هنر و تجربه ـ روز آخر در سینمای رسانه، کاخ جشنواره یا همان مرکز همایش‌های برج میلاد روزی متراکم از لحاظ برنامه‌ریزی اما خلوت تر به نسبت سایر روزها بود. این روز با نشست‌های رسانه‌ای فیلم‌های «لاک قرمز»، «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم» و «خشم و هیاهو» پیش از ظهر روز چهارشنبه ۲۱ بهمن آغاز و با نشست‌های رسانه‌ای دو فیلم «سیانور» و «به دنیا آمدن» که تا پاسی از شب ادامه داشت به  پایان رسید. همچنین در آخرین روز برگزاری جشنواره کاتالوگ جشنواره امسال که به شکل یک حلقه فیلم بود میان رسانه‌ها توزیع و تقسیم شد.

اولین نشست روز گذشته به فیلم «لاک قرمز» اختصاص داشت که در آن صدای اعتراض از همزمانی اکران این فیلم در کاخ مردمی و کاخ اصلی جشنواره بلند بود. اتفاقی که درمورد فیلم به دنیا آمدن هم تکرار شد. در این نشست همچنین محمدرضا سکوت به عنوان مدیر فیلمبرداری «لاک قرمز» در واکنش به بحث‌های مطرح شده در برنامه تلویزیونی«هفت» گفت:«من تا به حال ۴۰ فیلم کار کردم اما هرگز کسی به اندازه برنامه دیشب هفت به من توهین نکرده بود. می‌خواهم از اینجا تذکر کوچکی به آقای فراستی و منتقدانی از این جنس بدهم.گرچه بعضی‌ها فکر می‌کنند باید در برابر سخن تخریبی سکوت کرد اما من زحمت زیادی برای این فیلم کشیده‌ام که در برنامه تلویزیونی مورد تایید صدا‌وسیما به من توهین می‌شود و حرکات دوربین من با واژه‌هایی نظیر احمقانه، حال بهم زن و تهوع‌آور توصیف می‌شود. فکر نمی‌کنم این کلمات در بخش نقد جایی داشته باشند. می‌شود این مسائل را انسانی‌تر بیان کرد، من نقد دوستانه را می‌پذیرم اما نقد تخریبی را برای هیچ فیلمی شایسته نمی‌دانم. شب گذشته در کاخ جشنواره سه فیلم به نمایش درآمده که از نظر دوستان در این برنامه تلویزیونی هر سه نابود بوده‌اند و هیچ نکته‌ی مثبتی نداشتند، پس یعنی ما بیهوده در این فضا کار می‌کنیم؟»

1455101168989_vahdati-3

بعد از آن نشست فیلم‌های «خانه‌ای در خیابان ۴۱» و «خشم و هیاهو» برگزار شد.

مستند «کارنامه بنیاد کندی» اولین فیلم به نمایش درآمده در روز آخر برج میلاد بود. بعد از آن بر خلاف روزهای گذشته دو فیلم از هنر و تجربه و ساعتی زودتر از سانس معمول این بخش به نمایش درآمدند. ابتدا فیلم «اینجا کسی نمی میرد» که یک سایکودرام به کارگردانی حسین کندری و بازی هومن سیدی در نقش یک بیمار روانی بود روی پرده رفت. بعد هم نوبت به فیلم «گاهی» رسید که فرش قرمز متفاوتی نسبت به سایر فیلم‌ها داشت. عوامل با لباس‌هایی یک شکل جلوی دوربین عکاس‌ها ظاهر شدند و مراسم امضای پوستر فیلم را هم همان‌جا برگزار کردند. از آنجایی که نمایش فیلم‌های بعد از ظهر با تاخیر آغاز شده بود، نمایش «سیانور» بهروز شعیبی هم که دوباره باعث شلوغی برج میلاد شده بود با تاخیر همراه شد. این فیلم هم همزمان در سه سالن برج میلاد به نمایش در آمد. سیانور تنها فیلم جشنواره امسال بود که به صورت ۳۵ میلیمتری فیلمبرداری شده بود و وقایع دهه پنجاه و انحراف سازمان مجاهدین خلق (منافقین ) را به تصویر می‌کشید.

1455142190494_hamid amlashi-26

اما بعد از سیانور هم برج میلاد از جمعیت خالی نشد و اهالی رسانه و هنرمندان در انتظار نمایش تازه‌ترین فیلم «محسن عبدالوهاب» برای آخرین بار جلوی درهای ورودی به سالن اصلی صف کشیدند. مراسم فرش قرمز فیلم «به دنیا آمدن» همزمان شد با مراسم نورافشانی و جشن شب پیروزی انقلاب که از ساعت ۲۱ در برج میلاد آغاز شده بود. عوامل فیلم به دنیا آمدن پیش از شروع فیلم نمایش آن را به یدالله نجفی صدابردار این فیلم که هفته‌ای پیش از آغاز جشنواره از دنیا رفت تقدیم کردند و با پخش کلیپی از حضور و همکاری یدالله نجفی در پشت صحنه این فیلم به او ادای احترام کردند. بعد از نمایش فیلم «به دنیا آمدن» همزمان که سالن اصلی برج میلاد بعد از نمایش آخرین فیلم جشنواره امسال از حاضرین خالی می‌شد پرده بزرگ نمایش بالا رفت و ساخت دکور اختتامیه از همان دقایق پایانی ۲۱ بهمن روی سن سالن همایش‌ها آغاز شد و در سالن سعدی نشست دو فیلم آخر جشنواره برگزار می‌شد.

 

فرش قرمز گاهی

دو نشست پایانی جشنواره نشست‌های اعتراض آمیزی بود. عوامل و کارگردان فیلم «سیانور» از نامزد نشدن فیلمشان در هیچ رشته‌ای ابراز شگفتی کردند و به آن اعتراض داشتند. بهروز شعیبی فیلمش را به علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد  تقدیم کرد که در مراحل تحقیق خیلی به آن‌ها کمک کرده  بود و در واکنش به داوری‌های جشنواره فجر گفت: «ما برای جشنواره فجر فیلم نمی‌سازیم چون جشنواره به تخم مرغ شانسی تبدیل شده که معلوم نیست در هر دوره چه چیزی از آن بیرون می آید.»

عوامل فیلم «به دنیا آمدن»‌ هم که نمایش فیلمشان و مراسم فرش قرمز آن در برج میلاد و کاخ مردمی تداخل داشت شدیدا به برنامه ریزی نمایش فیلم‌ها معترض بودند.

1455142189995_hamid amlashi-20

محسن عبدالوهاب در صحبت‌های خود در نشست فیلم اینگونه اعتراض خود را به گوش مسئولان جشنواره رساند:« وقتی نمایش فیلم در آخرین سانس است این سؤال پیش می‌آید که برنامه‌ریزی بر چه اساس است؟ اگر براساس حروف الفبا باشد که اسم فیلم ما با حرف «ب» شروع می‌شود! و اگر به زمان تحویل فیلم به دفتر جشنواره ربط دارد بازهم ما زودتر از دیگر فیلم‌ها فیلممان را تحویل دادیم؛ از آنجا که حتی پرداخت عوارض شهرداری هم جایزه‌ی خوش حسابی دارد، فیلم ما باید زودتر به نمایش درمی‌آمد! خوشبختانه امسال برای اولین بار فرش قرمز مردمی برگزار شد و این امکان را فراهم کرد تا فیلمسازان با مخاطبان اصلی خود ارتباط مستقیم داشته باشند اما اتفاق بدی که افتاد این بود که به دلیل همزمانی فرش قرمز فیلم ما در کاخ اصلی و کاخ مردمی، ما ناچار شدیم وسط تماشای فیلم سالن را ترک کنیم تا در کاخ جشنواره حضور داشته باشیم که اگر به احترام بهروز غریب‌پور نبود ترجیح می‌دادیم در فرش قرمز کاخ اصلی حضور پیدا نکنیم.» محمد احمدی، تهیه‌کننده‌ «به دنیا آمدن» نیز با بیان اینکه به احترام اهالی رسانه و بهروز غریب‌پور به کاخ جشنواره آمده است از تناقض آشکار تداخل برنامه‌ کاخ مردمی با سینمای رسانه انتقاد کرد:«چرا جشنواره برگزار می‌کنیم و مسئولیت کاری را قبول می‌کنیم وقتی توانایی آن را نداریم؟ آقای ایوبی و حیدری پاسخ بدهند چرا افرادی را مسئول اموری کرده‌اند که توان انجام آن را ندارند؟ برگزاری فرش قرمز با حضور مردم کار بسیار خوبی بود که برای اولین بار انجام شد اما چرا نگذاشتند ما فیلم را با مردم ببینیم؟ وقتی هم اعتراض می‌کنیم می‌گویند همین که هست! اصلاً فرض می‌کنیم که شما سالیان زیادی برنامه‌ریز جشنواره‌ها بوده‌اید، اما حالا دیگر نمی‌کشید؛ ول کنید این کار را».