هنر و تجربه: فیلم‌نامه‌ای تازه کشف شده از اورسن ولز،با تأثیر از رابطه دوستانه‌اش با ارنست همینگوی،نویسنده و رمان‌نویس معروف، فرهنگ مردسالارانه اسپانیا را مورد بررسی قرار می‌دهد.

فیلم‌نامه ولز که تاکنون در جایی منتشر نشده بود، به دوران هجوم مهاجرن به کشور اسپانیا در دهه ۱۹۶۰ میلادی می‌پردازد و شخصیت اولش یک طرفدار مسابقات گاوبازی است که در خلق آن از ارنست همینگوی الهام گرفته شده است. این فیلم‌نامه با نام «هوای دیوانه» که ولز با همکاری اوجا کادور، همکار قدیمی‌اش آن را در سال ۱۹۷۳ به نگارش درآورده است، توسط یک استاد دانشگاه استرالیایی به نام دکتر متیو آسپری گیر، در کتابی با نام «در سایه‌ای در انتهای خیابان: اورسن ولز و شهر» رونمایی شده است.

همینگوی و برنده جایزه نوبل دوستی نزدیکی (که البته در زمان‌هایی به دشمنی هم تبدیل می‌شد) با ولز داشت.  کتاب‌های «آفتاب هم طلوع می‌کند» و «مرگ در بعدازظهر» همینگوی به فرهنگ گاوبازی اسپانیایی پرداخته‌اند. اورسن ولز نیز طی دهه ۶۰ – دهه‌ای که توریست‌های آمریکایی‌ زیادی تحت تأثیر رمان‌های همینگوی به اسپانیا می‌آمدند- و البته ۲۰ سال آخر زندگی‌اش را در اسپانیا زندگی می‌کرد. متیو گیر درباره فیلم‌نامه و دوستی همینگوی و ولز می‌گوید: «ولز از منتقدان سرسخت همینگوی بود هرچند که اظهار دوستی با او می‌کرد. در فیلم‌نامه‌اش هم فرهنگ گاوبازی و مردانه اسپانیا را نقد می‌کند چون به قول خودش حیوانات زیادی را در این مسابقات دیده که می‌میرند». کتاب «در سایه‌ای در انتهای خیابان: اورسن ولز و شهر» ماه بعد توسط انتشارات وال‌فلاور پرس منتشر می‌شود.

همینگوی

ارنست همینگوی در کنار همسرش در مسابقات گاوبازی اسپانیا- سال ۱۹۵۹