هنر و تجربه – امیرمحقق: ریچارد لینک‌لیتر حدود ۲۰ سال است که فیلم‌سازی می‌کند. با اینکه در این مدت،‌ صنعت سینما دستخوش تغییرات بسیاری شده اما او هنوز فیلم‌ها را در سینما می‌بیند. او که حدود سی سال پیش انجمن فیلم آستن را بنا کرده در مصاحبه‌ای تازه از دیدگاهش نسبت به آینده سیستم‌های جدید پخش، تجربه سینما رفتن و اهمیت دیدن فیلم‌ها روی فرمت‌های مختلف در عصر دیجیتال صحبت کرده است.

دیگر برکسی پوشیده نیست که مردم فیلم‌ها را بیشتر در خانه می‌بینند. نظرت در مورد شیوه‌ها و پلتفرم‌های جدید پخش فیلم چیست؟
این همان چیزی است که همیشه رویایش را داشتیم. اینکه فیلم‌هایی که مثلاً ۳۰ سال پیش با آنها بزرگ شده‌ای را به راحتی بتوانی در تلویزیونت ببینی. سینه‌فیل‌ها دوست دارند تا هر فیلمی را ببینند یا حدقل امکان دیدنشان را داشته باشند. قبلاً همه فیلم‌ها روی ویدیو وجود نداشت. روی دی‌وی‌دی‌ فیلم های بیشتری می‌شد دید و حالا تقریباً به هر فیلمی می‌توان دسترسی داشت. حالا که فرمت‌های پخش فیلم اینقدر زیاد شده‌اند دیگر پیدا نکردن یک فیلم است که کار سختی است. این اتفاق را دوست دارم که سطح دسترسی به فیلم‌ها اینقدر ساده شده. یک سینمای خانگی حرفه‌ای در منزلم دارم و از آن لذت میبرم. اما فیلم‌هایی که به صورت ۳۵ میلی‌متری در سینما به نمایش درمی‌آیند، با همان مخاطب چند صد نفری‌ای که دارد، با آن روح جمعی در سالن تاریک بسیار لذت‌بخش‌تر است و تا ابد هم مهم می‌ماند.

بعضی از فیلم‌ها در شبکه پخش آنلاین نت‌فلیکس، بیش از ۳ میلیون بازدید دارند. این اعداد چه معنایی برای تو دارند؟
به عنوان فیلم‌ساز دوست دارم تا فیلمم را ۳ میلیون نفر ببینند. اگر با اعداد هم کلنجار بروی، سه میلیون ضرب در ۱۰ دلار رقم خوبی را عاید فیلم می‌کند. این فوق العاده است. بازار اکران اما و اگر زیاد دارد و یک چالش بزرگ است. باید چه کار کرد تا تماشاچی را ترغیب به خرید بلیت فیلمت کند؟ باید چیزی بسازی که قبلاً مثل آن را ندیده باشند. باید به شیوه‌ای جدید جذبشان کنی. باید تمرکز کنی که با چه کاری توجهش جلب می‌شود.

باید خوشحال باشی که برای فیلم بعدی‌ات حمایت یک استودیو را داری. درست است؟
هستم. حال و هوای فیلم روحیه بسیار مستقلی دارد اما توسط کمپانی پارامونت پخش می‌شود. هنوز چیزی قطعی نشده امادر این‌صورت آدم‌های بیشتری فیلم را می‌بینند. استودیوها خیلی به سرمایه‌گذاری‌های جدید خوش بین نیستند اما در نهایت اگر فیلم خوبی روی پرده نباشد، مردم آخر هفته فیلمی را دانلود می‌کنند و در تلویزیونشان می بینند. فیلم های خاصی هم برای این نوع سلیقه وجود دارد. فیلم‌های جدی و بزرگسالانه‌ای هم هستند. این روزها برای هر سلیقه‌ای فیلم وجود دارد. بعضی فیلم‌ها مناسب پرده بزرگند و بعضی هم نه. من این موضوع را مثبت می‌دانم که بتوانی فرمت دیدن فیلمت را تعیین کنی.

پس به نظرت، روش پخش‌های جدید، برای آینده صنعت سینما مفید هستند؟
تا چند وقت پیش همه نسبت به این موضوع گارد داشتند و می‌گفتند: «نه. این کار باعث مرگ سینما می‌شود». اما من چنین عقیده‌ای نداشتم. زمان‌هایی هست که وقتی فیلمت مثلاً در لس آنجلس اکران می‌شود می‌دانی که امکان اکران در شهر دیگری برایت میسر نمی‌شود. خودم سابقه زندگی در شهر کوچکی را داشتم که برای رفتن به سینما باید ۷۰ مایل مسافت را رانندگی می کردم تا بتوانم فیلم مورد علاقه‌ام را همزمان با دیگر مناطق دنیا ببینم. اما اگر فرصتش بود تا با فشار دادن یک دکمه تلویوزیون در خانه‌ام این اتفاق بیفتد معرکه می‌شد . ما گاهی فراموش می‌کنیم که در شهرهای کوچک هم باید امکان دیدن یک فیلم مهیا باشد. در آنجا تو انتخابی برای رفتن به سینما نداری. به نظرم هیچ اشکالی ندارد که مردم خودشان تعیین کنند فیلم را روی چه فرمتی ببینند. این روند دارد جای خود را پیدا می کند و نمی‌توان مانعش شد. وقتی فیلم «اسکنر تاریک» را می‌ساختم دوست داشتم همه آن را در سینما ببینند؛ اما حس کردم اگر دو نفر ساعت دو نصفه شب آن را در تاریکی با هم ببیننند فیلمم را دوست دارند. کاش آن موقع هم این فرمت‌ها وجود داشتند. اما در اکران های محدود در اصل هم اکران شده‌ای و هم نشده‌ای. بعد هم تهیه کننده چون در اثر دانلودهای غیرمجاز پولی از این اکران به دست نمی‌آورد فیلم را پایین می‌کشد. اگر مردم در نوع دیدن فیلم راحت نباشند، سیستم پخش فیلم شکست می‌خورد.

این روزها برای هر سلیقه‌ای فیلم وجود دارد. بعضی فیلم‌ها مناسب پرده بزرگند و بعضی هم نه. من این موضوع را مثبت می‌دانم که بتوانی فرمت دیدن فیلمت را تعیین کنی

مهم این است که تماشاگر بیشتری فیلمت را ببینند.
باید خودت را با پدیده‌های جدید سازگار کنی. اگر بنشینی و بگویی همه باید فیلمم را فقط در فرمت ۳۵ میلی‌متری و در سینما ببینند مخت اشکال دارد. چون خیلی وقت است که هم‌چین چیزی عملی نیست. روزی را می‌بینم که مردم دنباله یک فیلم پرفروش را فقط بر روی نت‌فلیکس ببینند. نباید کاری کرد که مردم از سالن سینما زده شوند.

به همین دلیل است که جشنواره‌های فیلم جای راحت‌تری برای نمایش فیلم است.
واقعیت‌های بازار اکران فیلم ناراحت کننده و کمتر جالب است. بیشتر شبیه چیزی است که باید با آن خودت را وفق دهی. اما الان دیگر مثل چند سال پیش نیست که همه نسبت به سیستم‌های جدید پخش بدبین بودند. من با اینکه از شیوه‌های جدید، تا کنون نفع مالی‌ای نبرده‌ام و قراردادی هم ندارم اما همه‌شان از جمله آمازون، نت‌فلیکس، اچ بی او و … را دوست دارم. به نظرم به موفقیت بزرگی در این دوران رسیده‌ایم.

 

 

منبع: ایندی وایر