هنر و تجربه: «دبورا یانگ»، منتقد سرشناس سینما و کارشناس بین‌الملل سینمای ایران، در سایت معتبر سینمایی «ورایتی»، نقدی در مورد فیلم سینمایی «باز هم سیب داری؟» به نویسندگی و کارگردانی بایرام فضلی در سال ۲۰۰۶ نوشته است؛ نقدی که پس از اولین اکران جهانی فیلم در بخش اصلی «نمایش‌های شبانه» شصت و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، نوشته شده است. بازخوانی نقد یانگ همزمان با اکران این فیلم در گروه هنر و تجربه خالی از لطف نیست.

در بخشی از نقد دبورا یانگ آمده است: «باز هم سیب داری؟» فیلمی است که بایرام فضلی با هزینه شخصی تولید کرده است و تنها فیلم ایرانی بود که توجه‌ها را در ونیز به خود جلب کرد؛ فیلمی که ترکیبی بین کمدی اجتماعی و مکس دیوانه است، این فانتزی مشخصا خرابکارانه، در مورد یک احمق قهرمان سرگردان در بیابان است که با فیلم‌برداری عالی خود فضلی که بیشتر به عنوان فیلم‌بردار شناخته می‌شود، همراه است و مطمئنا توجه مخاطبان خارجی کنجکاو را به خود جلب خواهد کرد. »

وی در ادامه این نقد نوشته است: «تیتر ابتدائی فیلم، جهانی بی‌زمان و مکان را با حاکمانی مهاجم و خطرناک و مردمی مطیع توصیف می‌کند. در یک پلان گذرا سوارکاری بومی دوش به دوش رزمندگان موتورسوارش در دشت فراخی می‌تازند. اینان داس‌داران ترسناکند. کلاههای عجیب و غریب و لباس‌های سیاهشان یادآور طالبانند، هر چند نشانه‌ای از دین به طور رسمی در فیلم مشهود نیست.

یانگ در بخش دیگری از این نقد در مورد فیلم ایرانی «باز هم سیب داری؟» نوشته است: «در حالی‌که بسیاری از مردم در خطر قربانی‌شدن به‌وسیله داس‌داران هستند، یک روستایی (با بازی ذبیح افشار) وارد می‌شود و به نظر می‌رسد همه در انتظار کسی هستند که تبدیل به قهرمانش کنند. افشار، نقش یک آدم سفیه و احمق سر تراشیده‌ای را بازی می‌کند که تنها در فکر پرکردن شکم خود است، اما او توانائی آن را دارد که از سریعترین اسبی که به دنبال اوست پیشی بگیرد. او در مسیر خود، با زنی بسیار منطقی (با بازی «لیلا موسوی» ) همسفر می‌شود، که بسیار جدی و با شوخی و طنز بیگانه است. آنها روستا به روستا مردم خفته را (به معنای واقعی کلمه) بیدار و آنها را در مقابل داس‌داران قرار می‌دهند. با این حال در چشم‌انداز صادقانه بایرام، آدم بدها فوق‌العاده حیله‌گرند و آدم خوبها واقعا بازنده. فیلم پوشیده شده در ابهامی این گونه به پایان می‌رسد.»

منتقد  «ورایتی» در پایان این نقد نوشته است: «فیلم‌برداری «باز هم سیب داری؟» در استان آذربایجان غربی ایران انجام شده است؛ این فیلم یک دنیای فانتزی از معماری و سنت را خلق می‌کند که هرگز در دنیای واقعی وجود نداشته است. صحنه‌های افسانه‌ای یک روستای پر از مردم خوابزده و یا یک قبرستان مفروش با جمجمه و روستاییانی که تا سر به خاک سپرده شده‌اند، در برابر یک پس زمینه بیابانی، نفس‌گیر است.»