هنر و تجربه: امروز (۲۶ بهمن)  خبرها و رویدادها کم کم از حال و هوای جشنواره فیلم فجر خارج شده اند و  اندک اندک به هوای نوروزی و بهاری نزدیک می شوند. گمانه زنی های اکران نوروزی سینما ها از جمله خبرهایی است که این روزها در میان اخبار سینمایی خودنمایی می کند. خبرهای مرتبط با جشنواره برلین و حضور فیلم های ایرانی هم که جای خود دارد.

اخبار مرتبط با گروه هنروتجربه را با گفت و گوی روزنامه فرهیختگان با پیمان ناجی، نویسنده فیلم «چهارشنبه» آغاز می کنیم. او در این گفت و گو به توضیح درباره چگونگی شکل گیری ایده فیلم پرداخته است:«اوایل سال ۱۳۹۳ بود. فکر می‌کنم این پروسه بیشتر از پنج ماه طول کشید….. بعد از کش و قوس فراوان فیلم‌نامه را تمام و شروع به ساخت فیلم کردیم. گاهی یک هفته روی فیلم‌نامه کار می‌کردم و گاهی سروش محمدزاده یک هفته روی آن کار می‌کرد و یکدیگر را در جریان فراگرد نوشتار همدیگر می‌گذاشتیم. وقتی ما قسمت‌هایی از فیلم‌نامه را می‌نوشتیم، درنهایت به‌صورت گروهی دور هم جمع می‌شدیم و کلیت و جزئیات اثر را مورد مداقه و موشکافی قرار می‌دادیم. ما در هر دو زمینه مشاوره می‌گرفتیم. ما در زمینه قضایی پژوهش‌های گسترده‌ای انجام دادیم. مثلا نزد وکلای خبره می‌رفتیم و درمورد موضوع خودمان به کشف و مکاشفه می‌پرداختیم. به کتاب قانون سر می‌زدیم و آن را بارها می‌خواندیم. درواقع، مشاوره‌های حضوری به ما کمک بسیاری کرد. مشاوره‌ها و پژوهش‌های خودمان را به دو دسته کلی تقسیم کردیم: «مطالعاتی» و «تجربی و حضوری» که قسمت اصلی بخش پژوهش مطالعاتی را سروش محمدزاده و قسمت تجربی و حضوری را من انجام دادم.»
ناجی در بخش دیگری از گفت و گو  در پاسخ به این سوال که در زمان نوشتن از لحاظ ساختاری به ژانر و عناصر ژانرشناسی توجه دارید، توضیح داد: «در کاری که با همکاری سروش محمدزاده انجام دادیم، اول کاراکترهای فیلم را طراحی و به شخصیت‌پردازی و کاربرد آنها توجه کردیم. درواقع پایه اصلی ما «قانون» بود و برهمان مبنا شخصیت‌ها را پردازش کردیم. سپس قصه و داستانی را که می‌خواستیم تعریف کنیم، نوشتیم. بعد چند نقطه‌عطف مختلف و اصول ساختاری فیلم‌نامه‌نویسی را براساس شکل کلاسیک آن طراحی کردیم. مثلا وقتی به پایان فیلم نامه رسیدیم، برای آنکه ساختار کلاسیک را به نحو احسن و تاثیرگذاری پیاده کنیم، نقطه عطف‌ها را جابه‌جا کردیم تا به نتیجه مطلوب برسیم. درحقیقت ما در ابتدا کلیت داستان و کاراکترها را بر مبنای مضمون‌محوری خود طراحی کردیم و سپس تئوری‌های فیلم‌نامه‌نویسی را برای به تصویر کشیدن آن به کار بردیم. حتی پیرنگ را کمی تغییر دادیم تا شکل کلاسیک فیلمنامه را به شکل دقیقی داشته باشیم.» ناجی  در ادامه به اهمیت و توجه به مخاطب نیز اشاره دارد:«بیش از ۵۰‌درصد اهمیت یک فیلم به مخاطب آن است. از سال‌های دور بسیاری از تئوریسن‌های حوزه زیبایی‌شناسی دست به خلق گفتمان «هنر برای هنر» زدند که به عقیده من بسیار حرف اشتباهی است و درعمل به مشکل بر می‌خورد. من به‌عنوان یک هنرمند سعی می‌کنم «هنر برای مردم» را مدنظر قرار دهم و با چنین فلسفه‌ای کار خود را خلق کنم. پس باید بگویم بله، من در هر لحظه به مخاطب فکر می‌کنم و همیشه حاضرم خطر کنم که سخن خاصم را هم در یک صحنه به او بگویم، هرچند که او ناراحت شود و از آن سخن روی برگرداند.»

اکران نوروزی فیلم چهارشنبه که تندیس بهترین کارگردانی هنروتجربه  در جشنواره فیلم فجر به آن تعلق گرفت، از جمله اخبار  روزنامه‌های صنعت، شهروند و هنرمند بود. البته خبرهای مرتبط با فیلم چهارشنبه فقط به آنچه نوشتیم، محدود نبود و گفت و گوی سایت هنروتجربه با هوشنگ گلمکانی از اعضای شورای سیاستگداری و هم چنین داوران گروه هنروتجربه درباره نحوه داوری این گروه در جشنواره فیلم فجر هم در دو خبرگزاری ایلنا ،فارس و خبرآنلاین بازتاب داشت.

گفت وگوی سایت هنروتجربه با فاطمه معتمدآریا، مرتضی فرشباف و احمد حامد به بهانه اکران فیلم« بهمن» هم در خبرگزاری های ایلنا،خبرآنلاین و روزنامه بانی فیلم انعکاس داشت.

امیر یوسفی

محسن امیریوسفی در جشنواره سی و چهارم فیلمی نداشت اما اکران فیلم خواب تلخ او بعد از دوازده سال در گروه هنروتجربه  او را برنده سیمرغ بلورین بهترین آنونس برای فیلم «خواب تلخ» کرد. امیر یوسفی پس از گرفتن این جایزه یک عکس نوشت منتشر کرد و امروز هم عکس نوشت دیگری از او را در رسانه ها می بینیم. عکسی که متعلق به ۱۱ سال پیش است:«این عکس سال ۱۳۸۳ گرفته شد، بعد از پایان جشنواره فیلم کن و در خانه فرهنگ ایران در پاریس. آن موقع رایزن فرهنگی ایران در فرانسه، آقای دکتر ایوبی بودند و به خاطر جوایزی که «خواب تلخ» در جشنواره کن گرفت، از من تقدیر کردند.
آن زمان آقای دکتر ۱۱ سال جوان‌تر از حالا بودند و من به قول مادرم ۲۰ سال جوان‌تر! از عکس معلوم است که هر دو شاد و سرحال به هر چیزی فکر می‌کردیم، غیر از این‌که «خواب تلخ» یک سال بعد ممنوع‌النمایش شود و تا ۱۲ سال بعد از ساختش، محروم از اکران. تا برسد به زمان ریاست دکتر ایوبی بر سازمان سینمایی که فرصت اکران در هنر و تجربه را پیدا کند!»