هنروتجربه: جشنواره سی‌و چهارم فجر از نیمه گذشت و با نمایش «ممیرو» هشت فیلم از یازده فیلم بخش هنر و تجربه برای رسانه‌ها به نمایش درآمده است. کمابیش تمام این یازده فیلم در سینماهای مردمی در معرض نگاه تماشاگران بوده‌اند. فیلم‌های هنروتجربه و نگاه نو در نظرسنجی خانه سینما مشارکتی ندارند، وگرنه خیلی جالب می‌شد اگر در می‌یافتیم،  کدام یک از این فیلم‌ها در دید تماشاگران جشنواره موفقیت بیشتری پیدا کرده‌است. با ایرج تقی‌پور عضو شورای سیاست‌گذاری گروه هنروتجربه درباره سطح کیفی فیلم‌های منتخب و فیلم‌های متقاضی و هم‌چنین تاثیر اکران یک و نیم ساله این گروه در جریان ساخت و تولید فیلم‌های متفاوت گپ کوتاهی زده‌ایم.

یازده فیلم بخش هنروتجربه از بین بیش از ۷۰ فیلمی که متقاضی شرکت در این بخش از جشنواره بودند، پذیرفته شده‌اند، رقم بالایی است. ارزیابی شما از فیلم‌های متقاضی این بخش چیست؟
تعداد بسیار زیادی از این فیلم‌ها توسط خود جوان‌ها و با سرمایه شخصی آن‌ها و نه حمایت دولت ساخته شده بود. البته تعداد زیادی از این فیلم‌ها بسیار ضعیف بودند. تعداد دیگری سطح متوسط و قابل قبولی داشتند. بعضی از فیلم‌ها بهتر بودند و چند فیلم هم بسیار خوب بودند. بعضی از این فیلم‌ها آن‌قدر خوب بود که بخش سودای سیمرغ این فیلم‌ها را از ما ربود. اگر در بخش مسابقه جشنواره فجر به تعداد کافی فیلم خوب وجود داشت، فیلم‌هایی مثل «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم»، «اژدها وارد می‌شود» و «ابد و یک روز» در حالت طبیعی می‌بایست در بخش هنروتجربه نمایش داده می‌شد. این‌ها سه تا فیلم درخشان هنروتجربه بودند اما مجبور شدیم صرف‌نظر بکنیم. اما فیلم‌های خوب دیگری هم در فهرست ما هستند. در یک هرم کیفی برای ۷۰، ۸۰ فیلم ساخته شده، همیشه فقط ۷،۸ فیلم خوب هستند. در سینمای دنیا هم به طور طبیعی همین روند حاکم است. در آمریکا هم از بین ۱۰۰۰ فیلم تولیدی هرسال تنها ۲۰ فیلم شهرت جهانی پیدا می‌کنند. در مجموع سال درخشان خوبی در سینما داشتیم.

یک سال‌ونیم اکران هنروتجربه، آیا روی نزدیک به هفتاد فیلم متقاضی شرکت در بخش هنرو تجربه تاثیری داشت؟
اساساً هنروتجربه برای جوان‌هایی راه افتاد که به سینما علاقه دارند یا فیلم می‌سازند. این جوان‌ها دیده نمی‌شدند. شانسی برای دیده شدن نداشتند. چون فیلم‌هایی که آن‌ها می‌ساختند یا فیلم‌هایی که به تماشای آن علاقه داشتند، وارد چرخه اکران سینمای تجاری نمی‌شد. جوان‌های علاقه‌مند هم گوشه خانه‌ها، فیلم‌های موردعلاقه‌شان را می‌دیدند. با راه‌اندازی این گروه خواستیم جوان‌ها را دعوت کنیم، هم جوان‌هایی که به دیدن این فیلم‌ها علاقه‌مندند و هم جوانان فیلم‌ساز. قصد رقابت با سینمای بدنه را نداریم. خواستیم این فیلم‌ها دیده بشوند و کسی نباشد غر بزند که فیلم‌های ما پشت خط مانده‌اند و دیده نمی‌شوند. با راه‌اندازی هنروتجربه، حتی قسمتی از باری که بر دوش سینمای بدنه بود را برداشته‌ایم که به خاطر محدود بودن سال‍ن‌های نمایش امکان نمایش خیلی از آثار را ندارد. بحث رقابت نیست، بحث همکاری است. واقعیت این است که جوان‌های ما حتی از بزرگان سبقت گرفته‌اند. یک جریان اجتماعی در کشور وجود دارد و جوان‌ها در این جریان فیلم ساخته‌اند و هنروتجربه کمک کرده این فیلم‌ها دیده شوند. هنروتجربه به دیدن این فیلم‌ها کمک کرده، نه این‌که این جریان را به وجود آورده باشد یا باعث رشد آن شده باشد. جوان‌ها در جشنواره امسال توانستند فیلم‌هایی بسازند که از اساتید سبقت بگیرند اما این موفقیت را نباید صرفا به هنروتجربه نسبت داد. خود جوان‌ها کار کردند. هنر و تجربه به دیده شدن فیلم‌ها و نه ساخته شدن آن‌ها کمک کرده‌است.