هنر و تجربه: برای بسیاری از فیلم‌سازان مستقل جهان ، چند هفته آخر ماه سپتامبر، شلوغ‌ترین هفته‌های سال از حیث ارسال فیلم‌ها برای جشنواره‌های مختلف است؛ در این زمان است که فیلم‌سازها به سرعت سعی در آماده‌سازی فیلم‌های نیمه کاره‌شان می‌کنند تا آنها را آماده فرستادن برای فستیوال‌ها کنند. ساندنس، مهم‌ترین جشنواره فیلم‌های مستقل دنیا تنها این هفته را به عنوان آخرین مهلت، به پذیرش فیلم‌ها می‌گذراند. کیم یوتانی برنامه ریز ارشد این جشنواره نکاتی را در مورد رعایت برخی نکات و حذف برخی سوء تفاهم‌ها در زمان ارسال فیلم‌ها به دبیرخانه جشنواره‌ها بیان کرده است که آنها را در زیر می‌خوانید. این توصیه‌ها فقط برای ساندنس نیست و می‌تواند در مورد همه جشنواره‌ها صدق می‌کند.

چه کارهایی انجام ندهید: 

گول واسطه‌ها را نخورید: داشتن ارتباط با ایجنت‌ها، مدیرهای روابط عمومی و مدیران فروش اگرچه خوب است اما آنها این قدرت را ندارند تا فیلمی را در جشنواره بگنجانند. گول حرف‌های اغواگر آنها را نخورید. آنها نهایتاً می‌توانند چند تا تلفن بکنند که در تصمیم گیری نهایی فستیوال تأثیری ندارد.

به جز فیلم، چیز اضافه‌ای نفرستید (پول یا رشوه ندهید): یوتانی از موارد عجیبی که دیده می‌گوید: «وقتی کارم را در ساندنس شروع کرده بودم در پست‌های ارسالی همه جور چیز عجیب و غریبی پیدا می‌کردیم. از سبدهای هدیه تا شکلات و نوشیدنی». بعدها ساندنس طی بیانیه‌ای اعلام کرد که رشوه و پول اضافی هیچ تأثیری در پذیرفته شدن فیلم‌ها ندارد.

دی وی دی دیگر از مد افتاده است: قبلاً تصور می‌شد که فرستادن دی وی دی به جای فایل دیجیتال یک حسن به حساب می‌آید و تصمیم گیران جشنواره را تحت تأثیر می‌گذارد. اما حالا امکان دارد دی وی دی شما در هیاهو و شلوغی آماده سازی مقدمات جشنواره گم شود. الان با پیشرفت‌های انجام گرفته و آمدن سرویس‌های آپلودی نظیر vimeo و Withoutabox، دیگر دلیل منطقی برای فرستادن دی وی دی وجود ندارد. یوتانی می‌گوید: « Withoutabox برای فرستادن فیلم‌ها به جشنواره‌ها یک انتخاب عالی است. حتی می‌توانید در آن می‌توانید لینکی از vimeo هم بگذارید.»

چه کارهایی را انجام دهید:

قصه را به فرم ارجحیت دهید: فاکتورهای زیادی برای ساخت یک فیلم خوب مورد نیاز هستند اما یوتانی توضیح می‌دهد: «خیلی مواقع یک ویژگی تکنیکال از فیلم نظرمان را جلب می‌کند اما قصه‌ای که دارید تعریف می‌کنید باید با آن هماهنگ باشد». او اضافه می‌کند که سال قبل در مراحل انتخاب آثار به فیلمی برخوردند که به لحاظ بصری حیرت انگیز بود اما از داستان بهره نمی‌برد.

کپی نکنید: تقلید از کار بزرگان اجتناب ناپذیر است اما برنامه‌ریزان جشنواره‌ها همیشه دنبال چیزی هستند که قبلاً ندیده‌ باشند: «پیدا کردن چیزی که کاملاً اورژینال باشد کار سختی است اما فیلم‌هایی برگزیده می‌شوند که این ویژگی را داشته باشند».

فیلمی بسازید که مخاطب را همراه کند: فیلم‌هایی موفق هستند که تا چند روز در ذهن مخاطب می‌مانند. «قصه گویی قوی است که باعث می‌شود بعد از دیدن فیلم، به آن فکر کنید. در هیأت‌های انتخاب به این موضوع خیلی توجه می‌شود».

فیلم‌های کوتاه را کوتاه نگه دارید: اینکه فیلم شما را کی ببینند دست شما نیست اما زمان فیلم چرا. بیش‌تر سعی کنید فیلم کوتاه ۱۵ دقیقه‌ای بسازید چون این تایم مورد علاقه جشنواره‌‌هاست. اگر فیلمی ۳۰ دقیقه باشد باید آنقدر خوب باشد که زمان دو فیلم کوتاه را برای سانس پخش در جشنواره به آن اختصاص بدهند. وقتی فیلم کوتاه باشد می‌توان با اغماض بیشتری آن را دید و انتخاب کرد.

کمدی‌های کوتاه نظرها را جلب می‌کند:برنامه ریزهای جشنواره‌ها از کمدی‌های کوتاه استقبال می‌کنند و همیشه دنبال آنها هستند چون تعدادشان خیلی کم است. مخاطبان فیلم‌های کوتاه میان خیل عظیم آثار کوتاه سنگین، دلشان دیدن فیلم‌هایی می‌خواهد که بتوانند کمی بخندند. «کلیت انتخاب‌های یک جشنواره باید تنوع داشته باشد و درام‌های زیادی را نمی‌توان انتخاب کرد. سال پیش حدود ۴ هزار فیلم بلند و بیش از ۸ هزار فیلم کوتاه به جشنواره ساندنس فرستاده شدند که از این بین ۱۱۸ اثر بلند و ۶۰ فیلم کوتاه انتخاب شدند. فیلم‌های خیلی زیادی که برخی از آنها ساخته‌های خوبی هستند بیرون می‌مانند چون کار داوران، انتخاب بین اولویت‌هاست؛ یعنی تصمیمات سخت.»