هنر و تجربه: یک‌سالگی هنر و تجربه بهانه‌ای شده تا تعداد خبرها و مطالبی که در مطبوعات و خبرگزاری‌ها درباره گروه هنر و تجربه منتشر می‌شود، بیشتر از پیش شود. برخی گزارش‌ها و مطالب مرتبط با یک سالگی این گروه را جداگانه در سایت منتشرکرده‌ایم و تعدادی را هم به طور خلاصه با هم می‌خوانیم.

روزنامه شرق گزارشی درباره گروه هنر و تجربه و فعالیت یک‌ساله‌اش تهیه کرده است. در این گزارش که نوشته بهناز شیربانی است این‌طور آمده: «تغییر ذائقه مخاطب و شکل و شمایل سینما از اهداف اولیه تشکیل گروه سینمایی «هنر و تجربه» بود؛ گروه سینمایی‌ای که در دولت جدید با حمایت سازمان سینمایی پا گرفت. در ابتدا بسیاری گمان می‌کردند شاید عمر «هنر و تجربه» بسیار کوتاه‌تر از چیزی باشد که مدیران آن تغییراتی را در ذائقه مخاطب متوجه شوند. اما این گروه سینمایی ١٣ مهرماه تولد یک‌سالگی‌اش را جشن گرفت؛ جشنی که بسیاری در شادی آن سهیمند. فیلم‌سازان جوان و تجربه‌گرایی که با اهداف و نگاهی تازه، قدم به این سینما می‌گذارند و سعی دارند حرف جدیدی بزنند اما شاید تا پیش از این ناامیدی از عدم نمایش فیلمشان در سینما، انگیزه‌های کافی را از آنها می‌گرفت اما طی یک‌سال گذشته بسیاری از همین جوان‌ها فیلم‌هایشان را با انبوهی از تماشاگران در بهترین سالن‌های سینما تماشا کرده‌اند. فیلم سینمایی«ماهی و گربه» از آن دست فیلم‌هایی بود که باوجود موفقیت‌های بسیارش در فستیوال‌های خارجی، استقبال مخاطب ایرانی از اکران آن چندان مشخص نبود. اما این فیلم توانست رکورددار فروش این گروه سینمایی شود و ثابت کند که مخاطب با وجود تعداد اندک سالن باز هم از فیلم خوب استقبال می‌کند.»

روزنامه فرهیختگان با هوتن زنگنه‌پور کارگردان فیلم «ذوب شدن پادشاه» مصاحبه کرده است. زنگنه‌پور در پاسخ به سوالی پیرامون دلیل سیاه و سفید بودن فیلم توضیح می‌دهد:«این امر دلایل فنی و محتوایی دارد. جوهره اصلی فیلم بر پایه مجادله یک روانکاو و بیمارش نهاده شده است. اگر بخواهم قصه یک‌خطی فیلم را تعریف کنم باید بگویم روانکاوی می‌خواهد بیماری یک نویسنده را بر اساس رودررویی با شخصیت‌های رمانش درمان کند. این مجادله به شطرنجی بدل می‌شود که خانه‌هایش سیاه و سفید است. ایده‌های زیادی هم داشتم که ممکن است مخاطب جدی را سر در گم کند. رنگ قدرتمند‌ترین محرک روانی است و می‌تواند ذهن را از مفهوم مدنظر من منحرف کند. پس رنگ را حذف کرده‌ام تا مخاطب با تمرکز بیشتری به تماشای فیلم بنشیند. نمی‌توانستم اجازه دهم که رنگ ذهن مخاطب را به‌هم بریزد. مگر آنکه آنقدر بودجه داشته باشم که بتوانم طراحی صحنه و لباس و رنگ‌های هر شخصیت را بر اساس شخصیت‌پردازی شکل دهم. فیلم هم بودجه اندک و محدودی داشت و دست‌مان برای چنین کاری باز نبود. اتهامات دیگر از جمله ژست روشنفکری و تلاش برای جایزه گرفتن از جشنواره‌های خارجی را رد می‌کنم. از همان ابتدای نگارش متن به سیاه و سفید بودن فیلم فکر ‌کردم. فیلم از ابتدا سیاه و سفید فیلمبرداری شد و تاکید داشتم که این کار درست است.»

مازیار فکری‌ارشاد در همین صفحه از روزنامه فرهیختگان نقدی بر این فیلم سینمایی نوشته است. در قسمتی از این نقد می‌خوانیم: «ذوب شدن پادشاه دونیمه کاملا مجزا و متفاوت دارد؛ نیمه اول فیلم در حقیقت منطبق بر یک رمان است که مریم، زن نویسنده فیلم را به نویسنده‌ای محبوب و پرفروش در رده ادبیات عامه‌پسند تبدیل کرده است. ساختار داستان در داستان این نیمه‌تمرکز افزون‌تر مخاطب را می‌طلبد تا با دریافتن کلیدها و کدهای پرشمار، آمادگی ذهنی مواجهه با سکانس – پلان پایانی را (که عملا نیمه دوم فیلم را تشکیل می‌دهد) بیابد. نیمه دوم فیلم هم به رمزگشایی‌ها و مواجهه متوهمانه نویسنده با شخصیت‌های رمانش اختصاص دارد. به این ترتیب با فیلمی مواجهیم که لحنی دوگانه را در گسترش پیرنگ روایی خود در پیش گرفته است. لحنی که عامدانه و همچون فرمت سیاه و سفید فیلم، در صدد ایجاد کنتراستی شدید میان جهان عینی فیلم در ساحت تصویر و جهان ذهنی متن برمی‌آید.»

روزنامه سینمایی صبا نیز با محمد کارت مستندساز و سازنده فیلم‌های «خونمردگی» و «بختک» در ارتباط با گروه هنر و تجربه و اکران مستندها در این گروه گفت‌وگو کرده است. محمد کارت درباره مزایا و معایب اکران مستند در این گروه گفته است: «اکران موفق فیلم‌های مستند نیاز به زمان واستمرار نمایش آثار شایسته دارد. متاسفانه اغلب مردم از فیلم مستند تنها فیلم‌های حیات وحش و رازبقا، آن هم از ساخته‌های خارجی را در ذهن دارند. تا این‌که گروه هنر و تجربه بتواند جای خود را در اکران فیلم‌های مستند میان مردم پیدا کند زمان لازم است. در یک سال گذشته دستاورد این گروه سینمایی نشر امیدِ اکران، میان مستندسازان بوده. اما تصور می‌کنم هنوز برای دستیابی به مخاطب گسترده، سازوکار مناسبی پیش نیامده است. یکی از نقاط ضعف نمایش این گروه سینمایی مشخص نبودن مکان و سانس‌های نمایش آثار است. شخصا بارها برای دیدن یک فیلم در گروه هنروتجربه گیج شده‌ام و درنهایت قید دیدن فیلم را در آن روز موردنظر زده‌ام. این قضیه را کم و بیش از دوستان سینمارو هم می‌شنوم که سانس‌های گردشی، تکلیف مخاطب را با خود روشن نمی‌کند.»

در صفحه دو همین روزنامه سینمایی امیرحسین علم‌الهدی مدیر اجرایی گروه هنر و تجربه یادداشتی نوشته است. در قسمتی از این یادداشت آمده است: «توجه به سینمای هنر و تجربه، توجه به امید به بالندگی سینمای ایران است و اگر این ضرورت انکار گردد و یا دچار بداخلاقی‌های رایج توسط مخالف خوان‌های هر حرکت رو به جلوی سینمای ا یران شود (همان بساز و بفروش‌های فیلم‌های بنجل و سایت‌های زرد) مطمئنم چه بخواهند و چه نخواهند، نسل نوجو و خلاق امروز سینمای ایران با سینمای هنر و تجربه خود چنان حضور قدرتمندی خواهند یافت که  در نتیجه آن شکل و شمایل سینمای ایران چنان معمارانه طراحی خواهد شد که بساز بفروش‌ها و سایت‌های زرد چاره‌ای جز تغییر شغل بی‌کیفیت خود نخواهند داشت!»

روزنامه سینما نیز در صفحه آخر خود دو مطلب درباره هنر و تجربه دارد. یکی از آن‌ها گزارشی است که به بهانه یک سالگی هنر و تجربه تنظیم شده و در آن با ابوالفضل صفاری کارگردان از «تهران تا بهشت» و امیر حسین علم‌الهدی درباره عملکرد یک ساله گروه هنر و تجربه و نقاط ضعف و قوت آن صحبت شده است. صفاری تشکیل گروه هنروتجربه را اتفاق خوشایندی می‌داند اما به شیوه اکران فیلم ها انتقاد دارد و معتقد است:« اگر‌هر ماه‌، دو‌فیلم‌ در‌مجموع‌ سینماهای‌ گروه‌هنر‌و‌ تجربه‌ به‌نمایش‌ در‌بیاید،‌فیلم‌ها‌با‌ استقبال‌ بیش‌تری‌ روبه‌رو‌ می‌شوند‌ و‌ درنهایت هزینه‌ ساخت‌ به‌ فیلم‌ساز‌باز‌ می‌گردد.»  کیارش اسدی‌زاده کارگردان فیلم سینمایی «گس» هم در مطلبی دیگر به تجربه اکران فیلم خود در گروه هنروتجربه اشاره دارد. او هم خود را موافق شکل‌گیری چنین گروهی در سینما می‌داند:« چون فیلم‌هایی از جنس فیلم‌های ما درجست و جوی «مخاطب خاص» بود و این مخاطب خاص را  نمی‌توانستیم در قالب معمول اکران فیلم به سینماها بکشانیم. خیلی از ما قید نمایش عمومی فیلم را زده بودیم و با تأسیس گروه هنر و تجربه امید تازه‌ای به دست آوردیم.»‌ او در ادامه اما انتقادهای خود را در مورد نحوه اکران فیلم ها مطرح می‌کند:«‌اکران‌ بدون‌ فاصلــه‌ فیلم‌ها‌ در‌ این‌ گروه،‌ فرصت‌ را‌ از‌ مخاطب‌ می‌گیرد.‌ طبیعتاً‌ هر‌ فردی‌ دوســت‌ دارد‌ فیلم‌هایی‌ را‌ کــه‌ تازگی‌ به‌ گروه‌  اکران‌ اضافه‌ شده‌است‌،‌برای‌ تماشا‌ انتخاب‌ کند‌ و‌ همین‌ اضافه‌ شــدن‌ فیلم‌های‌ جدید‌ به‌ گروه‌ هنر‌و‌تجربه،‌ مخاطب‌ را‌ جذب‌ فیلم‌های‌ جدید‌ می‌کند‌ و‌این‌ نکته‌ مساوی‌ است‌ با‌ ندیده‌ گرفتن‌ فیلم‌های‌ قدیمی‌تــر.‌»