هنر و تجربه: خبرگزاری مهر میزگردی با حضور مهدی پاکدل و ایمان افشاریان کارگردانان فیلم «فردا» و ستاره اسکندری و مجید آقاکریمی بازیگران آن ترتیب داده است. در این میزگرد نظراتی نسبت به گروه هنر و تجربه ابراز شده است، انتقاداتی صورت گرفته و البته جواب‌هایی هم به این انتقادات داده شده است.

«فردا» دوسال پس از نمایش در بخش “نگاه نو” جشنواره فجر سال ۹۲، از ۱۹ خرداد در گروه سینمایی هنر و تجربه اکران شده است و حالا در سومین ماه نمایش قرار دارد. «فردا» فیلمی سه اپیزودی با برداشتی آزاد از سه حکایت مولانا است و مرگ تم مشترک این سه اپیزود است. داستان مردی که از مرگ فرار می‌کند، مارگیری که اژدهای یخ زده را به شهر می‌آورد و قصه مردی که بچه‌‌هایش را از دست داده است ولی گریه نمی ‌کند در این اقتباس سینمایی از حکایات مولانا مورد استفاده قرار گرفته است.

قسمت‌هایی از این میزگرد را انتخاب کرده‌ایم که در زیر می‌توانید بخوانید:

آیا این الگوی اکران برای فیلم شما مناسب است؟
ایمان افشاریان: درباره آن‌چه در «هنر و تجربه» اتفاق می‌افتد باید بگویم هم خوب است هم بد؛ قسمت خوب ماجرا این است که تعدادی از فیلم‌ها بالاخره فرصت اکران پیدا می‌کنند، مثل فیلم «فردا» که پس از ۲ سال که از ساخت آن می‌گذرد امکان اکران پیدا کرد.
قسمت بد: چرا فیلم‌هایی که سال گذشته در جشنواره فجر بودند الان اکران می‌شوند ولی فیلم ما پس از ۲ سال اکران شد. چرا زمان اکران اینقدر طول کشید؟
همچنین تعداد سانس‌ها برای «هنر و تجربه» نه فقط برای فیلم ما بلکه برای همه فیلم‌ها کم، پراکنده و جابجا است. وقتی می‌خواهیم به کسی بگوییم فیلم را ببیند باید برای او کروکی بکشیم که چه زمانی و کجا فیلم را تماشا کند. البته این هم گویی بر اساس شانس است که سانس های خوبِ گروه «هنر و تجربه» به یک‌سری فیلم‌ها می‌افتد و باز عادلانه تقسیم نمی‌شود که اگر فیلمی در یک ماه در سانس ساعت ۳ یا ۵ اکران شده در ماه بعد به سانس ۹ و ۱۰ شب برسد.

به دلیل شرایط بیمار اکران در سینمای ایران، فرصت حداقلی برای دیده شدن سینمای هنری و تجربی به شکل یک لطف به سینماگران داده می‌شود
ایمان افشاریان: وضعیت کلی سینمای ایران نسبت به دهه ۶۰ و ۷۰ تغییر کرده است و همین الان اگر فیلم «هامون» آقای مهرجویی که زمانی برای دیدن آن صف می کشیدند، اکران شود باید به گروه «هنر و تجربه» بیاید زیرا نگاه و سلیقه مردم را عوض کرده اند. امروز اگر قرار باشد فیلم‌هایی مانند «باشو غریبه کوچک» هم اکران شوند همین وضعیت برایشان پیش می آید. در حال حاضر مافیایی در اکران پیش آمده که فقط آن فیلم‌هایی که بالاتر از یک و نیم میلیارد می فروشند به چرخه اصلی اکران وارد می‌شوند.

 

پاسخ ستاره اسکندری به نقدها
ستاره اسکندری: بازیگری از جنس من اتفاقا به دلیل نوع سینمایی که در این سال‌ها وجود داشته است، امکان کار نداشته و به همین دلیل می‌گویم وجود گروه «هنر و تجربه» یک اتفاق خوب است زیرا به تعدادی از کارگردان‌ها و بازیگران اجازه کار می‌دهد. نقد شما کاملا وارد است ولی در شرایط جامعه ما بودن به از نبود شدن است. از بین بردن گروه «هنر و تجربه» فقط با استدلال این‌که می‌تواند مافیای خاص خودش را داشته باشد یا این‌که در آن‌جا رفتارهای درستی با سینماگران نمی‌شود، درست نیست. اتفاقا حضور سینمای «هنر و تجربه» و هر چه پررنگ‌تر شدنش با همه بالا و پایین‌هایی که دارد، یک ضرورت است و باید پر و پرتر بشود و من به نوبه خودم دلم می خواست به مهدی پاکدل و ایمان افشاریان که رفقای قدیمی من هستند پیشنهاد بدهم که از الان هر کدام سالی یک مقدار پول کنار بگذاریم و خودمان را در سینما جا بدهیم و کارهایی را بسازیم و بازی کنیم که به اعتقاد ما همان بخش جدی سینما است.

ستاره اسکندری: یکی از همکاران ما امروز مصاحبه‌ای کرده بود که سینما یعنی فقط سرگرمی! خیلی دلم می‌خواست به او زنگ بزنم و بگویم برادر من، سینما فقط سرگرمی نیست. سینما و تئاتر در ارتقای فرهنگی کشور موثر است و لزوما فقط برای سرگرمی نیست.

حذف یا نقد؟
ستاره اسکندری: اگر شما به عنوان رسانه به سینمای «هنر و تجربه» بتازید به زعم من یک امکان و ظرفیت از دست می رود. درحالیکه من به اصلاحات معتقدم و به حدف اعتقادی ندارم.
من و افشاریان از دوران سینما «عصر جدید» با هم آشنا هستیم؛ روزگاری که در جشنواره فجر ساعت ها در صف می‌ایستادیم تا یک فیلم را ببینیم اما باید بپذیریم زمانه عوض شده و مخاطب با یک کلیک به خیلی از چیزهایی که می‌خواهد، دست می یابد.

چند سانس چرخشی یعنی دادن حداقل‌ها
مهدی پاکدل: خیلی از فیلم‌ها همان سال با ما در فجر بودند که هنوز اکران نشده‌اند و این شرایط بسیار بدی است. این‌ها سرمایه مردم است. یک تهیه‌کننده که تا ۲ سال پیش اصرار داشت با ما کار کند حالا با خودش می‌گوید فیلم این‌ها این‌گونه اکران می‌شود چرا دوباره پول بدهم فیلم بسازد و بعد هم سرنوشتش معلوم نباشد. این‌ها به این دلیل پیش می‌آید که هیچ قانونی وجود ندارد. قانونی وجود ندارد که من بگویم ماشینم را می‌فروشم و فیلم می‌سازم ولی فیلمم درست و به موقع اکران می‌شود، که اتفاقا همین کار را هم کردیم تا این فیلم را بسازیم.

سینما یعنی سرگرمی.. آری یا نه؟
ستاره اسکندری: یکی از همکاران ما امروز مصاحبه‌ای کرده بود که سینما یعنی فقط سرگرمی! خیلی دلم می‌خواست به او زنگ بزنم و بگویم برادر من، سینما فقط سرگرمی نیست. سینما و تئاتر در ارتقای فرهنگی کشور موثر است و لزوما فقط برای سرگرمی نیست.
مجید آقاکریمی: اتفاقا من فکر می‌کنم هر کاری در حوزه هنر انجام می‌دهیم برای سرگرمی است ولی تحلیل ما از سرگرمی فرق دارد. یک نفر موسیقی آقای مشایخی را گوش می‌دهد و می‌گوید من با این سرگرم می‌شوم یکی دیگر می‌پرسد چگونه با این سرگرم می‌شوی. کشف و شهودی که وی آن را انجام می‌دهد سرگرمش می‌کند. سرگرمی فقط یک مفهوم و یک سطح ندارد و می‌توان با سطوح مختلف هنری سرگرم شد.
مهدی پاکدل: آن زمان کتاب‌هایی که در «هامون» نشان داده می‌شد برای مردم غریبه نبود. ولی الان در اینستاگرام یک مطلب مثلا درباره مارگریت دوراس می‌نویسم و خیلی‌ها از من می پرسند این کیست. چند وقت پیش برای شروع تمرین نمایش جدید نوشته بودم من «رودیا راسکولنیکف» هستم خیلی‌ها اصلا نمی‌دانستند که این کیست. تقصیر خودمان است که ترجیح دادیم جور دیگری مردم را سرگرم کنیم.

تئاتر هم بازاری شده است
مهدی پاکدل: در تئاتر بلایی سر هنرمندان می‌آورند که واقعا جالب است. تا یک دوره‌ای وقتی تئاتر کار می‌کردیم بودجه می‌دادند ولی حالا برایت شرط مالی می‌گذارند و در اصل سالن را به هنرمند اجاره می‌دهند و شما برای درآوردن خرج اجاره و هزینه‌های دیگر باید بازیگرانی را بیاورید که چهار نفر مخاطب بیشتر داشته باشید.
ایمان افشاریان: چندی پیش نزد مدیری در تئاتر رفتم که گفت باید برای این سالن شبی یک میلیون و دویست تومان بدهید. گفتم اگر تئاتر شبی آنقدر درآمد داشت که اوضاع این نبود. او تعریف و تعبیرش از کار تئاتر مثل یک چلوکبابی بود که هر پرسی چقدر درمی‌آید. به او گفتم مگر تئاتر چلوکبابی است! اینجا کار فرهنگی می کنیم و مشکلت همین‌جاست که تئاتر را این‌گونه می‌بینی.

حرف آخر
مهدی پاکدل: راه‌های بی‌شماری برای پول درآوردن است و آخرینش سینما است. در این سینما ما همیشه پول خرج کرده‌ایم تا این‌که پول دربیاوریم.

برچسب‌ها: