ماهنامه هنروتجربه – خسرو دهقان: ۱) «چهارشنبه» استثنائی ترین فیلمی بود که در جشنواره سی وچهارم فجر دیدم. کمی حتی می توانم پیش تر بروم و بگویم از زاویه ای که خواهم گفت یگانه فیلمی بوده است که در این سال ها دیده ام. و حتی باز هم کمی می توانم پیش تر بروم و بگویم که در سینمای ایران از منظری که خواهم گفت پدیده ای نادر است.
۲) آن زاویه و منظر این است: فیلم روی موضوعش فوکوس کامل بود. از شات اول نمای اول و نمای اول و صحنه اول و بازی اول اولین بازیگر تا دقیقه آخر روی موضوع فیلم متمرکز بود، به حاشیه نرفت و هر بچه  قصه ای در خدمت قصه مرکزی بود. سرسوزنی از تمرکز روی موضوع و درد فیلم جدا نشد و خطا نکرد و به حاشیه نرفت. و این ستودنی است. خیلی هم ستودنی است.
۳) اینکه فیلم خوب بود یا بد، اینکه فیلم به دردخوری است یا نه و اینکه اجزا تشکیل دهنده فیلم در خدمت ساختاری مناسبند یا نه و اینکه اثر قابل دفاع است یا نه، خود مبحث جداگانه‌ای است و نیازمندم در نوبت های بعدی فیلم را ببینم و به داوری بنشینم.
۴) فعلا و تا اطلاع ثانوی. فیلم شاخص و غریبی بود. تمرکز و تمرکز و تمرکز و فوکوس کامل روی موضوع مرکزی فیلم.
۵) خدا پدر و مادر فیلم‌ساز و دست اندرکاران فیلم را بیامرزد و خدا قوت به همه‌شان.

نسخه pdf شماره بیست‌وسوم ماهنامه هنروتجربه

برچسب‌ها: