هنر و تجربه: سومین فیلم هومن سیدی پس از «آفریقا» و «سیزده» در جشنواره سی و سوم فجر از فیلم‌های موفق جشنواره بود. «اعترافات ذهن خطرناک من» داستان مردی است که در یک مزرعه گندم از خواب بیدار می‌شود در حالی که فراموش کرده است کجاست و از کجا آمده. سیامک صفری در نقش این مرد حضور قابل قبولی دارد. صفری بعد از سال‌ها حضور موفق روی صحنه تئاترهای تهران برای اولین بار در فیلمی سینمایی فرصت یافته تا اعتباری را که در تئاتر دارد در سینما هم به نمایش بگذارد. بازی صفری با گریم استادانه او تکمیل می‌شود. مردی بدون نام با سیمایی بین مرده و زنده که میان زنده‌ها می‌چرخد و می‌خواهد از طریق آدم‌های اطرافش گذشته‌اش را کشف کند.
اعترافات ذهن خطرناک من در نگاه اول «یادآوری» اولین ساخته کریستوفر نولان را به یاد می‌آورد. آن‌جا هم شخصیت اول فیلم دچار فراموشی بود و سعی می‌کرد با خالکوبی روی بدنش اتفاقات را ثبت کند. اما در اعترافات ذهن خطرناک من شخصیت اصلی با اظهارات اطرافیانش درگیر است و نمی‌داند باید روایت آن‌ها از گذشته خود را بپذیرد یا به احساس قلبی‌اش که همه این روایات دروغ است. خود هومن سیدی کارگردان فیلم در پاسخ به همین سوال در نشست خبری فیلم در جشنواره فجر گفت:  «برای ساخت این فیلم، تمام نمونه‌های بزرگان را دیده و تلاش می‌کردم فیلمی مانند آن‌ها نسازم.» سیدی با اشاره به این‌که فیلم «ممنتو» اثر کریستوفر نولان، نمونه بزرگی در این زمینه است، گفت «ذات هنر در منحصر به فرد بودن است و تلاش می‌کردم شباهتی میان این اثرها وجود نداشته باشد.»
سیزده فیلم نخست هومن سیدی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، شهاب حسینی و آزاده صمدی را به عنوان بازیگران اصلی داشت اما راهی به اکران نیافت و مستقیماً روانه شبکه نمایش خانگی شد. بعد از آفریقا سیدی فیلم سیزده را ساخت که موفقیت انتقادی کمتری داشت اما اکران شد. هرچند این اکران چندان موفق نبود و صدای کارگردان و عوامل فیلم را درآورد. اما با اعترافات خطرناک ذهن من بود که هومن سیدی به عنوان یک کارگردان مورد توجه بیشتری قرار گرفت. آن هم در شرایطی که حرفه بازیگری او این روزها در اوج خود است و سیدی یکی از اولین انتخاب‌های بسیاری از کارگردانان  است. سیدی در نشست خبری در مورد تجربه جدید فیلم اعترافات ذهن خطرناک من گفت: «برای من هنر و سینما همان کسب تجربه است و درست مانند پزشکی که وقتی برای اولین بار می خواهد عمل کند، راه بزرگان خودش را می رود، من هم در سینما به بزرگان خودم نگاه می‌کنم، با اینکه سعی می کنم شبیه آن ها نباشم؛ اما اگر این بزرگان نبودند، شاید ما هم نبودیم.»
نگار جواهریان و عباس غزالی زوجی هستند که نقش شخصیت‌هایی را بازی می‌کنند که روایت‌هایی از گذشته کاراکتر اصلی ارائه می‌دهند. رویا نونهالی، بابک حمیدیان و چکامه چمن ماه بازیگران نقش‌های فرعی این فیلم هستند که به ویژه حمیدیان بازی به یادماندنی‌ای در این فیلم انجام داده است. پیمان یزدانیان سازنده موسیقی متن فیلم و پیمان شادمان فر مدیر فیلم‌برداری اعترافات ذهن خطرناک من بوده‌اند.
فیلم در جشنواره فجر برای بهترین بازیگر نقش اول مرد سیامک صفری، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد عباس غزالی و بهترین چهره‌پردازی و طراحی صحنه و لباس و بهترین صداگذاری نامزد سیمرغ بلورین شد هرچند تنها یک سیمرغ را به خانه برد. محسن نصرالهی و رعنا امینی برای طراحی صحنه و لباس سیمرغ بلورین گرفتند. همچنین اعترافات ذهن خطرناک من بعد از «در دنیای تو ساعت چند است» دومین برگزیده نویسندگان و منتقدان ماهنامه سینمایی فیلم شد.