هنر و تجربه: نشر «شورآفرین» با انتشار دو کتاب «پول» نوشتهٔ کنت جونز (ترجمهٔ سعیده طاهری و بابک کریمی) و «بلا تار، پس از پایان» نوشتهٔ ژاک رانسیر (ترجمهٔ محمدرضا شیخی)، شروع مجموعهٔ «کلوزآپ: کتاب‌های کوچک سینما» را اعلام کرد.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، «کلوزآپ»، مجموعه کتاب‌های کم‌حجمی است که به موضوعاتی متنوع در زمینهٔ سینما – خواه یک فیلم یا فیلم‌ساز و خواه جریانی سینمایی یا موضوعی تاریخ سینمایی – می‌پردازد.

«پول»، تک‌نگاری کنت‌ جونز منتقد مشهور امریکایی، نخستین کتاب از این مجموعه و اولین کتابی است که از این منتقد به فارسی ترجمه می‌شود. نویسنده با بررسی انتقادی متون و کتاب‌های مختلفی که تاکنون درباره سینمای روبر برسون منتشر شده، می‌کوشد طیف وسیعی از دیدگاه‌های موجود را به خواننده ارائه کرده و سپس رویکرد متفاوت خود را به تفصیل شرح دهد.
تحلیل جونز با پرداختن به این مسأله آغاز می‌شود که اساسا چرا برسون با چنین پیشینه فیلم‌سازی‌ای به سراغ این داستان رفته است و می‌نویسد: «چرا پول؟ چرا فیلم‌سازی در دهه هشتم زندگی خویش، زمانی‌که اغلب فیلم‌سازان دیگر به ثباتی صلح‌آمیز رسیده‌اند، نیروی خود را به‌کل وقف داستانی این‌چنین می‌کند؟ چرا هنرمندی که به گفته دورنیات پیوسته در «قلمروی مقدس» مأوا گزیده، (پس از آن‌که عمری را سراسر بر سر آثار داستایفسکی نهاده) بر داستانی جدلی از تالستوی دست می‌گذارد و آن‌را از نیمه دوم آن، که یکسر رستگاری‌ است، تهی می‌سازد؟»
«بلا تار، پس از پایان» دومین کتاب از مجموعه «کلوزآپ»، تک‌نگاری ژاک رانسیر فیلسوف معاصر فرانسوی است. ژاک رانسیر که شیفته ادبیات و سینما نیز هست، در این کتاب به سراغ بلا تار رفته است. برای او هم مسجل بوده که قرار نیست خواننده احتمالی این اثر سینمای بلا تار را با داده‌هایی کاملاً مشخص بشناساند. تنها ایده‌هایی از فیلم‌های او گرفته تا جهانی تازه از نگاه این کارگردان به دنیای ما آدم‌ها بنا کند.
رانسیر در فصل اول این کتاب می‌نویسد: «بلا تار همیشه یک جور فیلم ساخته، همیشه درباره یک واقعیت حرف زده؛ کاری نکرده جز این‌که صرفا کمی بیشتر کندوکاو کند. از نخستین فیلم تا واپسین آن‌ها، داستان همیشه داستان وعده‌ای بوده که برآورده نشده، همیشه داستان سفری بوده که به ‌همان نقطهٔ آغازین حرکت ختم شده.» نویسنده این افقی که آدم‌ها را به رفتن ترغیب می‌کند و باز به‌‌ همان خانه بازشان می‌گرداند، گذر از امر اجماعی به امر جهان شمول می‌نامد و می‌نویسد: «این امر جهان‌شمول اما‌‌ همان دنیای تأمل و اندیشه‌ورزی صرف نیست؛ دنیایی است مطلقاً رئالیستی و مطلقاً مادی، دنیایی است عاری از آن هیجان نابی که فقط و فقط سینما می‌تواند ارائه‌دهنده‌اش باشد.»

برچسب‌ها: