هنر و تجربه: خسرو معصومی، کارگردان فیلم‌هایی چون «دوران سربی»، «رسم عاشق کشی» و «خرس» در گفت‌وگو با گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در خصوص حال و هوای این روزهای سینما و راه‌اندازی گروه هنر و تجربه می‌گوید:« نسخه‌ای برای سینمای بدنه و یا بخش هنر و تجربه نمی‌پیچم؛ چون معتقدم سینما در هر حوزه‌ای که فعالیت و فیلم تولید می‌کند، راهکارهای خاص خودش را دارد و آن را در فیلم‌های خود به اجرا می‌گذارد. اما اگر بخواهم به نکته مهمی اشاره کنم باید از سیاست‌های خوب آقای ایوبی در خصوص راه‌اندازی بخش هنر و تجربه نام ببرم و آقای علم الهدی نیز به خوبی مدیریت آن را انجام می‌دهد و در بخشی از برنامه‌های خود راه را برای فیلم‌هایی مانند «خواب تلخ» باز می‌کند که بعد از ۱۲ سال اکران و با استقبال پرشور مخاطب روبه‌رو شد و به سانس‌های فوق‌العاده کشیده شده است. فیلم‌های تجربی جوان‌هایی که به سختی به سینما ورود پیدا می‌کند و در مافیای سینما دچار فیلم‌سوزی می‌شوند، در هنر و تجربه به اکران درمی‌آیند و حمایت می‌شوند و همان‌طور که گفتم این موضوع توسط آقایان ایوبی و علم‌الهدی به خوبی اجرا و مدیریت می‌شود. پس می‌شود به این نتیجه رسید که با این حمایت‌ها می‌توان نوید سینمایی داد که مجددا در دنیا حرف اول را بزند و ایران را مطرح کند. »

معصومی در پاسخ به این سوال که به چه نحو می‌توان تماشاگر بیشتری را به سمت سینمای هنر و تجربه سوق داد، توضیح می‌دهد:« زمانی که از هنر و تجربه اسم می‌برم، منظورم این نیست که حتما باید فیلم بی‌خاصیت ساخته شود؛ بلکه می‌گویم در آن‌ها باید جذابیت، کشش و کیفیت لازم وجود داشته باشد و تماشاچی‌های خاص خودش را به سینماها بکشاند. تماشاچی‌ که در واقع بعد از دیدن آن‌ها یاد بگیرد و فیلم خوب و بد را از هم تشخیص بدهد و به عنوان نمونه زمانی که نام فیلم‌ساز را می‌شنود به او اعتماد کند و فیلمش را ببیند. البته ما نیز باید با تمام توان به اعتقادشان جواب مثبت دهیم و احترام قائل شویم و با تولید فیلم‌های خوب آن‌ها را منتظر بگذاریم تا فیلم بعدی ما را ببینند. البته در همین سینمای هنر و تجربه‌ای که از راه‌اندازی آن خشنودم، فیلم‌هایی هم دیدم که دوست داشتم خیلی سریع تمام شود و سالن را ترک کنم. پس احترام به شعور مخاطب در هر زمانی و هر سینمایی در اولویت قرار دارد که باید فیلم‌سازان سر لوحه کار خود قرار دهند و حرفشان در حد شعار نباشد.»

ما، یعنی فیلم‌سازانی که بحث تجاری نیز در فیلم‌هایمان نسبت به سینمای هنر و تجربه بیشتر دیده می‌شود با این بخش اعلام همکاری می‌کنیم. چون تماشاچی جدا از دیدن فیلم‌هایی با سبک و سیاق هنر و تجربه تمایل دارد، شاهد هیجان، کشش و … در آن‌ها نیز باشد. پس می‌توان با همکاری دو بخش از سینما به نتایج مطلوب و رو به رشدی رسید

کارگردان «خرس» تاکید می‌کند:« ما، یعنی فیلم‌سازانی که بحث تجاری نیز در فیلم‌هایمان نسبت به سینمای هنر و تجربه بیشتر دیده می‌شود با این بخش اعلام همکاری می‌کنیم. چون تماشاچی جدا از دیدن فیلم‌هایی با سبک و سیاق هنر و تجربه تمایل دارد، شاهد هیجان، کشش و … در آن‌ها نیز باشد. پس می‌توان با همکاری دو بخش از سینما به نتایج مطلوب و رو به رشدی رسید. در گذشته، سینمایی تحت عنوان سینمای آزاد وجود داشت و فیلم‌سازان این بخش همیشه حرف‌های تازه‌ای برای گفتن داشتند و مخاطبان برای دیدن آثارشان صف می‌کشیدند.  فکر می‌کنم برای سینما هنر و تجربه نیز باید چنین جایگاهی پیدا کرد و با این کار حرص آن‌هایی که با این بخش مخالف و دشمن هستند را درآورد و نیز کسانی که نقدها‌یشان به از بین رفتن هنر و تجربه ختم می‌شود. افرادی در سینمای ما وجود دارند که کل سینما را در اختیار گرفتند و به هیچ وجه اجازه اکران فیلم فلان کارگردان که در بخش هنر و تجربه فعالیت می‌کند را نمی‌دهند. چون خودشان به این سینما علاقه‌مند نیستند. اما باید به آن‌ها گفت شما تعیین کننده آینده و حال و روز سینما نیستید. این مخاطب است که همه چیز را مشخص می‌کند به نظرم هنر و تجربه خاری به چشم این گونه افراد است. »
معصومی در بخش دیگری از صحبت‌هایش به دلیل موفقیت‌ سینمای دهه ۶۰ و ۷۰ ایران  اشاره می‌کند:« با یک مثال جواب سوال شما را می‌دهم. زمانی من چهار فیلم به نام‌های «ملاقات»، «دوران سربی»، «آقای بخشدار» و «سفر شبانه» ساختم که همسرم به من گفت سود حاصل از ساخت آن‌ها چی بوده؟ من در جواب گفتم هیچ چیز چرا که سود این فیلم را به بدهکاری آن فیلم دادم… می‌خواهم بگویم  انسان نباید ناامید شود و باید با امیدواری به آینده فکر کند. این رمز موفقیت فیلم‌سازان هم نسل ما بود. البته باید توجه داشت که شرایط و زمانه روز به روز در حال تغییر است اما پشتکار، امید و آینده‌نگری را نباید از دست داد. به عنوان نمونه اگر به کارنامه اصغر فرهادی یعنی کارگردانی که در چند سال اخیر موفق شده و هم نسل ما نیست نگاه کنیم، خواهیم فهمید که از کجا به کجا رسید و پله پله موفقیت‌ها را طی کرد و به اسکار هم رسید. »
این کارگردان در پایان در خصوص تقلید چشم بسته فیلم‌سازان از یکدیگر یادآور می‌شود:« به نظرم تقلید کردن اشکالی ندارد؛ اما مهم اینجا است که باید این تقلید را مال خود کرد. »