هنروتجربه:امروز (۳۰ خرداد ۱۳۹۴) صفحات فرهنگ و هنر روزنامه‌ها و مطبوعات کشور خبر نمایش  فیلم‌ها تا ۲ ساعت قبل از اذان صبح را منتشر کرده‌اند.هم چنین در خبرهای امروز رسانه ها به گروه هنر و تجربه هم پرداخته شده است که در زیر مروری کوتاه به آن‌ها داریم:

روزنامه بانی فیلم و امتیاز به گزارشی درباره آیین دیدار فیلم «۳۱۶» پرداخته‌اند که می‌توانید این گزارش را با جزئیات در سایت هنر و تجربه بخوانید.

هم چنین روزنامه وطن امروز به گفت‌وگوی مفصلی با پیمان حقانی پرداخته است و ۳۱۶ را فیلمی عنوان کرده که به قلب مخاطب امروز سفر دارد.حقانی در این گفت‌وگو درباره ایده فیلمش توضیح داد:« یک روز در مترو نشسته بودم که دیدم یک طیف گسترده‌ای از کفش آدم‌ها کنار هم شکل گرفته و دیدم چقدر این نوع نگاه می‌تواند با خود حرف داشته باشد و به سمت پرداخت‌های زیبایی در سینما برود. در ۳۱۶ ترکیبی از ژانرهای مختلف از فانتزی، کمدی، تراژدی و گونه‌ای مستند را می‌بینیم که از این جهت هم پیشنهاد جدیدی در روایت پردازی است و نشان می‌دهد می‌توان تجربیات مفیدی در سینما داشت.»

بانی فیلم در قسمتی دیگر از خبرهایش به بهانه اکران مجدد فیلم «باشو غریبه کوچک» یادداشتی به قلم یاسمن خلیلی‌فرد منتشر کرده است.در این یادداشت آمده است: «یکی از حسرت‌های همیشگی سینما دوستان هم‌نسل من آن است که در دهه ۶۰ زندگی نکرده‌اند تا بسیاری از شاهکارهای سینمای ایران را در آن دوران بر پرده سینما ببینند.خوشبختانه گروه هنر و تجربه طی اقدامی خلاقانه دست به اکران مجدد برخی از آثار شاخص کلاسیک تاریخ سینمای ایران زده است که فیلم باشو غریبه کوچک بهرام بیضایی یکی از این فیلم‌هاست.باشو برخلاف بسیاری از آثار سینمایی بیضایی نه تنها فیلمی سنگین و سخت فهم و کشدار نیست، بلکه اثری است که در وهله اول مخاطب عام را به خود جذب می‌کند و علی‌رغم فهم دشواری زبان گیلکی، مخاطب در تمام طول فیلم میخکوب برجا فیلم را دنبال می‌کند. »

روزنامه ایران به صورت مفصل به فیلم «گس» به کارگردانی کیارش اسدی‌زاده پرداخته است.در گفت‌وگوی ایران با اسدی‌زاده عنوان شد: «مشکلات گسترده‌ای وجود دارد، وقتی کسی وارد حوزه فیلم‌سازی اجتماعی می‌شود فکر می‌کنم قرار است در مورد مسائلی در اجتماع حرف بزند که تحقق پیدا نکرده‌اند و یا ناکام مانده‌اند یا به هر دلیلی نارسایی در آن‌ها وجود دارد.اصولا سینمای اجتماعی قرار نیست به سمتی برود که یک جامعه آرمانی همه چیز تمام گل و بلبل نمایش دهد.وقتی مجبوریم دست به نقد اجتماعی بزنیم ناخودآگاه از سمت دولتمردان نسبت به چنین سینمایی حساسیت‌هایی به وجود می‌آید.در همه جوامع هم حساسیت‌ها وجود دارد ولی درجه بندی دارد.یعنی در برخی جوامع دولتمردان ترجیح می‌دهند که لکه‌هایی هرچند کوچک که در اجتماع وجود دارد آنقدر برجسته شود تا بتواند دوای دردش را پیدا کنند ولی در کشور ما متاسفانه اینطور نیست.اصولا در سینمای ما حقیقت آن چیزی است که تلاش می‌شود از سمت برخی مدیران فرهنگی ما فراموش بشود و یا اینکه باور و تعریف نشود. »

نقدی هم بر گس به قلم محسن جعفری‌راد در قسمت دیگری از ایران منتشر شده است.

علی دهکردی بازیگر فیلم «فردا» که در گروه هنر و تجربه در حال اکران است، در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران در پاسخ به سوالی درباره وضعیت این روزهای سینما توضیح داد:« بی‌رغبتی مخاطبان در رفتن به سینما بحث مفصلی هم در شکل مسئله و هم در محتوا است و به راحتی نمی‌توان در موردش صحبت کرد و نیاز به جلسات متعدد و حضور کارشناسان دارد، اما یک معضل که سینما را تهدید می‌کند این است که سینما دیگر جزو واجبات زندگی آدم‌ها نیست چون زمانی که مجموعه شرایط اقتصادی و معیشتی مردم دست‌خوش مشکل و گرفتاری و تنگنا می‌شود آنها ترجیح می‌دهند همین حداقل نقدینگی که وارد زندگی‌شان می‌شود صرف مایحتاج واقعی و حیاتی خود کنند.اگر ما به مفهوم عمیق و واقعی نگران سینما باشیم و دغدغه آن را داشته باشیم نتیجه می‌گیریم که جریانی که می‌تواند سینما را واقعی و زنده نگه دارد همین جریان هنر و تجربه است.منظورم از سینمای واقعی سینمایی است که در دنیای امروزی که سینما با تکنولوژی عجیب و غریب و غیر قابل تصور مواجه است یک سینمایی وجود دارد که به عمق مفاهیم انسانی و اندیشه‌های بشری و اجتماع و انسان و طبیعت نگاه می‌کند که در ایران به عنوان هنر و تجربه به آن نگاه می‌کنند که اگر این بخش را از سینما حذف نکنیم بقا و عمر سینمای واقعی و سینمای اندیشمند با آن نوع فیلم‌هایی که امروز به آنها هنر و تجربه می‌گویند بیمه می‌شود که امیدوارم که برای نسل‌های آینده هم باقی بماند.سینمای هنر و تجربه باید در مجموع و همه بخش‌ها حمایت شود و فکر می‌کنم وزارت ارشاد و سازمان سینمایی به نوعی وارد این حمایت شده‌اند که قابل تحسین است، اما این حمایت از طرف خود اهالی سینما و صنوف سینما نیز بسیار لازم است و باید با یک برنامه‌ریزی و جدی‌تر صورت بگیرد. »

خبرگزاری مهر نیز به صحبت‌های کیانوش عیاری در نشست فیلم‌نامه‌نویسان پرداخته است.در این نشست که پنج‌شنبه ۲۸ خرداد ۹۴ با حضور کیانوش عیاری فیلمنامه‌نویس و کارگردان در سالن سیف‌الله داد خانه سینما برگزار شد، عیاری به بحث پیرامون فیلم نامه و به ویژه فیلم نامه خانه پدری پرداخته است. کیانوش عیاری در این نشست  درباره روند تبدیل شدن ایده به ساختار چنین  توضیح داد: « لزوما ایده‌ها در ابتدای امر کامل نیستند و گاهی برای تبدیل شدن به ساختار ممکن است زمان زیادی طلب کند. گاهی ایده‌ها در جریان ساخت فیلم، تولید و بخشی از داستان می‌شوند. »

و در مورد یکی از فیلم‌نامه‌‌های خودش بیان کرد: «آخرین کاری که مشغول به نوشتن آن هستم در حال حاضر ۱۸ ماه است که حتی یک خط هم جلو نرفته است چراکه علاقه ای ندارم برای اینکه فیلمنامه پیش برود داستانی برایش بتراشم بلکه ترجیح می دهم روند داستانی درست به کمک فیلمنامه ام بیاید.هر فیلم‌نامه‌ای ممکن است در مرحله‌ای از کار به بن‌بست بخورد اما این موضوع دلیل بر این نیست که حتما باید یک اتفاق پیچیده همه چیز را حل کند. گاهی راه‌حل آنقدر ساده است که به چشم نمی‌آید.فیلم‌نامه‌نویس نباید اطلاعات اضافی به مخاطب بدهد. من احساس می‌کنم کسانی‌که نمی‌توانند داستانی را به سادگی تعریف کنند در واقع می‌خواهند اطلاعات خودشان را به رخ بکشند. من هم گاهی در «خانه پدری» وسوسه می شدم که اطلاعات تاریخی و سیاسی خود را به رخ بکشم اما در نهایت تصمیم گرفتم فقط قصه را روایت کنم.»