هنروتجربه: امروز(۹ اسفند) با وجود این که  صفحات و بخش های سیاسی رسانه ها هم چنان تحت تاثیر انتخابات و اعلام نتایج انتخابات هستند، اما صفحات و بخش های فرهنگی خصوصا سینما بیشتر به انعکاس اخبار و رویدادهای سینمایی پرداخته اند و در این میان اخبار مرتبط با گروه و فیلم های هنروتجربه هم در رسانه های مختلف بازتاب دارد.

از خبرگزاری‌های فارس و ایسنا و مهر شروع می کنیم که خبر اکران فیلم «دربست» به کارگردانی علی خامه‌پرست فرد و تهیه کنندگی مشترک حسن علیمردانی و حسن مصطفوی از ۱۴ اسفند در گروه هنروتجربه  را به نقل از کارگردان این فیلم منتشر کرده اند. خامه‌پرست فرد درباره ساخت این فیلم گفته است: «دربست یک اثر اجتماعی با داستانی متفاوت است. هدف اصلی از ساخت فیلم  بیان معضلات اجتماعی است که از دل هفتاد داستان کوتاه جمع آوری شده و تمامی سکانس‌های آن در مدت یک ماه  در خیابان‌های تهران فیلم‌برداری شده است. با توجه به بحران افسردگی در جامعه و بخصوص جوانان می‌توان کمی نسبت به فیلم تامل کرد و برای خروج از آن به دنبال راه حلی مناسب بود. دربست فیلمی کاملا مستقل و تجربی است که به زندگی پارسا جوان ۳۰ ساله‌ای که بعد از مرگ پدرش و شرایط نامساعد روحی ناخواسته درگیر مسافرکشی می‌شود و در تقابل با افراد مختلف جامعه رفته رفته از انزوا خارج شده و به زندگی امیدوارانه‌تر نگاه می‌کند.» او هم چنین از اکران فیلم در گروه هنروتجربه ابراز خرسندی کرده است: «دقیقا حضور ذهن ندارم ولی در زمان تولید فیلم، گروه هنروتجربه شکل نگرفته بود و یا در ابتدای فعالیت‌هایش بود و پس از سپری شدن مراحل فنی با مشورت تهیه‌کنندگان به این نتیجه رسیدیم که گروه سینمایی هنروتجربه بهترین گزینه برای اکران فیلم دربست است.» دربست فیلم پر بازیگری است و در آن شقایق فراهانی، رضا ناجی، امیرحسین صدیق، نیما شاهرخ شاهی، نرگس محمدی، بیژن بنفشه خواه، خاطره حاتمی، صادق هاتفی، فرزین صابونی و… ایفای نقش می کنند.

روزنامه اعتماد هم به بهانه  اکران فیلم «دو» به کارگردانی سهیلا گلستانی در گروه هنروتجربه به معرفی این فیلم پرداخته است. در بخشی از این مطلب کارگردان درباره مضمون فیلم چنین توضیح داده است:« فیلم «دو» تلاشی برای بیان فقدان، تنهایی و میل به گریز از ما شدن است. سردی روزگاری که می‌گذرد و می‌گذرانیم.» گلستانی که فیلم‌نامه این اثر را با نگاهی به داستان «کفش‌های خدمتکار» نوشته،تاکید دارد: «چند سال پیش این داستان را با ترجمه امیرمهدی حقیقت خوانده بودم و برای مدت زیادی در ذهنم بود. فیلمنامه «دو» به معنای اقتباس از آن داستان نیست بلکه بیشتر نگاهی به آن داستان بود؛ چراکه فرآیند و کل جریان فیلم‌نامه متضاد با داستان «کفش‌های خدمتکار» است. این فیلم‌نامه بیشتر تحت تاثیر چند تصویر از آن داستان نوشته شده است و البته از نظر تم، شباهت زیادی به آن داستان دارد.» در این گپ و گفت هم چنین به اکران این فیلم در گروه سینمایی هنروتجربه هم اشاره شده است، کارگردان دراین باره عقیده دارد:«باتوجه به فضایی که بعد از مدتی در گروه هنر و تجربه اتفاق افتاده، اکران فیلم «دو» در گروه سینمایی «هنر و تجربه» را می‌توان به فال نیک گرفت و شاید فرصت بهتری برای جذب مخاطبی باشد که با انگیزه و میل به تفکر، به تماشای فیلم می‌نشیند. گروه سینمایی «هنر و تجربه» به مخاطبی نیاز دارد که اهل تفکر و تامل باشد و این ویژگی برای فیلم من مفید است.»

گزارش آیین دیدار فیلم دو که شب گذشته(شنبه هشتم اسفند) در سینما فرهنگ برگزار شد، نیز در خبرگزاری مهر منتشر شده است.

 اکران فیلم «جزیره رنگین» خسرو سینایی در گروه هنروتجربه با استقبال خوب رسانه ها مواجه شده و اخبار مرتبط با این فیلم بازتاب مناسبی دارند. امروز روزنامه ایران با خسرو سینایی و احمد نادعلیان درباره «جزیره رنگین» گفت و گو کرده است. سینایی در این گفت‌وگو سینما را یک ابزار مهم فرهنگی توصیف کرده است:«معتقدم به سینما باید از دیدگاه‌های مختلف نگاه کرد و اگر سینما را همچون یک ابزار مهم فرهنگی قلمداد کنیم، هر فیلم سازی می‌تواند طبق ذهنیات و دغدغه هایش فیلم سازی کند.سینما می‌تواند به عنوان یک رسانه درعین حال که به جذابیت و سرگرمی می‌پردازد به مسائل مهم دیگر اجتماعی هم بپردازد. معلومات مخاطبان امروز سینما نسبت به گذشته بیشتر شده است. اگر فیلمی با حضور بازیگران ستاره بسازیم، برای آنکه به نقش یک جنوبی نزدیک شود با گریم صورتش را تیره می‌کنیم اما مخاطب این مسأله را نمی‌پذیرد. زمانی بود نقش سیاه را در فیلم اتللو بازیگر سفید پوستی مثل سرگئی باندراچوک با گریم بازی می‌کرد و همگان تحسینش می‌کردند، اما امروز چنین مسأله‌ای باعث تحسین مخاطب نمی‌شود. بنابراین ترجیح می‌دهم اگر فیلمی می‌سازم که مربوط به نواحی مختلف ایران است، سوای آشنایی با امکانات و قابلیت‌های مختلف آنجا فضای کلی فیلم برای مخاطب قابل باور باشد. این قابل باور بودن در بحث فیزیک، شکل و زبان هم قابل ارزیابی است. در خیلی از فیلم‌ها دیده ام که بازیگر تهرانی تلاش کرده لهجه‌ای را تقلید کند و نتوانسته در این کارش موفق باشد.»
احمد نادعلیان که در واقع فیلم با الهام از فعالیت های فرهنگی او در جزیره هرمز ساخته شده، در بخشی از این گفت و گو درباره نحوه همکاری با سینایی توضیح داده است:«سال‌ها است که کارهای محیطی در ایران و خارج از کشور انجام می‌دهم و در دل طبیعت زندگی می‌کنم. سال‌های اولی که از خارج از کشور بازگشته بودم در روستای پلور حوالی فیروزکوه در جاده هراز اقامت داشتم. زمستان‌ها زندگی در پلور به دلیل برودت هوا و سرما امکانپذیر نبود و به همین دلیل مجبور بودم در تهران زندگی کنم. تهران هم آب و هوای مساعدی ندارد. در سفری به جنوب متوجه زیبایی‌های جزیره هرمز شدم و تصمیم گرفتم به شکل مداوم در اینجا زندگی و کار کنم. فیلم جزیره رنگین به نوعی اقتباس از پروژه‌ای است که من طبق دغدغه شخصی‌ام درباره جزیره هرمز انجام دادم. سال‌ها قبل خانه‌ متروکه‌ای درهرمز خریدم و به تدریج این ملک متروک را تبدیل به یک مکان فرهنگی کردم. مردم جزیره با استفاده از خاک‌های رنگی مشغول شدند. برای راه اندازی این مکان مشکلات زیادی تحمل کردم. زمانی که خسرو سینایی وهمسرشان با این پروژه آشنا شدند، تصمیم به تولید یک فیلم گرفتند. منتهی این موضوع محور اصلی فیلم نبود و در کنار مسائل کلی جزیره، فعالیت‌ها، آیین‌ها و مراسم‌ مختلف هم در فیلم روایت می‌شود. در بخش نوع زیست مردم جزیره، سینایی از تجربیات شخصی زندگی ۱۰ ساله من در جزیره استفاده کرد.»

در روزنامه آفتاب یزد گزارش کوتاهی از برنامه سینما ایران با حضور شهرام مکری که با بررسی فیلم «اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر» همراه بود، منتشر شده است.

همچنین روزنامه عصر مردم به گزارش جلسه نقد و بررسی «من ناصر حجازی هستم» به کارگردانی نیما طباطبایی در شیراز پرداخته است.