هنر و تجربه – مهدی قرآنی :نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «گس» با حضور کیارش اسدی‌زاده ( کارگردان) و رامتین شهبازی (منتقد) در سینما هویزه مشهد انجام شد.این فیلم که موضوع اجتماعی دارد  بعد از گذشت چهار سال در گروه هنر و تجربه به  نمایش در آمد. رامتین شهبازی در ابتدای  نشست پس از نمایش فیلم با اشاره به این نکته ادامه داد :« استقبال از این‌گونه فیلم‌ها نتیجه تلاش کارگردان و عوامل آن را مشخص می‌کند. البته فروش به تنهایی معیار مناسبی برای ارزیابی فیلم نیست . گاهی دیده شده که یک فیلم فروش بسیاری داشته ولی  لطمه جدی به فرهنگ جامعه وارد ساخته است.برخی فیلم‌ها فروش میلیاردی دارند اما باید پنج برابر فروش را هزینه کنند تا ضربه‌ای که به فرهنگ این کشور زده‌اند جبران شود .» شهبازی همچنین درباره گروه هنر و تجربه عنوان داشت :«ابتدا تصور می‌شد هنر و تجربه تنها یک جریان حاشیه‌ای در سینما باشد .اما امروز نشانه‌های یک جریان مهم را بروز داده است.»

سینما مدرنیته را نقد می‌کند
شهبازی در ادامه سخنان خود با بیان این‌که سینما  ابزاری مدرن محسوب می‌شود که مدرنیته را نقد می‌کند اظهار کرد:« داستان فیلم گس یک ساختار دایره وار، اپیزودیک و غیر متعارف دارد. در این‌گونه روایت ها هر اپیزود ساختار خاص خود را می‌طلبد که با قرار گرفتن در کنار یکدیگر نوع داستان و محوریت آن شکل می گیرد.»
این منتقد سینما افزود:«نکته مهم گس این است که حضور صاحب اثر کاملا حس می‌شود  و او تفسیر خود را از آن چیزی که دیده می‌شود را به نمایش می‌گذارد. در این فیلم یک‌سری داستان هایی وجود دارد که مولفه آن برجسته شدن شخصیت زن است، برای مثال از ابتدای داستان می‌بینیم که زن شخصیتی آسیب‌پذیر بوده و در واقع مورد حجمه  قرار گرفته است. هم‌چنین در این فیلم کارگردان بین تماشاگر و فیلم قرار گرفته و بنا نیست که بیننده در آن اثر غرق شود.»
وی به گسست خانوده در این فیلم اشاره کرد و گفت:« از ابتدای  فیلم نوع زاویه دوربین به گونه‌ای است که معمولا پس زمینه‌ها با نزدیک شدن به شخصیت‌های داستان در قاب بندی‌ها جدا می‌شود. نکته حائز اهمیت در این داستان تنهایی آدم ها است برای مثال در صحنه اول ما  مادر و دکتر را در کنار یکدیگر مشاهده نمی‌کنیم.»
تخریب شخصیت مرد ، قابل لمس نبودن برخی شخصیت‌ها
یکی از حاضرین در نشست اعتقاد داشت نگاه فیلم به مردان  یک سویه است :« مردها افرادی غیر قابل اطمینان، عصبی، پرخواشگر و ظالم تصویر شده‌اند». او زمان هریک از داستان‌ها را هم نامتناسب می‌داند.
 دانشجوی سینمایی از بین حاضران نیز می‌گوید: «با توجه به اینکه صاحب این اثر سابقه ساخت فیلم‌های کوتاه را دارد لحظه به لحظه فیلم باید دارای اهمیت ویژه و حاوی رساندن پیام به تماشاگران خود باشد ،گس چنین ویژگی ندارد.» او هم‌چنین از دیگر مشکلات فیلم را سرعت بالا  پرداختن به داستان‌ها می‌داند :« زمانی که بیننده می‌خواهد ارتباط حسی با یک داستان برقرار کند داستان تمام شده و داستانی جدید شروع می شود.»
تماشاگر دیگری هم عنوان می‌کند شخصیت‌ها به صورت کلیشه‌ای در کنار هم قرار گرفته‌اند:«برای مثال رابطه عاطفی یک راننده با استاد دانشگاه ، این موضوع در جامعه کنونی قابل لمس نیست.»
گس برای توده مردم ساخته شده است
کیارش اسدی‌زاده کارگردان و تهیه‌کننده گس در ابتدا و پس شنیدن برخی سئوال‌ها و انتقادات با اشاره به اهمیتی که برای کانون خانواده قائل است ،هدف فیلم را توجه دادن به نهاد خانواده و آسیب‌های که این نهاد را تهدید می‌کند دانست.او به شروع فعالیت فیلم‌سازی‌اش هم اشاره داشت:« فیلم سازی  را از سال ۷۷ با ساخت فیلم کوتاه آغاز کرده‌ام و با توجه به تجربه‌هایی که در این زمینه به دست آوردم توانستم اولین فیلم بلندم را تولید کنم.»
اسدی زاده ادامه داد: «اصولا جنس فیلم‌هایی تاکنون ساخته‌ام  تجربی، اکسپری منتال و دارای روایت‌های مختلف بوده‌است. همیشه قصد داشتم سینمای قصه‌گو را از نگاه خودم دنبال کنم. تاکنون بالغ بر ۲۰ فیلم کوتاه با موضوعات مختلف ساخته‌ام که آمادگی ارائه آن را دارم و البته فیلم‌های کوتاه دیگری نیز ساخته‌ام که حاضر به ارایه آن‌ها نیستم.»
این کارگردان سینما با اشاره به اکران فیلم گس پس از ۴ سال عنوان کرد:«این فیلم به معنای مطلق کلمه به صورت مستقل ساخته شده است که در آن از یک گروه ۴۰ نفره بهره گرفتیم.  فیلم هم دارای صحنه‌ها و کاراکترها فراوان است. »
وی در پاسخ به سوال یکی حاضران گفت:«در سال ۹۰ تعدادی فیلم با موضوع خیانت ساخته شد که برخی از آن‌ها  به جشنواره فجر هم راه یافتند. نمایش این فیلم‌ها تبعاتی داشت و  باعث ترسیم خط قرمزهایی از طرف مسئولین وقت وزارت ارشاد شد ، فیلم گس نیز از این  تبعات بی‌نصیب نماند.»
وی در پاسخ به انتقاد یکی از تماشاگران در خصوص نامتناسب بودن زمان داستان‌ها نسبت به یکدیگر گفت: «من زمان‌های مساوی را برای داستان‌ها در نظر نگرفته‌ام ، سعی کردم تا زمان بیشتر حول محور تم اصلی و شخصیت‌های فیلم بچرخد.»
اسدی زاده ادامه داد: «مهم‌ترین مسئله‌ای که در فیلم‌نامه وجود دارد ریتم است. در  گس شاهد سه نسل از جامعه هستیم که داستان حول محور آن‌ها اتفاق می‌افتد. داستان اول دارای ریتم کندتری به نسبت دیگر داستان‌هاست ، جنس زندگی آن داستان نیز با قسمت های دیگر فیلم فرق می‌کند.»
وی گفت:« به هنگام ساخت و تولید گس بر این اعتقاد بودم که باید کفه ترازو در زمینه نگاه به خیانت بین زن و مرد به یک میزان باشد. در این خصوص سعی کردم تا رگه‌هایی از این نگاه را در فیلم هم بگنجانم برای مثال در صحنه‌ایی که زن حلقه ازدواج خود را از دستش در می‌آورد و به دکتر می‌گوید که شوهر ندارد.»
اسدی زاده  در مورد هماهنگی بین بازیگران در صحنه‌های آخر فیلم هم گفت: «در اپیزود آخر ارتباط مطلوبی بین بازیگران بر قرار شده‌است. همچنین جنس تمرینات در این فیلم به صورت گروهی بوده است.»
او هم‌چنین درباره نحوه ارائه مفاهیم در فیلم ادامه داد:« این فیلم برای توده مردم ساخته شده پس بیان مفاهیم باید شکل و ظاهر ساده‌تری داشته باشد.»
کارگردان فیلم گس تصریح کرد شخصیت‌ها باتوجه به اختلاف سطح فرهنگی و موقعیت اجتماعی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند . اگر چه این چیدمان متداول نیست اما نمی‌توانیم بگوییم که در جامعه اتفاق نمی‌افتد.
وی در پاسخ یکی دیگر از تماشاچیان این فیلم گفت:« من در مورد آدم‌های این داستان حکم صادر نمی‌کنم.»
اسدی زاده -گس
برچسب‌ها: