هنروتجربه- قاسم فتحی:عصر روز شنبه(اول اسفند) جلسه نقد و وبررسی فیلم«بهمن» با حضور مرتضی فرشباف(کارگردان) و عباس رضایی(کارشناس و مجری جلسه) در سالن شماره پنج سینما هویزه مشهد برگزار شد.
مرتضی فرشباف در ابتدای این جلسه درباره فرآیند نوشتن فیلم‌نامه این فیلم توضیح داد:« ایده اولیه این فیلم از یک داستان کوتاه آمریکایى به همین نام گرفته شد. فکر می‌کنم نویسنده‌اش هم خانم «آن بیتی» باشد.  آن داستان زنى هست که از پشت پنجره به هواى برفى بیرون خیره شده و در تمام این مدت گذشته‌اش را مرور مى‌کند.»
او هم‌چنین درباره همکاری با نسیم مرعشی به عنوان داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس گفت: «دنبال کسی بودم که حس و حال زنانه فیلم را بفهمد و روابط را براساس واقعیت زنانه جلو ببریم. حضور نسیم مرعشی به عنوان یک روزنامه‌نگار و رمان‌نویس حرفه‌ای در این کار واقعا تجربه تازه‌ای بود. در کار بعدی خودم هم از حضور یک داستان‌نویس دیگر استفاده می‌کنم. یک چیز را هم اینجا بگویم که بازخوردهای این فیلم به نسبت برای خانم‌ها بهتر از آقایان بود. من خودم چون مادرم را خیلی دوست دارم و خیلی هم نگاهش می‌کنم و حداقل با زنان فیلم همذارت‌پنداری می‌کنم. متاسفانه در جامعه ما کسی زنان را آن‌طور که باید نگاه نمی‌کند .
البته بهمن  یک موقعیت روان‌شناختى آشنا براى تمام میان‌سالان است، اما زن‌ها به خاطر توانایى‌هایى که دارند مى‌توانند این فرآیندهاى ذهنى را خیلى خوب بگذرانند و به خوبى جایگاه خودشان و خاطرات‌شان را مرور کنند. اما در مورد هما باید بگویم که ده شب بی‌خوابى این فرصت را به او مى‌دهد که به مرور نقشش در برابر خود و خانواده‌اش بپردازد. این یک موقعیت مشترک همه آدم‌هاست که در برهه‌اى از زندگى‌شان نسبت به موقعیت و جایگاه‌شان دچار تردید مى‌شوند و در میان‌سالى این یکى از بحران‌هاى جدى و کلاسیک است که معمولاً اتفاق مى‌افتد.»
برای پلان به پلان این فیلم زحمت کشیدیم
فرشباف در بخش دیگری از این نشست به مصائب ساختن فیلم‌هایی از جنس«بهمن» اشاره کرد: «برای پلان به پلان این فیلم زحمت کشیدیم. مثلا آن اکستریم لانگ شات‌هایی که از جاده برفی می‌بینید، همه‌اش واقعی است. هومن بهمنش واقعا در دمای۲۵- درجه بدون اینکه دستش بلرزد«پَن» می‌کرد و حتی برای این که در پُست پروداکشن به مشکل نخوریم، برداشت‌های متعدد می‌گرفت. علاوه بر این ۷۰درصد برفی که در فیلم مشاهده می‌کنید، واقعی است و مابقی با جلوه‌های ویژه میدانی ساخته‌است که آن هم سختی‌های زیادی داشت. هومن بهمنش چند براداشت برای یک پلان، می‌گرفت تا موقع تدوین و صداگذاری و جلوه‌های ویژه به مشکل نخوریم. چون اگر کوچک‌ترین مشکلی به وجود می‌آمد، باید همه فیلم را دور می‌ریختیم. به ضرس قاطع باید بگویم که علیرضا علویان صداگذار این فیلم روزی ۱۶ تا ۱۷ساعت وقت می‌گذاشت تا صداها واقعی و براساس حس و حال فیلم دربیاید. در جشنواره فیلم فجر پارسال در حق بهمنش واقعا ظلم شد و نمی‌دانم چرا کارش دیده نشد.»
فرشباف در ادامه تاکید کرد:« الان دیگر سراغ ساخت چنین فیلم‌هایی نمی‌روم. من فیلم اولم یعنی«سوگ» را با بیست میلیون تومان ساختم. فکر می‌کنم باید همین رویه را در فیلم‌سازی پیش بگیرم.»