هنروتجربه-محمدرضا سکوت که در مقام مدیر فیلم‌برداری در کنار محمدعلی سجادی در فیلم«تمرین برای اجرا» داستان سیاوش شاهنامه فردوسی را به تصویر کشیده‏‌است، در گفت‌وگو با سایت هنروتجربه از علاقه و اشتیاق خود برای کار در پروژه‌هایی با رویکرد هنری و تجربی می‌گوید.
این فیلم‌بردار درباره نحوه همکاری با محمدعلی سجادی در تمرین برای اجرا توضیح می‌دهد:«سال‌ها است با آقای سجادی دوست هستم و پیش از این قسمت نشده بود یک فیلم سینمایی با هم کار کنیم. وقتی فیلم‌نامه تمرین برای اجرا را خواندم، درواقع یک عالمه شعر در آن می خواندم. از آقای سجادی پرسیدم آیا ما می‌خواهیم این همه شعر را در فیلم بیاوریم؟ و حالا دیدم که می‌شود و تماشاگر با این شعرهای کهن ارتباط برقرار می‌کند.»

محمدرضا سکوت کارکرد درام داستان سیاوش در این فیلم را تعیین کننده می‌داند:«در این فیلم (هرچند زمانش زیاد است) علاوه بر اینکه شاهد یک فضای رئال در پشت صحنه هستیم بار درام داستانی که از شاهنامه انتخاب شده آنچنان قوی است که بیننده را تا پایان می‌کشاند.»
این فیلم‌بردار همچنین تصویربرداری سینمایی را در میزانسن تئاتری اصلی‌ترین چالش این فیلم برای خود ذکر می‌کند:«این همیشه جزو علاقه‌های خود من بوده که فضاهای پلاتویی و تئاتری را که به نورپردازی‌آن علاقه دارم، جلوی دوربین بیاورم. حتما فیلم‌هایی از این دست در تاریخ سینما دیده‌ایم که به هر حال فیلم‌برداری از آن‌ها قواعد خاصی دارد؛ قواعدی که از تئاتر تبعیت می‌کند و قوانین دیگری که ازسینما وارد هنرهای نمایشی شده‌است.»

این همیشه جزو علاقه‌های خود من بوده که فضاهای پلاتویی و تئاتری را که به نورپردازی‌آن علاقه دارم، جلوی دوربین بیاورم

او ادامه می‏‌دهد:«بعد از اینکه آقای سجادی پیشنهاد این فیلم را به من داد به خاطر علاقه قبلی که به ادبیات داشتم (هرچند مطالعه زیادی درباره شاهنامه نداشتم) اما خیلی مشتاق شکل‌گیری این همکاری بودم. اطمینانی که آقای سجادی به من کرد باعث شد راهنمایی شوم تا جنسی از تصویر را ارائه دهم که او می‌خواهد. جنس تصویری که این فیلم می‌طلبید مثل میزانسن‌های سینمایی نبود که خیلی دوربین را روبه‌روی بازیگر ببریم. حرکت دوربین وجود داشت ولی حرکت‌های تختی که تماشاگر در سالن نمایش می‌بیند. ابن باعث می‌شود ما در سطحی که ممکن است دوبعدی به نظر بیاید، حجم درست کنیم. صحنه نمایش از دور مثل یک مستطیل دوبعدی است و لانگ شات است در حالی که ما در تصویر سراغ کلوزآپ از بازیگران نمایش می‌رویم.»
او درباره دوپاره بودن فضاسازی در این فیلم می‌گوید:«مهم‌ترین ویژگی این کار برای من تلفیق این صحنه‌های نمایشی با فضای رئال پشت صحنه بود. طوری که بتواند حسی را در بیننده ایجاد کند که او را خسته نکند و در عین اینکه فضای تئاتری را حفظ کند در ارتباط با تماشاگر موفق باشد. فکر می‌کنم با توجه به راهنمایی‌های آقای سجادی که تحقیقات و تجربیات زیادی در این زمینه دارند ما توانستیم به نتیجه برسیم.»

تمرین برای اجرا

محمدرضا سکوت که مدیریت فیلم‌برداری اغلب فیلم‌های زنده‌یاد ایرج کریمی هم به عهده داشته با اشاره به پذیرش فیلم تمرین برای اجرا در بخش هنروتجربه جشنواره فجر تاکید می‌کند:«فیلم‌هایی از جنس هنر و تجربه را زیاد دیدم و در این زمینه هم زیاد کار کردم. با مرحوم ایرج کریمی در زمینه سینمای هنروتجربه که الان این عنوان را گرفته، فیلم‌های زیادی کار کرده‌ام و فیلم‌نامه‌هایی از این دست را با اشتیاق و میل پذیرفته‌ام. به نظرم مدل اکران هنر تجربه مزایای زیادی دارد که یکی از آن‌ها زمان طولانی اکران فیلم‌ها است. چرا که فیلم‌ها فرصت بیشتری برای دیده شدن دارند و علاقه‌مندان سینما تماشاگران ویژه این سینما هستند و فیلم‌های خودشان را پیدا می‌کنند.»