هنر و تجربه: پررنگ‌ترین خبری که روز دوشنبه ۱۷ اسفند در سرویس‌های سینمایی خبرگزاری‌ها و روزنامه‌های سینمایی بازتاب یافت، صحبت‌های ایوبی در جلسه معارفه و تودیع مدیران سینمایی بود. ایوبی در این جلسه از وضع سینما ابراز رضایت کرده بود و اظهار امیدواری کرد هرچه زودتر از ماه رمضان سینما خارج شویم.

روزنامه سینما نیز بحثی با موضوع اکران فیلم‌های خارجی باز کرده است که بحث جذابی  است و می‌تواند ادامه پیدا کند. جعفر صانعی‌مقدم که در چندماه اخیر مسئول مطالعه و بررسی طرح اکران فیلم‌های خارجی در سینمای ایران بوده است و دیدارهای مختلفی با دست اندرکاران و کارشناسان سینما داشته است اعتقاد دارد اکران فیلم‌های خارجی ضرری به سازوکار سینمای ایران نمی‌زند. صانعی مقدم اعتقاد دارد باید شورایی شبیه شورای سیاستگذاری گروه هنر و تجربه برای اکران فیلم خارجی تشکیل شود و اکران فیلم‌های خارجی می‌تواند در فضایی مشابه اکران هنر و تجربه به صورت محدود اتفاق بیفتد.

در صفحه اول همین روزنامه یادداشتی به قلم امیرحسین علم‌الهدی دبیر شورای سیاست‌گذاری گروه هنر و تجربه منتشر شده است. در بخشی از این یادداشت می‌خوانیم: «سینمای ایران بیش از سه دهه است که خود را اکران فیلم‌های خارجی محروم کرده است. به نظر می‌آید حتی در دهه ۶۰ هم دولت نباید اکران فیلم خارجی را حذف می‌کرد، بلکه باید آن را کنترل می‌کرد. تنها در ایران است که صد در صد سالن‌ها به تولیدات داخلی اختصاص دارد. حتی در آمریکا با تولید بیش از ۸۰۰ فیلم در سال ، ۱۰ درصد سالن‌های کشور آمریکا به اکران فیلم‌های خارج از آمریکا اختصاص دارد و در هند هم ۱۵ تا ۲۰ درصد اکران به فیلم‌های خارجی می‌رسد..» در  ادامه این یادداشت، به مشکل فاصله جغرافیایی زیاد بیننده سینما با سالن‌های سینما در تهران پرداخته شده است.

عمده اخباری که درباره فیلم‌های هنر و تجربه در روزنامه‌های ۱۷ اسفند منتشر شده است، به دو فیلم جدید این گروه «دو» و «دربست» مربوط می‌شود. روزنامه سینمایی بانی فیلم خبر جلسه آیین دیدار فیلم «دربست» را در سینما فرهنگ منعکس کرده است. روزنامه روزان هم در صفحه سینمایی خود به این فیلم پرداخته است و با علی خامه‌پرست گپ کوتاهی زده است. خامه‌پرست در این گفتگوی کوتاه می‌گوید: «با توجه به بحران افسردگی جامعه و به خصوص جوانان می‌توان در این فیلم تامل کرد و برای خروج از آن دنبال راه‌حل مناسبی بود. «دربست» فیلمی کاملا مستقل و تجربی است که به زندگی پارسا جوان ۳۰ ساله‌ای می‌پردازد که بعد از مرگ پدرش و شرایط نامساعد روحی ناخواسته مشغول مسافرکشی می‌شود و در تقابل با آدم‌های مختلف جامعه و مشکلات‌شان؛ نگاهی امیدوارانه‌تر به زندگی پیدا می‌کند.»

روزنامه همشهری به فیلم سینمایی «دو» به کارگردانی سهیلا گلستانی پرداخته است. در گفتگوی کوتاه این روزنامه با کارگردان فیلم «دو» می‌خوانیم: «فیلمنامه خوب، انگیزه ساختن فیلم را در کارگردان ایجاد می‌کند اما علاوه بر فیلمنامه قوی، باید توانایی خودم، شرایط محیطی و اوضاع کلی را برای ساختن فیلم درنظر بگیرم. من فیلمنامه دو را با نگاهی به یک داستان کوتاه خارجی نوشتم. کفش‌های خدمتکار از مالامود که از نویسندگان بزرگ آمریکایی است و آثارش در ایران کمتر شناخته شده، سال گذشته به همراه چند داستان دیگر با ترجمه امیرمهدی حقیقت در قالب یک کتاب به بازار آمد.»

گلستانی که از دنیای بازیگری تئاتر پا به سینما و تلویزیون گذاشت، درباره ورود به دنیای فیلمسازی به همشهری می‌گوید: «به این موضوع قائل نیستم که هر کارگردانی باید هر سال یک فیلم بسازد. البته این امر به سبک و سیاق هر فیلمساز بستگی دارد اما دو فیلم اول و آخر من نیست و برای نشستن روی صندلی کارگردانی فیلم بعدی‌ام به کمی زمان نیاز دارم تا بتوانم با نیرو و تفکر بیشتر کار را شروع کنم.»

گلستانی درباره نوع مخاطبان فیلم خود هم می‌گوید: «اگر بگوییم تماشاگران خاص افرادی هستند که قائل به تفکرند، بله این فیلم برای آنهاست. دو از آن گروه فیلم‌هایی است که فارغ از کیفیتی که دارد، با یک فرمول کلی مطابق با عادت ذهنی ساخته نشده و بر مبنای نشانه پیش می‌رود. تماشاگر باید با تفکر به تماشای فیلم بنشیند و البته تمام اقشار جامعه و کسانی که در سینما قائل به تفکر هستند، می‌توانند مخاطب دو باشند.»