ماهنامه هنروتجربه – کاوه ابراهیم‌پور: «گس» روایتی چیره‌دستانه و کاملا برگرفته از تلخی‌های همین اجتماعی است که در آن زندگی می‌کنیم و دلمان می‌خواهد نبینیم‌شان. با چشم بستن بر روی معضلاتی چون خیانت، تنها صورت مساله را پاک کرده‌ایم. وظیفه فیلم‌ساز دغدغه‌مدار و نگرانِ مناسبات و روابطِ رو به فروپاشیِ جامعه، دقیقا پرداختن به چنین معضلاتی است.
کیارش اسدی‌زاده در فیلم اولش با چنین بازیگران پرشمار و لوکیشن‌های متعدد و فیلمنامه پر از جزئیات و پیوستگی‌هایی که بسیار ماهرانه به هم بافته شده‌اند توانسته بازی‌هایی بسیار روان و به‌دور از غلوهای رایج بگیرد و فیلم خوش‌ریتم و پرکششی بسازد که اصلا هم شبیه فیلم اول نیست.
دست‌مریزاد بر او و تیم با استعدادش از جمله مجید گرجیان که می‌دانم با کمترین امکاناتِ نورپردازی و فیلمبرداری «که معمولا از سختی‌های یک فیلم اول است» ماهرانه چنین تصویرهای درخشانی را برای «گس» آفریده.

نسخه pdf شماره شانزدهم ماهنامه هنروتجربه