هنروتجربه ـ نقش اشکان خطیبی در فیلم «سینما نیمکت» هر چند با سایر نقش‌هایی که ایفا کرده از جهت شخصیت پردازی و چهره پردازی بسیار متفاوت است و به گفته خود او برای ساختن این شخصیت لطمات زیاد روحی و جسمی را متحمل شده اما «صبا»ی فیلم سینما نیمکت یادآور سایر شخصیت‌های ستایشگر موسیقی و شیفته سینما در سایر کارهای رحمانیان است. اشکان خطیبی درباره ویژگی‌های این نقش که به خاطر آن ۲۰ کیلو وزن کم کرده، به سایت هنر و تجربه می‌گوید:«فکر می‌کنم هر کس این فیلم را ببیند متوجه این می‌شود که این نقش چه توانایی‌هایی را طلب می‌کرده. بخشی از آن مربوط است به شرایط فیزیکی و آنچه قرار است به عنوان زیبایی شناسی فیزیکی و جسمی از بازیگر ببینیم که طبیعتا وظیفه من به عنوان بازیگر این بوده که آن را انجام دهم.»

او درباره تجربه کار با محمد رحمانیان توضیح می دهد:«حال بحث اینکه این نقش هم در ستایش موسیقی و سینما نوشته شده و اینکه من در این فیلم ساز می‌زنم برمی‌گردد به اینکه آقای رحمانیان اصولا نقش‌ها را بر اساس توانایی آدم‌ها می‌نویسند و فکر نمی‌کنم کار راحتی باشد یا هر بازیگر دیگری این توانایی را داشته باشد که در مهلت محدود سه چهار ماهه ساز ویولن را یاد بگیرد چون این ساز واقعا ساز سختی است. فکر می‌کنم نقش بسته به توانایی‌های من نوشته شده و من هم سعی کردم حداکثر توانایی‌هایم را در حداقل زمان ممکن بگذارم. البته این به آن معنا نیست که من آدم توانایی هستم. هر کس توانایی‌های منحصر به فرد خودش را دارد و توانایی من این است که می‌توانم خوب ساز بزنم.» او تاکید می‌کند:«مطلقا نواختن ساز ویولن را بلد نبودم و دقیقا همین ۲۷ قطعه که در فیلم است را کار کردم و یاد گرفتم همین‌ها را بزنم. البته نوازنده اصلی این قطعات میثم مروستی است.»

سینما نیمکت

از آنجایی که اشکان خطیبی در اغلب صحنه‌‌های فیلم مشغول نواختن موسیقی است از او درباره نحوه تعامل خود با فردین خلعتبری سازنده موسیقی «سینما نیمکت» پرسیدیم:«من و فردین خلعتبری کاملا در ارتباط بودیم به دلیل اینکه قطعه یکی مانده به پایانی که در برف نواخته می‌شود موسیقی اوریجینالی است که فردین خلعتبری آن را برای این کار ساخته‌ است. درواقع من به عنوان بازیگر در این نقش مجبور بودم با آهنگساز تعامل داشته باشم چون این صحنه اسلوموشن فیلم برداری می‌شد و من باید یاد می‌گرفتم که آن قطعه را با سرعت دوبرابر بزنم تا حرکات دستم با صدایی که پخش می‌شود سینک باشد. طبیعتا باید با هم در هماهنگی این قطعه و نوازندگی آن تعامل می‌داشتیم.»

اشکان خطیبی نظرش را درباره حضور فیلم سینما نیمکت در بخش هنروتجربه جشنواره فیلم فجر چنین بیان می کند:«من حضور خودمان را در این گروه اجحاف در حق بقیه جوانانی می‌دانم که با حداقل هزینه ممکن فیلم ساخته‌اند و سعی کردند تجربه کنند. ما سعی نکردیم تجربه کنیم و مختصات تولیدی این کار قرابتی با گروه هنر و تجربه ندارد.»

او در پاسخ به این سوال که آیا تلفیق سینما و تئاتر را در یک فیلم نوعی نگاه تجربی به سینما نمی‌داند، می‌گوید:«اگر اینطور باشد باید «سگ ‌های انباری» و «پالپ فیکشن» هم تجربه به حساب بیاید. حقیقتا من فکر می‌کنم سینما نیمکت یک اثر کاملا کلاسیک است که سعی می‌کند داستان خودش را روایت کند. ممکن است از نظر فرم تجربه‌ای تازه در این فیلم شده باشد چون حداقلش این است که شما بک گراندها را برای اولین بار کاملا به صورت نقاشی‌ شده در این فیلم می‌بینید. اما فکر نمی‌کنم تجربه در فرم کافی باشد برای آنکه یک فیلم را تحربی به حساب بیاوریم.»

و در ادامه این گفت وگو او به فضای نامناسب سالن برج میلاد اشاره می کند:«اولین اکران یکشنبه شب(۱۸ بهمن) در سینما فرهنگ بود و حالا امروز در برج میلاد. مردم به مراتب بدون گارد‌تر و متمرکز‌تر فیلم را دیدند. واقعا نظم سالن برج میلاد برای برگزاری هیچ مراسمی مناسب نیست. در کنسرت‌هایی هم که من اینجا می‌آیم هیچ گونه تمرکزی وجود ندارد. دائما صدای بی‌سیم و باز و بسته شدن در را می‌شنوی و این باعث می‌شود حتی خود صاحب اثر که می‌داند چه کاری انجام داده به هیچ وجه روی نمایش آن متمرکز نباشد.»