هنروتجربه -سوگند نیازمند: کریم لک‌زاده که ساخت چند فیلم کوتاه از جمله «قمارباز» را در کارنامه کاری خود دارد، با اولین فیلم بلند سینمایی خود به نام «قیچی» به جشنواره سی‌وچهارم فیلم فجر می‌آید. قیچی که قرار است در بخش هنروتجربه جشنواره امسال حضور داشته باشد، قصه شخصیتی را روایت می‌کند که از تهران گریخته و برای خروج از کشور به جنوب می‌رود. لک‌زاده راجع به ایده فیلم خود توضیح می‌دهد:« حدودا سه سال پیش یک ایده برای فیلم کوتاه به نظرم آمد که قصه یک شب قبل از برگزاری دادگاه نهایی را روایت می‌کرد. لحظه به لحظه این قصه در جنوب کشور می‌گذشت و چون من مدت‌ها در جنوب زندگی کرده بودم، آن‌را در ذهنم پرورش دادم. در مراحلی که مشغول طراحی ایده فیلم بودم متوجه شدم که این قصه دارای مینی‌مالیسم فیلم کوتاه نیست و قابلیت یک فیلم بلند دارد، به همین علت با قطار به جنوب سفر کردم و ده روز در آنجا ماندم تا فیلم‌نامه را بنویسم تا این‌که بالاخره در سال گذشته توانستیم فیلم را با تهیه‌کنندگی احسان فولادی‌فر کلید بزنیم.»

کارگردان جوان «قمارباز» درباره جغرافیایی که قصه در آن می‌گذرد نیز اضافه می‌کند:« یک سکانس را در جزیره هرمز فیلم‌برداری کردیم و مابقی در قطار و تهران می‌گذرد.سکانسی که در جنوب فیلم‌برداری شده در روستایی به نام بنه‌دارون، بین میناب و جاسک و حوالی سیریک است که روستای مرزی آبی ایران با عمان است.»

او در ادامه راجع به حضور فیلمش در بخش هنروتجربه می‌گوید:«باتوجه به این‌که فیلم مجوز ویدئویی دارد، در بخش هنروتجربه به نمایش در می‌آید اما حتی اگر ما هم مجوز سینمایی داشتیم باز هم مایل بودم، فیلم در هنروتجربه اکران شود زیرا بستر قصه اکران در چنین بخش و گروهی را می‌طلبد. البته دلایل دیگری هم وجود دارد که یکی از آن‌ها این است که قشر فرهیخته و جامعه دانشگاهی حساسیت خاصی به گروه هنروتجربه پیدا کرده‌اند و دنبال این هستند که خوراک فرهنگی تازه‌تری را داشته‌باشند و فیلمی را طلب می‌کنند که آن‌ها را وادار به فکر کردن کند. اینکه بگویم فیلمم تجربی است یا نگاه نویی دارد، به طور قطع از جانب من موثق محسوب نمی‌شود چون سازنده آن هستم اما فکر می‌کنم مخاطبان فرهیخته و فرهنگی که به دیدن فیلم‌های هنروتجربه می‌آیند، وجوه اگزوتیک و جغرافیا فیلم من برایشان جالب باشد.»

لک‌زاده در بخش دیگر گفت‌وگو به مزایا و مشکلات ساخت فیلم تجربی نیز اشاره می‌کند:« اولین مشکل ساخت فیلم‌هایی از جنس «قیچی» این است که تهیه‌کننده نمی‌پذیرد که روی فیلم سرمایه‌گذاری کند، زیرا ممکن است برخی از آن‌ها با هزینه زیاد و سختی ساخته شوند و چون از بدنه سینما تغذیه نمی‌کند و مخاطبی که به تماشای آن می‌نشیند عام نیست دچار ضربه و شکست شود و از طرفی هم ممکن است نوعی ممیزی متوجه این‌گونه فیلم‌ها شود چون نگاه تجربه‌گرا نیاز به جسارت  و به تصویر کشیدن زوایای شناخته نشده انسان دارد و همه مساله بر سر فرم نیست. نکته دیگر در مورد سمی است که بین فیلم‌سازان رواج پیدا کرده، به این صورت که شاید کسی بگوید می‌خواهم یک فیلم تجربه‌گرا و متفاوت بسازم، در حای‌که ممکن است آن فیلم در ذاتش نیاز به انجام کار عجیب و غریبی نداشته باشد و تجربه‌گرایی در دل قصه باشد. اما حسن ساخت فیلم تجربه‌گرا این است که چون درگیر روند دست و پاگیر و تشریفات سینما بدنه نیستیم، بسیار لذت‌بخش است.»