هنر و تجربه: مهرداد اسکویی با اشاره به‌ضرورت حمایت تلویزیون در پخش آثار فیلم کوتاه، از وجود جشنواره‌های تخصصی در این زمینه به‌عنوان بستری برای عرضه و نمایش این فیلم‌ها نام برد.

مهرداد اسکویی در گفت‌وگو با ستاد خبری سی‌ودومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، با تاکید بر این نکته که مدیوم فیلم کوتاه یک خودِ ویژه یا «خودبسندگی» دارد، در توضیح این ویژگی گفت:« یعنی فیلم کوتاه ضمن این‌که می‌تواند راهی باشد برای فیلم‌ساز تا آرام‌آرام خود را به ساخت فیلم بلند و حرفه‌ای برساند، درعین‌حال کارگردانانی داریم که تا آخر عمر فیلم کوتاه می‌سازند. به همین دلیل می‌گویم فیلم  کوتاه یک قالب «خودبسنده» است و در تمام دنیا به آن به‌عنوان‌ گونه‌ای ویژه در دنیای فیلم‌سازی می‌پردازند.»
این فعال عرصه مستند اجتماعی و فیلم کوتاه، بهترین و بدترین حالت ساخت یک اثر کوتاه را چنین تعریف کرد: «فیلم‌های کوتاه و بلند حرفه‌ای زیادی داریم. اما بدترین حالت آن می‌تواند این باشد که فیلم کوتاه یک سکانس از یک فیلم بلند باشد و بهترین حالت آن این است که ساختار خاص خود را داشته و به‌طور کامل در خودش تعریف شود.»
کارگردان مستند «روزهای بی تقویم» در پاسخ به این پرسش که بازگشت هزینه در این مدیوم چگونه صورت می‌گیرد؟ توضیح داد:« چون ما بازار عرضه فیلم کوتاه تعریف‌شده – آن‌گونه که در همه جای دنیا هست- نداریم، اقتصاد فیلم کوتاه بسیار ضعیف است. به‌عنوان‌مثال شبکه‌های تلویزیونی می‌توانند در این زمینه بسیار کارساز باشند.»
او در این خصوص برخی شبکه‌های خارجی را مثال زنده و افزود: «در برخی شبکه‌های تلویزیونی خارجی، برای کشف استعداد میان فیلم‌سازان به جست‌وجو برمی‌خیزند، یعنی برای ساخت فیلم کوتاه سرمایه‌گذاری می‌کنند و در برنامه‌های خاصی این آثار را پخش می‌کنند.»
کارگردان مستند «رویاهای دم‌صبح» ادامه داد: «در کشور ما تلویزیون می‌تواند محل مناسبی برای نمایش این دسته آثار باشد، اما متأسفانه در این زمینه بسیار عقیم عمل می‌کند. به‌جز انجمن سینمای جوان و برخی مراکز خصوصی که جشنواره فیلم کوتاه تهران را برگزار می‌کنند، عملاً جایی را برای پشتیبانی ازاین‌گونه سینمایی نداریم. درنتیجه فیلم‌ها ساخته می‌شوند و صاحبان آثار سعی می‌کنند در جشنواره‌های بین‌المللی خارجی و داخلی اثرشان دیده شود تا بدین گونه با کسب جایزه هزینه‌های فیلمشان را تأمین کنند.»