هنر و تجربه: فرزاد موتمن این روزها مشغول آماده کردن مقدمات فیلم جدیدش «آخرین بار کی سحر رو دیدی؟» است. پیش‌تولید این فیلم همزمان شده با آخرین روزهای اکران فیلم قبلی او «خداحافظی طولانی» که در جشنواره سال پیش فیلم فجر به نمایش درآمد و حالا اکران چندان موفقی را سپری نمی‌کند.

آخرین خبر از «آخرین بار کی سحر رو دیدی؟» اضافه شدن سیامک صفری به جمع بازیگران این فیلم است. فرزاد موتمن در گفت‌وگو با سایت هنر و تجربه از نهایی شدن مراحل پیش‌تولید فیلمش و شروع فیلم‌برداری آن تا ده روز دیگر خبر می‌دهد.

«خداحافظی طولانی» از ۲۴ تیرماه به سرگروهی اریکه ایرانیان اکران شد و با نزدیک شدن به دوماه از زمان اکران فروش چندان مناسبی نداشته است. فرزاد موتمن از نحوه اکران این فیلم راضی نیست و معتقد است با این وضع اکران فروش نامناسب فیلم قابل حدس بوده است: «من با اصل اکران این فیلم مشکلی نداشتم و فکر می‌کنم هشت یا نه سینما برای خداحافظی طولانی رقم نامناسبی نبود چون خداحافظی طولانی آشکارا فیلمی نیست که مخاطب وسیعی داشته باشد. اما تعداد فیلم‌هایی که به صورت همزمان روی پرده رفتند خیلی زیاد بود.»

موتمن ادامه می‌دهد: «با اکران چند فیلم پرفروش هم مشکلی نداشتیم. ما می‌دانستیم عصر یخبندان و گینس همزمان با فیلم ما اکران می‌شوند. اما بعد نهنگ عنبر و دوران عاشقی و مردن به وقت شهریور و قندون جهیزیه و غیره هم آمدند و از وقتی تعداد فیلم‌های اکران زیاد شد، سانس‌های ما چرخشی شدند که من به آن اکران مخفی می‌گویم. سانس‌های خوب را به سالن‌پرکن‌ها دادند و سانس ۹ صبح و ۲ بعد از ظهر پردیس آزادی به ما می‌رسید که کسی در این ساعت‌ها نمی‌رود فیلم ببیند. حتی از یک مجله‌ای به من زنگ زدند که می‌خواهند نقدی درباره فیلم بنویسند اما برای دیدن دوباره آن سانسی پیدا نمی‌کنند. با سختی زیاد تهیه‌کننده برای‌شان سانس پیدا کرد.»

اعتراض اصلی موتمن به چرخشی شدن و کم شدن سانس‌های فیلمش است: «شکل اکران بود که به فیلم ما ضربه زد. بعد قندون جهیزیه هم اضافه شد و یک‌سری سانس‌های فیلم ما را به آن دادند که البته بعدا فیلم بزرگ‌تری آمد و سانس‌های قندون جهیزیه را هم به آن فیلم دادند!»
موتمن بعد از این شوخی اضافه می‌کند: «البته همه فیلم‌ها، متعلق به سینمای ایران هستند و من از فروش هر فیلمی در سینمای ایران خوشحال می‌شوم. چون با فروش هر فیلمی درنهایت سینمای ایران نفع می‌برد.»

کارگردان «شب‌های روشن» اضافه می‌کند: «به فیلم‌هایی مثل خداحافظی طولانی باید سالن‌های دائم و منظم بدهند. حتی اگر این سالن‌ها کم باشند. فیلم ما فقط یک هفته ده روز سانس داشت و با این تعداد سالن و سانس، در نهایت فروش عددی در حد ۲۰۰ میلیون تومان می‌شود. سالن‌های ما نسبتا پر بودند، اما سانس نداشتیم. به نظر می‌آید هر فیلمی که پتانسیل فروش داشت باید در این زمان اکران می‌شد و این روند باعث شد لطمه بخوریم. بالاخره ما در این سینما به این لطمه‌خوردن‌ها عادت کرده‌ایم.»

از میان فیلم‌هایی که در جشنواره سال گذشته به نمایش درآمدند، فیلم‌هایی مثل «در دنیای تو ساعت چند است؟»، «من دیگو مارادونا هستم»، «اعترافات ذهن خطرناک من»، «خداحافظی طولانی» و «احتمال باران اسیدی» و «یحیی سکوت نکرد» امکان ارائه فیلم‌های‌شان در گروه هنر و تجربه و هم اکرن عادی را دارا بودند. از این بین صفی یزدانیان و علی مصفا، بهرام توکلی و جواد نوروزبیگی، فرزاد موتمن و علی حضرتی گزینه اکران عمومی را انتخاب کردند و هومن سیدی و جواد نوروزبیگی در اعترافات ذهن خطرناک من و کاوه ابراهیم‌پور و تینا پاکروان در یحیی سکوت نکرد، گروه هنر و تجربه را برگزیدند. از فرزاد موتمن پرسیدیم چرا برای اکران فیلمش هنر و تجربه را انتخاب نکرد و موتمن پاسخ داد: «خداحافظی طولانی فیلمِ تجربه نیست. یک فیلم کلاسیک است برای مخاطب عام. البته هر فیلمی برای مخاطب عام قرار نیست مخاطب وسیعی داشته باشد. این فیلم مناسب هنر و تجربه نبود. در هنر و تجربه فیلم‌هایی باید نمایش داده شود که که چه در روایت و چه در فرم اشکال تجربی‌تر و غیرمتعارف‌تری تجربه می‌کنند. ورود خداحافظی طولانی به این گروه در واقع معادل بود با خوردن حق یک‌سری فیلم‌های دیگر. اما فیلم دیگرم سایه روشن برای اکران در این گروه مناسب است.»

برچسب‌ها: