هنر و تجربه: مجید مسچی مدیرعامل موسسه «سینما شهر» تاکید دارد که دیگر داشتن یک سالن بزرگ سینما به‌صرفه نیست و سالن‌دارها بهتر است به سمت سینماهای چند سالنه با امکان اکران چند فیلم همزمان بروند.

اهمیت ساخت و بازسازی سال‌های سینما با توجه به افزایش شدید تولیدات سینما هر روز بیشتر از قبل احساس می‌شود و وظیفه موسسه سینماشهر و مدیریت آن مجید مسچی کمک به همین فرایند ساخت و بازسازی سالن‌های سینما است. خبرگزاری مهر در این زمینه با مجید مسچی گفتگویی داشته است که مسچی در این گفتگو به رونق ساخت و ساز سالن‌های سینما در مجتمع‌های تجاری اشاره کرد و گفت بخش خصوصی به این نتیجه رسیده است که ساخت سالن سینما در مجتمع‌های تجاری نسبت به هایپرمارکت‌ها بازگشت اقتصادی بیشتری دارد. ادامه این گفتگو به تغییر کاربری سینماهایی که دیگر نمی‌توانند در چرخه اکران قرار گیرند و شرایط تغییر مجوز کاربری اختصاص دارد. مجید مسچی معتقد است که اگر روند بازسازی و ساخت سینماهای چند سالنه در کشور ادامه پیدا کند می‌توان تا ۸ سال آینده دیگر نگران تخریب و یا تغییر کاربری سالن‌های سینماها نباشیم. بخش‌هایی از این گفتگو را در زیر می‌توانید بخوانید:

هرچند شما می‌گویید که شرایط مناسبی را برای بازسازی سالن‌های سینما در اختیار سینمادارها می‌گذارید، اما سینمادار بخش خصوصی حتی در تهران هم به دلیل عدم بازگشت سرمایه تمایلی به این بازسازی ندارد. به عنوان مثال سالن‌های دولتی در محدوده خیابان ولیعصر بازسازی شده‌اند اما سالن‌های بخش خصوصی به دلیل نگرانی صاحب سینما از بازگشت سرمایه هنوز بازسازی نشده‌اند.

-داستان تهران و بازسازی سالن‌های سینمایی آن کمی متفاوت است. واقعیت این است که هر کدام از این سینماها شرایط خاص خود را دارد و نمی‌توان فرمول کلی برای بازسازی آن‌ها در نظر گرفت به عنوان مثال سینماهایی که در محدوه ولیعصر به آن‌ها اشاره کردید، ۲ تا دولتی هستند و دولت هم مسائل خود را در بازسازی سینما دارد، در این میان سینما قدس توسط بخش خصوصی خریداری شده و قرار است بازسازی شود و این احتمال وجود دارد که در فاز اول، بازسازی برای بهتر شدن شرایط سینما داشته باشند و در فاز بعدی آن را تخریب کرده و به یک مجموعه تبدیل کنند. اما این مساله را نباید فراموش کرد که با آغاز به فعالیت سینما آزادی در آن محدوده شرایطی به وجود آمد تا بسیاری از مخاطبان این سینماها به سمت آزادی کشیده شوند.
البته سازه برخی از این سینماها اجازه چند سالن شدن را نمی دهد. در این میان تعدادی سالن وجود دارد که هرچند بازسازی شده‌اند اما به دلیل محل قرارگیری در شهر بازگشت اقتصادی مناسبی ندارد مانند سینما حافظ که بازسازی شده و تبدیل به سینمای چند سالنه شده است اما بازگشت اقتصادی مناسبی ندارد. از طرف دیگر سینما شکوفه که از نظر قرار گیری جغرافیایی از سینما حافظ پایین تر است توانسته با استقبال مخاطب همراه باشد. در واقع می‌توان گفت که محل قرارگیری سینما بسیار مهم است و سینماهایی که در بافت تجاری قرار گرفته‌اند چندان موفق نبوده و سینماهایی که نزدیک به بافت‌های متراکم مسکونی هستند با استقبال بیشتری همراه می‌شوند.
بافت شهری ما در ایران به سرعت تغییر می کند به عنوان مثال محله‌هایی در تهران بوجود آمده که ۲۰ سال پیش اصلا نبوده است و این محل‌ها تبدیل به مرکز متراکم جمعیت شده که می‌توان به منطقه سعات آباد و پونک اشاره کرد که در گذشته مسکونی نبوده است و در کنار آن مناطقی مسکونی قدیمی هم تبدیل به مراکز تجاری شده است. البته توزیع فروش هم از اهمیت بسیاری برخوردار است به عنوان مثال ۲۰۰ سینما در کشور وجود دارد که از این میان تنها ۶ سینما ۵۰ درصد فروش کل را به خود اختصاص می‌دهند. این سینماها اکثرا جدید هستند و یا بازسازی شده‌اند. مانند سینما هویزه مشهد که یک سینمای قدیمی است اما بعد از بازسازی ۸ سالن دارد و از فروش خوبی برخوردار است.
اگر هنوز به نوستالژی‌های خود فکر کنیم که سینماهای قدیمی همچنان از فروش خوبی برخوردار است نمی‌توانیم گیشه موفقی داشته باشیم. در هیچ کجای دنیا این مساله وجود ندارد که یک سالن بزرگ داشته باشیم و فیلم نمایش داده شده آن‌قدر جذاب باشد که مردم به سینما بروند و عده ای دیگر در صف انتظار باشند بلکه سینماها این روزها ۲۰ سالن دارند و انواع فیلم‌ها را نمایش می‌دهند و مخاطب براساس سلیقه خود تصمیم می‌گیرد تا چه فیلمی را ببیند در این میان ظرفیت سالن‌ها نیز از متوسط رو به کوچک شده است.

با تمام این شرایط سینما رقبای بسیاری دارد و باید خود را به روز کند تا مخاطب به سینما کشیده شود، به عنوان مثال ال‌سی‌دی‌های خانگی خود یک انقلاب در حوزه نمایش خانگی بود و با راه یافتن این تکنولوژی به خانه‌ها یکی از عوامل جذابیت سینما که اندازه تصویر بود از بین رفته است. یکی از جذابیت هایی که در حال حاضر برای سینما مانده است صدا است. بنابراین این بخش بسیار مهم شده است به گونه‌ای که ظرف چند سال گذشته ۳ استاندارد صدا عوض شده است.

در خیابانی مانند ولیعصر که پرتردد است چند سینما را می توان به سینمای چند سالنه تبدیل کرد. آیا این منطقه پتانسیل جذب مخاطب برای این تعداد سالن را دارد؟ و آیا این امکان وجود دارد که با تغییر کاربری برخی از این سالن‌ها موافقت شود؟

-سینما به قدری در ایران و در تهران کم است که نگرانی این که در یک منطقه چند سالن سینما داریم وجود ندارد البته این امکان هست که در آینده چنین نگرانی‌هایی بوجود آید. ما برای سینما صفر و ۱۰۰ نداریم. یک سری سینما داریم که فروش خوبی دارد مانند پردیس کوروش که اگر بگوییم سینماهای خود را تبدیل به لباس فروشی کنید هیچ وقت قبول نمی‌کنند چرا که از فروش خوبی برخوردار است از طرف دیگر یک سری سینما داریم که فروش آن صفر است و در این میان سینماهای دیگری هم داریم که فروش آن متوسط است، این‌که اعلام کنیم با تغییر کاربری سینماها موافقت می‌کنیم حتی ممکن است سینماهایی که فروش خوبی دارند به دلیل منافع اقتصادی درخواست تغییر کاربری دهند. آیین‌نامه‌ای سال‌ها پیش نوشته شده بود که تعدادی از سالن‌ها بر مبنای آن تغییر کاربری می‌دهند که براساس آن اگر سینمادار می خواهد سینمای خود را تغییر کاربری دهد یک سینمای دیگر بسازد و یا بازسازی کند تا اجازه تغییر کاربری به آن داده شود. به عنوان مثل سینما کریستال در خیابان لاله زار زمانی توانست تغییر کاربری بگیرد که صاحب آن سینمای شهر لنگرود را که برای خودش بود، بازسازی کرد.

اگر سالن هایی از این دست تغییر کاربری پیدا کند، به ظرفیت سینماهای کشور صدمه وارد نمی شود؟

ما باید ظرفیت نمایشی در کشور را به حدی برسانیم که تعطیل شدن یک سینما ضربه‌ای به کسی وارد نکند. اگر ۱۵ سال پیش یک سینما تعطیل می‌شد به این معنا بود که فروش بالایی از دست می‌رفت اما امروز دیگر این‌گونه نیست چرا که به نسبت گذشته تعداد سینماهایی که فروش بالایی دارند بیشتر شده است و تعطیل شدن یک تک سالن خیلی در فروش فیلم ها تاثیرگذار نیست.

اگر روند ساخت سینما به همین منوال فعلی پیش رود شاید تا ۸ سال آینده دیگر نگران تعطیلی یک سینما نباشیم و بگوییم هر سینمایی که می‌خواهد تغییر کاربری دهد مشکلی نیست، اما امروز موقعیت چنین کاری وجود ندارد.

برچسب‌ها: