هنر و تجربه – سوگند نیازمند: اکران مجموعه‌ای از فیلم‌های کوتاه روز از ۲۶ آذر ماه در گروه هنر و تجربه  شروع شده‌است و در میان آن‌ها نام فیلم «موقت» به کارگردانی بهزاد آزادی  هم به چشم می‌خورد. آزادی که  فیلم «کشتارگاه» او در بخش سینه فونداسیون شصت و هشتمین دوره جشنواره کن به نمایش درآمد، توجه به مسائل احتماعی را یکی از دغدغه‏‌هایش برای فیلم‌سازی عنوان می‌کند. او در گفت‌و‌گو با سایت هنروتجربه درباره انتخاب موضوع فیلم «موقت» چنین توضیح می‌دهد:« به عنوان یک فیلم‌ساز همیشه مسائل اجتماعی برایم مهم است و به آن‌ها به عنوان یک دغدغه نگاه می‌کنم. ازدواج موقت هم یکی از مسائلی بود که همیشه به عنوان یک دغدغه در ذهنم بود اما به نظرم ایده کاملا کلیشه‌ای شده بود. برای روند تولید این فیلم سعی کردم از منظر دیگری به این مقوله نگاه کنم و به آن فرم سینمایی متفاوتی بدهم. وقتی مطمئن شدم که این ایده فرم سینمایی به خود می‌گیرد، دست به ساخت بردم. ایده «موقت» یک شبه به ذهن من آمد اما وقتی که به ذهنم خطور کرد با همه جزئیاتش مانند دکوپاژ، میزانسن، فضا، لباس و… به آن فکر کردم و کامل آن را در ذهنم پرورش دادم. »

کارگردان «کشتارگاه» بازخوردها و استقبال از فیلم‌های کوتاه را خوب توصیف می‌کند:« وقتی به فیلم‌های قبلی‌ام نگاه می‌کنم، متوجه نقطه ضعف‌هایم می‌شوم زیرا اگر فیلم‌ساز دائما فکر کند که شاهکار ساخته دیگر جایی برای پیشرفت نخواهد داشت. از طرفی دیگر مخاطب هم دیگر به تماشای فیلم کوتاه می‌نشیند. حس خوشحال‌کننده‌ای بود زمانی که دیدم سالن برای اکران فیلم‌های کوتاه پر از جمعیت است، جدا از این که شاید حدودا بیست نفر از عوامل فیلم‌ها آمده بودند اما خیلی از مخاطبین عادی هم صندلی‌ها را اشغال کردند و تا انتها فیلم‌ها را تماشا کردند. خوشحالم که فیلمم در چنین محفلی اکران شد و آدم‌های زیادی برای تماشایش وقت گذاشتند. »

او در ادامه به اکران «کشتارگاه» نیز اشاره می‌کند:« خیلی دوست داشتم «موقت» و «کشتارگاه» با هم اکران شوند که متاسفانه امکان‌پذیر نشد البته گویا «کشتارگاه» هم در نوبت اکران قرار دارد. «موقت» در کنار فیلم‌هایی اکران شد که شاید از لحاظ فضا خیلی شبیه به هم نبودند به جز فیلم «سرمه» به کارگردانی آزاده قچاق. این‌که مجموعه‌ای از فیلم‌ها در کنار هم باشند، تفاوت‌ جهان فیلم‌سازها را آشکار می‌کند که البته بد هم نیست اما اگر سعی شود فیلم‌ها را به لحاظ فرمشان چه رئالیستی و چه سوررئالیستی در یک دسته‌بندی قرار گیرد، این مساله به نگاه و ذهن مخاطب هم کمک می‌کند تا هدایت شود. البته این نگاه من فقط به عنوان یک پیشنهاد است. »

موقت

آزادی در پاسخ به سوالی درباره کارهای بعدی‌اش  و ساخت یک فیلم بلند سینمایی می‌گوید: « ایده‌آلم برای ساخت فیلم بلند این است که بعد از پایان سربازی‌ام آن را شروع کنم. من اوایل سال ۹۵ به سربازی می‌روم و در این دو سال نگارش فیلم‌نامه‌ام را آغاز می‌کنم تا بتوانم دو سال دیگر آن را کلید بزنم اما قبل از آن می‌خواهم در زمستان فیلم کوتاه دیگری بسازم. »

موضوع فیلم تازه‌ او درباره ارتباط دو شهر است و کمی هم پلیسی:« فیلم کوتاه بعدی که قرار است بسازم «S» نام دارد وحال و هوایش اجتماعی است. داستان در شهر تهران می‌گذرد و ارتباط بین تهران و کرج را روایت می‌کند. این قصه یک حالت مترو پلیسی دارد که برایم مهم‌ترین وجه آن است. درباره بحث مربوط به بودجه هم باید بگویم که برنده یک جایزه بزرگ تولید شدیم که قرار بود تا سقف ۳۰ میلیون تومان به ما برای ساخت فیلم بودجه بدهند و قرار است این قول عملی شود.امیدوارم که این اتفاق بیافتد و فیلم اسفند ماه جلوی دوربین برود تا ببینیم در کجا پذیرفته خواهد شد. »

این کارگردان فضای امروز سینمای ایران را فرم‌گرا می‌داند:« نسل فیلم‌سازهای امروز به گونه‌ای تربیت شدند که دوست دارند به گونه‌ای متفاوت‌تر قصه فیلم خود را تعریف کنند و به سمت فرم‌گرایی پیش می‌روند، در نسل قبل هم می‌دیدیم که فیلم‌سازان فقط می‌خواهند قصه تعریف کنند و تمام، اما این‌که امروزه فیلم‌سازان به درجه‌ای از پختگی رسیدند که همه یک زبان شخصی برای تعریف روایت داشته باشند، مهم است. داشتن زبان شخصی برای فیلم‌سازان مقوله‌ای بود که هنر و تجربه بیش از پیش به پرورش آن کمک کرد. »

در پایان آزادی پیرامون وضعیت فیلم کوتاه در ایران می‌گوید:« پیشرفت بزرگی در عرصه فیلم کوتاه در حال رخ دادن است. وقتی ما در کشوری زندگی می‌کنیم که هیچ‌وقت ارزشی برای فیلم کوتاه قائل نبود و در روز‌های دور کسانی چون عباس کیارستمی، امیرشهاب رضویان، جعفر پناهی و… برای به رسمیت شناساندن آن تلاش کردند و امروز هم در حال رشد و بالندگی است، جای خرسندی دارد. شاید من هم به عنوان یک پلکان از ساخت فیلم کوتاه استفاده کردم برای این‌که وارد عرصه فیلم‌سازی شوم اما باید به فیلم کوتاه و سازندگان آن جور دیگری نگاه کرد. اکران فیلم کوتاه در هنر و تجربه نوید ورود و حضور آدم‌های جدید، با افکار جدید را می‌دهد. سال‌ها بود که سینما ایران به سمت کهنه شدن می‌رفت اما جای امیدواری است که از این رکود خارج شد. شنیده‌ام که برنامه‌ای در یکی از شبکه‌های سیما به مستند و فیلم کوتاه اختصاص دارد. چقدر خوب می‌شد که هنر و تجربه گزارشی از اکران فیلم‌های کوتاه در هنر و تجربه تهیه می‌کرد تا در این برنامه پخش شود. این‌طور هم به دیده شدن هنر و تجربه و هم به دیده شدن فیلم‌های کوتاه کمک شایانی می‌شد. »