هنروتجربه: ابوالفضل جلیلی طی گفت‌وگویی مخالفت خود را با این تفکر که تا کسی فیلم بلند نسازد فیلم‌ساز محسوب نمی‌شود؛ بیان کرد.

ابوالفضل جلیلی در گفت‌وگو با ستاد خبری سی‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران فیلم کوتاه را یک نیاز اساسی در مسیر فیلم‌ساز شدن علاقه‌مندان برشمرد و تاکید کرد:« مشکل در تفکری است که فکر می‌کند تا کسی فیلم بلند نسازد فیلم‌ساز محسوب نمی‌شود. » این کارگردان سینما با بیان این مطلب افزود:«بنابراین بیشتر فیلم‌سازان جوان، ساخت فیلم کوتاه را بهانه‌ای برای ساخت فیلم بلند قرار می‌دهند، اما من با این طرز تفکر مخالفم. زیرا معتقدم یک فیلم بلند در اصل از چند فیلم کوتاه تشکیل شده‌است، یعنی در آنالیز فیلم کوتاه متوجه می‌شویم هر سکانسِ فیلم سینمایی یک فیلم کوتاه است. »

او با اشاره به بیت «دستم بگرفت و پا به پا برد تا شیوه راه رفتن آموخت»، توضیح داد:« این ابیات نگاه من به فیلم کوتاه است. در حقیقت فکر می‌کنم برای ساخت آثار بلند، تولید فیلم کوتاه به مثابه همان  قدم‌های اولیه یک نیاز اساسی به شمار می‌آید. »

جلیلی مشکل اساسی را در نگاه فیلم‌سازان جوان به فیلم کوتاه ذکر کرد:« در گذشته توسط مراکز و نهادهای دولتی اهمیت چندانی به این گونه فیلم‌سازی داده نمی‌شد، اما امروزه از طرف اکثر سازمان‌های دولتی و نیمه‌دولتی فیلم کوتاه به رسمیت شناخته شده، اما مشکل اینجاست که از طرف برخی فیلم‌سازان فیلم کوتاه همواره این تصور وجود دارد که تا فیلم بلند نسازند فیلم‌ساز محسوب نمی‌شوند. »

جلیلی با بیان اینکه ساخت فیلم کوتاه از نظر من برخی مواقع بسیار سخت‌تر و نفس‌گیرتر از ساخت فیلم بلند است، گفت:« زمانی می‌خواستم برای یک تهیه‌کننده هالیوودی فیلم بسازم وقتی شروع به تعریف قصه کردم، گفت؛ تا زمانی که هنوز کبریت روشن است باید تعریف داستان تمام شده باشد. در آنجا با خودم گفتم احتمالا این اشکال از فیلم‌نامه‌های ماست. می‌خواهم بگویم در واقع کسانی که فیلم کوتاه می‌سازند کارشان سخت‌تر است. یعنی اگر بعدها کارگردان فیلم کوتاه حرف طولانی‌تری داشت بسیار کمک‌کننده است. »

کارگردان فیلم «یک داستان واقعی» در پایان یادآور شد:« لازم است به جشنواره‌های موضوعی بیشتر توجه شود، چون تعداد فیلم‌سازان جوان بیشتر شده و آثار بیشتری ساخته می‌شوند. جشنواره فیلم کوتاه به آن‌ها بها می‌دهد و امکان حضور فیلم‌های متنوع‌تری در هر جشنواره فراهم می‌شود.»