ماهنامه هنر و تجربه – خسرو دهقان: ۱) حالا دیگر می‌شود به مسیر چهل ساله (که در واقع ۵۰ سال) کارنامه داریوش مهرجویی نگریست. دیگر وقت‌اش است. مانی حقیقی این مواد را فراهم کرده است. و فیلمی در این باره و در توضیح ایشان ساخته است.
۲) در یک داوری منصفانه و با معدل گیری (حتی سخت گیرانه) می توانم بگویم که از منظر سلیقه، کارهای مهرجویی را می‌پسندم. و کمی که پیش تر بروم جرأت می کنم که با نگاه نقادانه بگویم او یکی از مهمترین کارگردان های تاریخ سینمای ایران است.
بی تردید.
با فرازها و فرودها.
که بدیهی است
که طبیعی است
۳) طنز او را دوست دارم. نگاه absurd (هیچ و پوچ) اش را می پسندم و توجه اش را به جزئیات ارج می نهم. و معتقدم که در عبوس ترین و جدی ترین نظریات اش لایه ای نرم و نامحسوس و ملایم از شوخی و absurd و ریزه کاری مینیاتوری نهفته است.
۴) هر کس به هر شکل و در حد مقدورات اش بتواند چیزی و اطّلاعی بر دانسته های من درباره او اضافه کند دست مددکننده را می فشارم. و به پایش می ایستم. مانی حقیقی و این فیلم بر دانش و شناخت من از مهرجویی افزود و این خوب است. من حالا کمی بیشتر و بهتر او را می شناسم. که البته نه شناختی خطی و مستقیم و رو به بالا که چند وجهی و منشوری و با ابعاد است. و فیلم، من را صاحب دانسته هایی کرد که قبلاً به این روشنی نمی دانستم.
۵) فیلم معقول است. این جنس فیلم ها بیش و کم همین است. کار بیشتر و مهمی تری نمی توان کرد. محدودیت هایی دارد. در چارچوب و مقدورات و محدودیت ها فیلم پذیرفتنی است.
۶) و امّا
پینگ پونگ ورزش مورد علاقه من است. می گویند پینگ پونگ برغم ظاهر ساده و پیش پا افتاده اش سخت ترین و سنگین ترین ورزش جهان است. آری درست می نویسم. سخت ترین و سنگ ترین.
که بحث آن خارج همین محدوده است. و خود حکایت دیگری است.
۷) و امّا در اینجا ساختار پینگ پونگ فیلم مرا آزار داد. خسته و ملول ام کرد. دلخور شدم و دلپذیر نبود. این که تو بگویی و آن بگوید. تو ضربه بزنی آن جواب بدهد. بی درنگ و پشت سر هم و یک نفس، برایم خوش آیند نیست. از بحث پینگ پونگی، از مجادله پینگ پونگی، از شخصیت هایی که رو در روی هم با هم پینگ پونگ بازی می کنند خوشم نمی آید. منتقد نظرش را می دهد که محترم است. فیلم‌ساز نظر دیگری دارد که آن هم محترم است. امّا رو در رو قرار دادن این گفت و گوی روبروی هم را نمی‌پسندم. بنظرم قرار نیست هر نکته ای قابل پاسخ گویی باشد. هر مسئله ای قابل طرح کردن نیست. این که تو مطرح کنی و طرف بلافاصله و بدون فوت وقت و بی تأمل و اندیشه جواب بدهد. زیبنده نیست. ساختار پینگ پونگی را دوست ندارم.
۸) فیلم برایم مالامال از اطّلاعات جدید بود. دوست دارم باز هم بیشتر و بهتر بدانم. بنابراین تا فیلم بعد و شماره۲ این فیلم و اطّلاعات تازه تر و جدید، روزشماری می کنم.
امّا لطفاً کمی بدون پینگ پونگ. ضربه در برابر ضربه را تاب نمی آورم.

نسخه pdf شماره بیست‌ویکم ماهنامه هنر و تجربه