هنر و تجربه: جینا رولندز در کنار همسر فقیدش جان کاساوتیس، دو چهره‌ای بودند که در پا گرفتن جریان سینمای مستقل آمریکا، نقش عمده‌ای داشتند و با ساخت فیلم‌هایی نظیر «زنی تحت نفوذ» در سال ۱۹۷۴ و «گلوریا» در سال ۱۹۸۰ که هر دو نامزد اسکار بودند، به شمایل فیلم‌سازی خارج از جریان اصلی مبدل شدند.
جینا رولندز طی مراسمی که ۱۴ نوامبر/۲۳ آبان برگزار می‌شود، در کنار اسپایک لی و دبی رینولدز (بازیگر)، به خاطر یک عمر فعالیت سینمایی جایزه اسکار افتخاری را دریافت می‌کند. این بازیگر در مورد نقش تیم دونفره‌شان (همراه با کاساوتیس به عنوان بازیگر و کارگردان) در سینمای آن دوره آمریکا گفت‌وگوی کوتاهی با نشریه هالیوود ریپورتر انجام داده که در زیر می‌خوانید:

وضعیت فیلم‌سازی مستقل، قبل از فیلم‌سازی شما دو نفر چگونه بود؟
هیچکس مستقل کار نمی‌کرد. همه فیلم‌ها از طریق استودیوها ساخته می‌شدند. اما ما خودمان فیلم می‌ساختیم. هر وقت که پول کم می‌آوردیم هم، با بازیگری در فیلم دیگران یا گرو گذاشتن خانه‌مان، سرمایه جمع می‌کردیم. وضعیت سختی بود اما ارزشش را داشت.

آشنایی شما چطور شکل گرفت؟
من در آکادمی هنرهای دراماتیک درس می‌خواندم و جان آنجا من را دید. حتی در پروژه دانشجویی‌ام در پشت صحنه فعالیت می‌کرد.

بعد از آن با هم هشت فیلم ساختید.
کاساوتیس عاشق کار با بازیگران بود و معضلات زنان در جامعه، مسأله مورد علاقه او برای فیلم‌سازی بود. اینکه در جامعه چه جایگاهی  دارند و چگونه باید بر چه مشکلات فائق بیایند. باید بگویم بهترین نقش‌هایم را در فیلم‌های او بازی کردم.

به طور رسمی خود را بازنشسته کرده‌اید. پیشنهاد خوب بازیگری ممکن است شما را برگرداند؟
می‌دانم که تا ۱۰۰ سالگی نمی‌توانم کار کنم ولی اگر فیلم‌نامه خوبی به دستم برسد روی آن فکر می‌کنم.

پسرتان نیک کاساوتیس (کارگردان «دفترچه یادداشت» و «پرستار خواهرم») چه شباهت‌هایی به پدر فیلم‌سازش دارد؟
کارگردانی او مانند پدرش است. کار با بازیگران را دوست دارد و به آ‌ن‌ها اعتماد می‌کند.