هنر و تجربه: سی و سومین دوره جشنواره فیلم مستقل ساندنس به عنوان سکوی پرتابی برای سینمای مستقل جهان، خصوصاً کشور آمریکا، شب گذشته آغاز شد.

جشنواره پیشگام سینمای مستقل، اکنون سی و سه سال است که رابرت ردفورد بازیگر و کارگردان نام آشنای آمریکایی را در سمت ریاست خود می‌بیند. امسال در کنفرانس خبری شب افتتاحیه ساندنس، پای اسکار هم وسط کشیده شد و مسائلی همچون تبعیض نژادی مطرح شد. رابرت ردفورد سعی کرد از اظهار نظر در مورد اسکار پرهیز کند: «به این کارها کاری ندارم. تنوع نژادی خودش از واژه استقلال و مستقل بودن می‌آید. ما مستقیماً بر اساس این تعریف عمل می‌کنیم. ». این در حالی است که ساندنس در سال‌های گذشته به این موضوع اهمیت داده و برای مثال رایان کوگلر سیاه‌پوست که امسال با فیلم «کرید» در فصل جوایز موفق ظاهر شده، قبل از ساخت این فیلم در ساندنس جایزه بزرگ را گرفته بود. آوا دوورنای فیلم‌ساز زن آفریقایی تبار هم پیش از موفقیت‌های سال پیش با «سلما»، با فیلم «وسط ناکجاآباد» در ساندنس شناخته شده بود.» ردفورد ادامه می‌دهد: «اگر ذهن ما مستقل باشد کارها را به شکلی خلاف آنچه تاکنون رایج بوده انجام می‌دهیم و این اساس کار ساندنس است». فیلم‌ساز و بازیگر مطرح ۷۹ ساله آمریکایی، اظهار خرسندی کرد که ساندنس به بهشتی برای فیلم‌سازانی که پس‌زمینه‌های فرهنگی مختلفی دارند تبدیل شده و موضوعاتی که در فیلم‌های جشنواره مطرح می‌شود به دستمایه موقتی برای جلب توجه بدل نمی‌گردد: «ما فقط آرتیست‌ها را به ساندنس می‌آوریم و سعی در معرفی فیلم‌سازانی داریم که موضوعات مختلف را مطرح می‌کنند. آن‌ها هم موضوعات روز را در فیلم‌های‌شان می‌گنجانند و ما بی‌طرفانه استقبال می‌کنیم».

ردفورد همچنین در کنفرانس خبری افتتاحیه، درباره صحبت‌هایی که در مورد ارتباط او با هالیوود زده می‌شود توضیح داد: «بگذارید شفاف حرف برنم. من علیه سیستم رایج فیلم‌سازی نیستم. حتی خوشحالم که در برخی فیلم‌هایی بازی کرده‌ام که متعلق به این جریان هستند. با ایده راه‌اندازی یک جشنواره فیلم مستقل، قرار نبود تا آن را به جایگاهی تبدیل کند که شورشیان از پشت کوه آمده، به سینمای جریان اصلی حمله کنند. فقط قصد داشتیم تا از طریق این جشنواره، معنا و حوزه فیلم‌سازی مستقل را گسترش دهیم و راهی ایجاد کنیم تا کارگردان‌های گمنام آثارشان را عرضه کنند. بعد از پا گرفتن جشنواره دیدیم که همه از سراسر دنیا به یوتا می‌آیند تا فیلم‌هایی را ببینند که در بازار اصلی عرضه فیلم‌ها، نمی‌توانند ببینند. آن زمان بود که فهمیدم ما در اصل فرصت بیشتر دیده شدن را فراهم کرده‌ایم.»

جشنواره ساندنس (1)

امسال در مجموع ۱۲۰ فیلم که ۹۸ مورد آنها اولین نمایش جهانی خود را خواهند داشت به روی پرده‌های ساندنس می‌روند. فیلم‌ها از ۳۷ کشور مختلف انتخاب شده و از این میان ۴۸ کارگردان با اولین فیلم‌شان حضور دارند. این تعداد فیلم از بین ۱۲ هزار و ۷۹۳ فیلم که تقاضای حضور در ساندنس را داشتند و چهار هزار و ۸۱ عنوان آن، فیلم بلند، و هشت هزار و ۷۱۲ عدد از آنها کوتاه بوده‌اند، انتخاب شده‌اند. ساندنس با اختصاص بخشی ویژه، وارد حوزه واقعیت مجازی نیز می‌شود که قرار بر این دارد تا ۳۰ فیلم با فرصت تجربه واقعیت مجازی را به نمایش دربیاورد. فرصت دیدن فیلم «مریخی» آخرین ساخته ریدلی اسکات از نقطه نظر اول شخص(به جای مت دیمون) و دیدن فضای مریخ از نگاه او هم در بخش واقعیت مجازی فراهم شده است. هفتاد و دو اثر کوتاه هم در بخش فیلم‌های کوتاه به روی پرده می‌روند. ۲۴ نفر در مقام داوران جشنواره در بخش‌های مختلف، فعالیت دارند که از بین این تعداد داور، سه نفر آثار دراماتیک بخش سینمای جهان را قضاوت می‌کنند که عبارتند از مارک آدامز مدیر جشنواره فیلم ادینبرو، فرناندا سولورزانو منتقد سینمایی و آپیچاتپونگ فیلم‌ساز تایلندی ویراستاکول برنده نخل طلای جشنواره کن با فیلم «عمو بونمی زندگی‌های گذشته‌اش را به خاطر می‌آورد».

سی و سومین دوره جشنواره ساندنس از ۲۱ تا ۳۱ ژانویه در ایالت یوتای آمریکا برگزار می‌شود. سال گذشته درام «من، ارل و دختر مردنی» ساخته آلفونسو گومز ریخون جوایز اصلی ساندنس را به خود اختصاص داد.