هنروتجربه: امروز (۲۸ بهمن) در صفحات فرهنگ و هنر مطبوعات کشور با نزدیک شدن به سال جدید، گمانه‌زنی‌هایی پیرامون انتخاب فیلم‌ها برای اکران‌ نوروزی منتشر شده‌است. همچنین برخی دیگر از رسانه‌ها به خبرهایی پیرامون فیلم‌های هنروتجربه پرداخته‌اند که در زیر بر آن‌ها مروری داشته‌ایم.

روزنامه فرهیختگان با لیلا نقدپری طراحی صحنه و لباس فیلم «یک شهروند کاملا معمولی» به کارگردانی مجید برزگر، به گفت‌وگو نشسته است. طراح لباس فیلم «یک شهروند کاملا معمولی» با تاکید بر این نکته که اصولا در طراحی لباس و صحنه، نماد‌گرایانه فکر نمی‌کنم در مورد رنگ‌ها در فیلم «‌یک شهروند کاملا معمولی» که بر‌خلاف فیلم‌های گذشته برزگر بیشتر شده است، گفت: «این تغییر در انتخاب رنگ‌ها شاید به این خاطر است که فکر کردیم بهتر است مقدار بیشتری روی رنگ‌ها تمرکز کنیم. بحث دیده شدن یا نشدن مساله متفاوتی است. مثلا می‌خواستیم خانه آقای صفری را مانند قدیم کاغذ دیواری کنیم که نتوانستیم آن نقشی را که می‌خواستیم، پیدا کنیم، در نتیجه خودمان کاغذ دیواری را طراحی و چاپ کردیم و شد آن چیزی که روی دیوار می‌بینید. فکر کردیم آقای صفری برای خودش، در طراحی خانه‌اش و انتخاب رنگ‌هایی که کرده است، سلیقه شخصی دارد. صفری سال‌هاست تنهاست، ولی یک سلیقه شخصی دارد. در کنار او زنش پروین خانم است. پروین خانم یک زن شاداب، پر‌هیجان و به‌روزتر است‌. او کتاب می‌خواند. در نتیجه طبیعی است که خانه‌اش را مقداری به روزتر طراحی کند. این گونه بود که ما تصمیم گرفتم یک رنگ شاد برای پروین خانم انتخاب کنیم؛ بنابراین براساس روحیه‌اش مبل‌ها و فرش‌هایش را هم انتخاب کردیم.»

روزنامه قانون به بهانه انتشار دفتر شعر تازه شمس لنگرودی با او به گفت‌وگو پرداخته و شمس سوال‌های حول محور حضورش در سینما را هم پاسخ داده است. او در پاسخ به این سوال که آیا خود را یک بازیگر می‌داند یا خیر توضیح داد: «بهتر است‌این‌گونه بگویم که همه کارهای هنری من برای خود‌‌‌م است. برای تسکین روح خود‌‌‌م وبرای آرامش خود‌‌‌م است. هرگز کاری را برای د‌‌‌یگری نمی‌کنم مثلا شعر نمی‌گویم که د‌‌‌یگری بخواند‌‌‌ شعر می‌نویسم وقتی تصحیح می‌کنم و شکیل می‌شود‌‌‌ و خوشم می‌آید‌‌‌ چاپ می‌کنم که د‌‌‌یگری هم بخواند‌‌‌. فیلم هم برای تسکین خود‌‌‌م بازی کرد‌‌‌ه‌ام.»

در خبرگزاری مهر مصاحبه سامان سالور کارگردان «آمین خواهیم گفت» به چشم می‌خورد. او در پاسخ به اینکه به چه دلیل این فیلم در صف اکران مانده بود، گفت: «وقتی دلایل اکران نشدن فیلم را جویا شدم در پاسخ شنیدم که یکی از شخصیت های فیلم شبیه به رئیس دولت گذشته بوده است در واقع به واسطه نماد و استعاره هایی که از فیلم بیرون کشیده بودند معناسازی کردند که این معناسازی به هیچ عنوان درست نبود. من به عنوان یک فیلمساز به شرایط اجتماعی نقد منصفانه وارد کرده بودم.»
سالور ادامه داد:« خوشحالم که فیلم آمین خواهیم گفت با توجه به فضای موجود مافیایی در پخش، به همت گروه سینمایی هنروتجربه رنگ اکران را به خود دید. به اعتقاد من گروه سینمایی هنروتجربه اولین گام رسیدن به قله رفیع سینمای تحلیل‌گر و پر توان است و فکر می‌کنم این فیلم سینمایی با وجود محدود بودن سانس‌های نمایش در این گروه سینمایی به درستی دیده خواهد شد.»
کارگردان فیلم «چند کیلو خرما برای مدرسه تدفین» تاکید کرد: «امیدوارم روزی از راه برسد که گروه سینمایی هنروتجربه معیار سنجش فرهیختگی سینمای ایران باشد و بتوان از فیلم‌هایی که در این گروه سینمایی اکران می شود به عنوان فیلم‌های پر درآمد سینمای ایران هم یاد کرد. البته فیلم «ماهی و گربه» به واسطه پخش‌کننده خوبی که داشت توانست در این گروه سینمایی بدرخشد.»

خبرگزاری ایسنا ارزیابی محسن امیریوسفی درباره فیلم «نفس» به کارگردانی نرگس آبیار را منتشر کرده است. محسن امیریوسفی معتقد است: «فیلم سینمایی «نفس» عنصر تخیل را به منظور روایت تاریخ معاصر درون خود دارد عنصری که گوهر گمشده سینما ایران به خصوص در سال‌های اخیر است و به درستی جایزه نگاه ملی به این فیلم سینمایی اهدا شد…..فیلم «نفس» به کارگردانی نرگس آبیار را بعد از جشنواره دیدم و از فیلم خوشم آمد. البته فکر می‌کنم این فیلم برای این دوره از جشنواره فیلم فجر، خصوصاً فضای عصبی برج میلاد مناسب نبود. دیدن «نفس» فضای آرامی می‌خواهد تا توان کارگردانی، دقت فیلم‌نامه و قدرت بازیگران آن به چشم آید و این همه به پای طولانی بودن بعضی سکانس‌ها قربانی نشوند. نرگس آبیار بعد از تجربه «شیار ۱۴۳» و ستایش‌هایی که از آن فیلم شد می‌توانست به شیوه‌ای کاملا محافظه کارانه فضای همان فیلم را ادامه دهد و بر موج موفقیت فیلم پیشین خود سوار شود، ولی فیلم «نفس» جسارت کارگردانی را دارد که نخواست خودش را تکرار کند و از این بابت قابل ستایش است.»