هنروتجربه-سوگند نیازمند: هفته گذشته هوشنگ گلمکانی در گفت‌وگو با سایت هنروتجربه از برگزاری جشنواره‌‌ای مستقل برای هنروتجربه در سال ۱۳۹۵ خبر داد. این گفت‌وگو که بازتاب‌های بیشماری در رسانه‌ها داشت، با واکنش برخی سینماگران و رسانه‌های موافق و مخالف همراه بود. به همین بهانه در گپی تلفنی نظر محمدعلی سجادی کارگردان باتجربه سینما را که پیش از این مستند «حمید هما» از او در هنروتجربه به نمایش درآمد و «تمرین برای اجرا» را نیز در بخش هنروتجربه جشنواره سی‌و چهارم فیلم فجر داشت، درباره برگزاری جشنواره مستقل هنروتجربه جویا شدیم.

سجادی برگزاری جشنواره مستقل هنروتجربه را گامی روبه جلو توصیف کرد: « جشنواره فیلم فجر یک جشن در سینما ایران است که در آن تولیدات یک سال از سینما ایران را تماشا می‌کنیم و مورد نقد و بررسی هم قرار می‌گیرد اما فیلم‌های هنروتجربه به علت خاص بودن‌شان شاید به نوعی دیده نشود. به نظر من همان‌طور که سینما مستند جشنواره‌ای به نام «سینماحقیقت» دارد، هنروتجربه هم که یک جریان مستقل است، باید جشنواره مستقلی داشته‌باشد. هرچند هنروتجربه مکمل سینما ایران است اما این جشنواره مستقل شاید گامی رو به جلو باشد و به پیشرفت هنروتجربه کمک کند.»

در ادامه کارگردان «حمیدهما» به طرح پیشنهادهایی برای بهتر برگزاری شدن این رویداد پرداخت: «هرچه تمرکز این جشنواره روی هنر باشد، بهتر است. هنری که مدنظرم است شامل آنچه در سینما جهان اتفاق می‌افتد هم هست. نقد و بررسی آثاری از این دست سبب می‌شود، راه تازه‌ای برای شناخت فضای تجربی باز شود و از تجربیات فیلم‌سازانی که که قبل‌تر مسیری را رفته‌اند، استفاده کنیم. این اتفاق کمک می‌کند، فیلم‌سازانی که می‌خواهند در عرصه فیلم‌سازی تجربه کنند، مسیر تازه‌ای را پیش روی خود قرار دهند.»

یک «نگرانی» هم وجود دارد و آن هم این است که این جشنواره، هنروتجربه را از سینما ایران منتزع بکند، هرچند که باید استقلال رای وجود داشته باشد. ما در این حرکت نباید خودمان را در یک جزیره محبوس کنیم

ضرورت بین‌المللی بودن این جشنواره نکته‌ دیگری بود که سجادی به آن اشاره داشت: «ارتباط ما با جهان بیرون اتفاق لازم و ضروری‌ است. اما فقط نگران این موضوع هستم که مبادا گرفتار ممیزی‌ها شویم، زیرا جشنواره‌هایی در ایران هستند که لقب بین‌المللی را یدک می‌کشند اما متاسفانه درگیر ممیزی‌ها شده‌اند. اگر بشود این مساله را حل کرد و رابطه‌ای را بین سینما تجربی ایران و جهان ایجاد کرد تا جوانان فیلم‌ساز ایرانی با آن شریک شوند، اتفاق خوبی خواهد افتاد.»

البته سجادی در این گپ‌وگفت فقط به بازگویی نقاط قوت برگزاری جشنواره مستقل هنروتجربه بسنده نکرد و نگرانی خود را هم مطرح کرد: «چون هنوز جشنواره‌ای آغاز نشده نمی‌توانیم با قطعیت راجع به آن نظر دهیم، اما اگر نخواهم نامش را «ضعف» بگذارم، یک «نگرانی» هم وجود دارد و آن هم این است که این جشنواره، هنروتجربه را از سینما ایران منتزع بکند، هرچند که باید استقلال رای وجود داشته باشد. ما در این حرکت نباید خودمان را در یک جزیره محبوس کنیم البته کسانی که در هنروتجربه فعالیت می‌کنند همگی جزء تنه سینما و اهل نقد و نظر هستند و اگر چنین تصمیمی عملی شود به طور قطع با پرداختن به جزئیات خوب پیش خواهد رفت.»

او هم‌چنین درباره محل برگزاری جشنواره توضیح داد: «با توجه به این‌که در شهرستان‌ها و در عرصه فیلم‌سازی جوانان مستعدی هم داریم اما به نظر من تمرکز اولیه این جشنواره اگر در تهران باشد به مراتب بهتر خواهد بود.»

سجادی در آخر این گفت‌وگو اضافه کرد: «وقتی سخن از سینما تجربی به میان می‌آید نباید فقط خود را به آثار داستانی مقید کنیم. در چنین جشنواره‌ای به طور قطع حضور فیلم‌های مستند و کوتاه نیز جایگاه ارزشمندی خواهند داشت.»