ماهنامه هنروتجربه – خسرو دهقان: ۱) ایرج کریمی فیلم‌ساز را نه می فهمم و نه دوست دارم. به سختی از لابه لای چند اثرش یکی، دو سکانس می توانم دست چین کنم که با پسند من سازگار است.
۲) ایرج ادبیات سینمایی را می فهمم و درک می کنم. ترجیح می دهم ایرج نوشتاری را به خاطر و ذهن و خاطره و یاد و روزگار گذشته به یاد آورم. دنیای کتبی او را لمس می کنم. متوجه می شوم از کجا می آید، چگونه آمده و چطور نوشته شده و چگونه درک شده.
۳) دل‌مشغولی ها و ذهن مشغولی های ایرج و درک و داوری صحیح درباره او برای من از مسیر ادبیات مقدور است.
۴) حتی اگر روزی و روزگاری خشن هم شوم که نمی دانم بشوم و اصلا آیا لزومی به این کار هست یا نه، در آن صورت نوشته هایش راهنمای بهتری برای من است تا فیلم هایش. و اگر به ستایش اش هم بخواهم بپردازم از کانال کتاب ها و مجموعه آثارش این مهم برایم عملی تر است.
۵) امیدوارم مجموعه کارهای نوشتاری اش در یک یا چند جلد روزی و روزگاری چاپ شود تا به داوری اش بنشینم.
۶) از شعر که بخشی از تخصص او بود هم چیزی سردرنمی آورم که بماند.
۷) به جوانان توصیه می کنم ایرج کریمی کتبی را جدی تر بگیرید تا…

نسخه pdf شماره بیست‌وسوم ماهنامه هنروتجربه