هنروتجربه:هرچند که پنج‌شنبه‌ها روزهای کم خبری در صفحات مطبوعات کشور است اما صفحات فرهنگ و هنر روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها در صبح امروز (۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۴) از خبرهای فستیوال کن خالی نیست.

در صفحه فرهنگ و هنر روزنامه‌های اعتماد، ایران،راه مردم و بانی فیلم خبرها و گزارش‌هایی از بازار فیلم ایران در کن به چشم می‌خورد.استقبال پخش‌کننده‌های خارجی از نماینده‌های ایران در جشنواره کن، عرضه مستند آتلان در بازار فیلم جشنواره کن و بی‌برنامگی سازمان سینمایی در جشنواره کن و همچنین خبر عرضه فیلم «دوران عاشقی» فیلمی از علیرضا رییسیان در بازار فیلم کن منتشر شده است. خبرگزاری‌های ایسنا ،ایلنا و مهر هم به پوشش نشست «بررسی سینمای دهه ۶۰ » که به همت انجمن منتقدان و نویسندگان سینما برگزار شد پرداخته‌اند.

صفحه فرهنگ و هنر روزنامه شرق مطلبی به قلم عبدالرحمن نجل‌رحیم، عصب شناس و عصب پژوه با تیتری سوالی که آیا کپی برابر اصل است؟  منتشر شده است:« نمی توانم خوشحالی‌ام را پنهان کنم که پس از انتظاری چندین ساله نسخه دوبله به فارسی فیلم «کپی برابر اصل»، کیارستمی را روی پرده سینمای ایران می‌بینم. در آن سال‌ها، وقتی از تصمیم کیارستمی برای ساختن این فیلم باخبر شدم، نگرانی‌ام این بود که آیا او در شرایط کار با هنرپیشه کارکشته‌ای چون ژولیت بینوش و در فضای روایی کاملا اروپایی، خواهد توانست اصالت سبک خاص هنری خود در سینما را حفظ کند. ولی با دیدن فیلم در آن زمان خیالم راحت شد که کپی اروپایی کیارستمی برابر اصل ایرانی‌اش است و او همچنان به اصالت تعریفی که از هنر سینما دارد، وفادار مانده است.کیارستمی نشان می‌دهد که هنوز از دام سوالات فلسفی کودکانه و مصائب و درگیری‌های چالش برانگیز کودک همراه سمجی که چسبیده به او حرکت می‌کند، خلاص نشده است. او در این فیلم نیز نشان می‌دهد که به رابطه عاطفی پایدار و ماندگار بین زن و مرد، مشکوک و مردد است و آگاهانه از نزدیک شدن عاطفی پرهیز دارد و به وقوع آن در دیگران با رشک و حسرت می‌نگرد. از دیدگاه او، هنر، راه نجاتی است که کشف دائم تفاوت‌ها از دل شباهت تکرارها را میسر می‌کند که اغلب در غفلت روزمرگی از نظر پنهان می‌مانند. با وجود شباهت‌هایی که فیلم با مضمون فیلم هایی چون «سفر به ایتالیا»ی روبرتو روسلینی، «ماجرا» و «شب» آنتونیونی، «سال گذشته در مارین باد» آلن رنه دارد و شاید یادآور آنها هم باشد، اما با این همه، فیلم کپی برابر اصل، داستان منحصربه فرد موقعیتی است که کیارستمی خود را در آن تصور می کند. ویلیام شیمل انگلیسی که در خارج از موطن خود، در ایتالیا به معروفیت هنری رسیده و حال در نقش «جیمز میلر»، نویسنده نظریه پرداز هنری در فیلم بازی می‌کند، از زبان کیارستمی در توجیه موقعیت خود از شعر «باغ بی‌برگی» شاعر ایرانی (اخوان ثالث) شاهد می‌آورد و از زیبایی این باغ بی‌برگ می‌گوید. همه اینها، دیدن نسخه دوبله به فارسی فیلم را پس از پنج سال بر پرده سینما در تهران، اصیل‌تر، دلچسب‌تر و پرمضمون‌تر می‌کند.»