هنر و تجربه: تولید فیلم اسکاری «از گور برخاسته» (آلخاندرو گونزالس ایناریتو) در مواردی به‌مراتب بیش از خود فیلم اهمیت پیدا کرده است.

مستندی از الیوت راش با عنوان «دنیای دیده‌نشده: از گور برخاسته» (۲۰۱۶) نه‌تنها  نگاهی به پشت صحنه‌ی جالب این فیلم دارد ، بلکه  وارد رابطه‌ی پیچیده‌تری با جهان پیرامون‌ می‌شود و این‌که چه‌طور انسان و طبیعت دائم به هم برمی‌خورند و در تقابل قرار می‌گیرند.
در این مستند که به‌تازگی توسط کمپانی «فاکس قرن بیستم» در فضای مجازی قرار گرفته است، ایناریتو درباره موضوعی حرف می‌زند که همه فیلم‌سازان، پیر و جوان، با آن دست به گریبان هستند؛ این‌که هر فیلم مثل یک پازل است و باید قطعه‌ی درست را در لحظه‌ی مناسب پیدا کرد تا بشود پازل را کامل کرد. پس به طور طبیعی اگر فیلم‌سازی به دنبال جا زدن تکه‌ای در جای نامناسبش باشد، جواب نخواهد گرفت:«البته که پازل مربوط به هر فیلم می‌تواند از نظر ذهنی و با تکیه بر اندیشه، فوق‌العاده پیچیده و غنی شود اما رسیدن به توازن درست واقعاً برای به پایان رساندن یک فیلم مهم است. بنابراین همه چیز را نمی‌شود از قبل برنامه‌ریزی کرد و گاهی باید قطعه‌ای از پازل را برای جا زدن، تراشید و صیقل داد.»
این مستند ۴۴دقیقه‌ای درست مثل خود فیلم «از گور برخاسته» جنبه‌ی جذاب دیگری هم دارد: نیاز ما به بقا که در تقابل با حفاظت از محیط پیرامون‌مان قرار می‌گیرد.