را نگرفته است. «شب، بیرون» با دست خالی و با شرایط سخت تولید شد. اما سعی کردم قصه فیلم حرفی برای گفتن داشته باشد، حتی اگر حرفی که می‌زند خیلی حرف بزرگ و مهمی به حساب نیاید. از سویی می‌خواستم از فضای تله فیلم‌هایم فاصله بگیرم و دیگر من را به‌عنوان یک فیلم‌ساز بشناسند نه کارگردان تله فیلم. سومین نکته هم این بود که بعد از سال‌ها تلاش برای ورود به سینما بالاخره خودم را تثبیت کنم. بخشی از این تاخیر در ورود به سینما تقصیر خودم بود. بخش دیگر هم تابع شرایط بود و من کوشیدم آن بخشی که مربوط به خودم است را تصحیح کنم و شب، بیرون با همه سختی‌ها ساخته شد.»

مازیار فکری ارشاد 
یادداشتی با عنوان «درونی‌کردن رئالیسم اجتماعی» بر فیلم «شب، بیرون» ساخته کاوه سجادی حسینی در روزنامه فرهیختگان نوشته است که  در آن می گوید: شب، بیرون فیلمی به غایت جمع و جور و مینی‌مالیستی است که می‌کوشد صداقت را جایگزین جلوه‌های داستانگویی یا تصاویر چشم‌نواز کند. با این ترفند به سرعت وارد زندگی و دغدغه‌های سه آدم اصلی فیلم می‌شود. سفر شبانه در تهران درندشت این موقعیت را هم به فیلم و هم به مخاطب می‌بخشد تا حس همراهی و به تبع آن همدلی میان آدم‌ها و تماشاگر در همان ۱۰ دقیقه آغازین شکل گیرد و در قالب فیلمی که برخی قواعد و ضوابط ژانر فیلم‌های «جاده»‌ای را به کار گرفته، روند تغییر ماهیت احساسات این آدم‌ها را به تصویر بکشد. با تمام‌شدن فیلم هنوز هم به دلهره‌ها و تردید‌های توسکا و برادرش و دوست مشترک‌شان فکر می‌کنیم، یعنی همان تفسیر معروف ادامه‌یافتن فیلم در ذهن مخاطب پس از پایان فیلم.»
علی لدنی تهیه کننده فیلم «داره صبح می شه» در گفتگویی با روزنامه بانی فیلم انجام داده است.لدنی درباره همکاری با فیلم اولی ها می گوید « کار کردن با جوانان، یک فرصت است که می تواند به اتفاق تبدیل شود. یک تهیه کننده با پذیرش این همکاری به خودش و یک فیلمساز جوان این فضا را می‌دهد که یک تجربه تازه را پشت سر بگذارد. یا موفق می‌شوند یا نمی‌شوند اما مهم این است که یک حرکت پویا صورت گرفته است. من نگاهی دارم و به همین دلیل است که از کار کردن با فیلم اولی ها خسته نمی شوم. هرچند که نفس کشیدن در فضای فیلمسازی مستقل کار ساده ای نیست، اما باید ماند و کار کرد. فیلم های هنری و تجربی اگر می خواهند به سمت تجاری یا سفارشی بودن نروند باید حمایت دولت را جلب کنند و این، ساده نیست، اما نباید ناامید شد.» داره صبح می شه به کارگردانی یلدا جبلی در بخش هنر و تجربه سی و سومین جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد.

ابوالفضل جلیلی کارگردان و تهیه کننده سینما در گفتگو با مهر اشاره می کند شاید گروه «هنر و تجربه» به داد فیلم‌هایش برسد و در ادامه می گوید :«در همین جا اعلام می کنم در صورتی که فیلم های من برای اکران «هنر و تجربه» در نظر گرفته شود، بخشی از فروش این فیلم ها را برای کمک به کودکان بی سرپرست و کودکان کار در نظر می گیرم که البته امیدوارم گروه «هنر و تجربه» بتواند من را در این زمینه همراهی کند.»

برچسب‌ها: