هنروتجربه:یکی از بحث‌های نسبتا پرطرفدار امروز(شنبه ۲۸ فروردین) رسانه‌ها نمایش یا عدم نمایش«فروشنده» آخرین ساخته اصغر فرهادی در جشنواره کن و البته حضور فیلم «وارونگی» به کارگردانی بهنام بهزادی در بخش نوعی نگاه این جشنواره است.از دیگر خبرهای حوزه سینما که در رسانه‌ها قابل پیگیری است، صحبت‌های حجت‌الله ایوبی رییس سازمان سینمایی درنشست مدیران کل منطقه هشتم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. او در بخشی از صحبت‌های خود با بیان اینکه فضای همدلی و گفتمانی در سینما نهادینه شده است، تاکید کرد: «کمبود مخاطب در سینما یک بحران جدی بود ولی در این سه سال با افزایش مخاطبان این بحران رنگ باخته‌است. فعالیت گروه هنروتجربه از دستاوردهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که پیش از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید چنانچه ۵۰ فیلم اکران می‌شد، حال این شمار به ۱۰۰ فیلم رسیده‌است. گروه کودک و نوجوان نیز مدتی است که کار خود را آغاز کرده و در این ارتباط سالن‌های مناسب استان‌ها برای فعالیت این گروه شناسایی خواهدشد.»

در میان فیلم‌های اکران شده در گروه هنروتجربه، امروز «تابو» به کارگردانی خسرو معصومی در دو رسانه مورد توجه قرار گرفته‌است. روزنامه اعتماد به سراغ کارگردان تابو رفته و درباره
ساخت این فیلم با او گفت‌وگو کرده‌است.معصومی در این مصاحبه تابو را کامل‌ترین فیلم خود عنوان می‌کند و در بخشی دیگر تاکید دارد:«من سعی کرده‌ام با استفاده از پیرنگ‌های قصه، به اصل موضوع بپردازم و از شیوه کارگردانی هم طوری استفاده کرده‌ام که به زعم خودم توانستم آنچه مدنظر بود را بیان کنم. این فیلم با تمام نقاط ضعف و قدرت می‌تواند مورد علاقه برخی مخاطبان خاص سینما باشد. اما در مجموع اختلاف رای‌ها و نظرات تماشاگران مشخص می‌کند که «تابو» از نظر ساختاری آیا در عمق حرکت می‌کند یا در سطح.». او در ادامه درباره حضور این فیلم در جشنواره‌های خارجی توضیح داده است:«تازه‌ترین حضور «تابو» در یک جشنواره خارجی به اسفند گذشته و حضور در جشنواره «سیلک رود» ایرلند باز می‌گردد. پیش‌تر هم در هشتمین جشنواره فیلم‌های ایرانی «سانفرانسیسکو» موفق به دریافت چهار جایزه از این فستیوال شده‌بود. هم‌چنین در جشنواره فیلم‌های ایرانی در لندن و مونترال کانادا، نیز حضور داشته‌است. تازگی مضمون در کنار ساختار اثر همیشه در فستیوال‌های سینمایی دنیا از مهم‌ترین مولفه‌هاست.» و در پاسخ به سوالی که نظر او را در مورد فیلم جویا شده‌است، تاکید دارد:«ساختار و نقطه‌نظر مخاطبان را قبول دارم و به‌نظرم «تابو» کامل‌ترین اثر من است. حتی اگر از نظر موضوعی پیش‌تر هم به آن پرداخته شده باشد، بازهم باید با نگاه دیگری به سراغ این موضوعات رفت. تم اصلی فیلم همان تم عروس فراری است. اما نوع نگاه به موضوع کاملا متفاوت و عمیق‌تر از آنچه است تاکنون اجرا شده‌است. درحالی که در واقعیت این‌گونه نیست و معضلی سرپوشیده است. هرچند متاسفانه در سینمای ما فقط نگاه خوب و بد حاکم است. اما باید اگر این تقسیم‌بندی ایجاد می‌شود توضیحی هم ارایه شود که چرا اثری خوب یا بد است.»

مطلب بعدی در مورد تابو متعلق به خبرگزاری صبا است، که با خیام وقار کاشانی بازیگر این فیلم گفت‌و گو کرده‌است و تیتر جالبی هم دارد:«خسرو معصومی پوست بازیگر را می‌کند.» این بازیگر درباره نقشش در این فیلم توضیح داده‌است:«روز اولی که برای گفت‌و‌گو درباره این کاراکتر به دفتر معصومی رفتم، ایشان توضیح خیلی کوتاهی روی شخصیت فرشاد به من داد. به من گفت فرشاد رفیقی است که دوستش در یک تنگنا قرار گرفته و او هر کاری از دستش برمی‌آید برای رفیقش انجام می‌دهد. به من گفتند تصور کن قرار است فاجعه‌ای با این مختصات برای رفیق نزدیک و صمیمی‌ات پیش بیاید، در چنین شرایطی مواجهه تو با این موقعیت چگونه خواهد بود؟» او در بخش دیگری به نحوه همکاری با خسرو معصومی اشاره دارد:«این اولین تجربه کاری من با معصومی بود و ایشان باید به شناخت و اعتمادی نسبت به من می‌رسیدند. شاید اوایل کار کمی برایشان سخت بود و مقاومت می‌کردند ولی رفته‌رفته با توجه به شناختی که نسبت به من پیدا کردند، انعطاف‌شان نسبت به پیشنهادات من بیشتر شد. بازیگری در «تابو» به لحاظ سخت‌افزاری شرایط خیلی سختی داشت. چون فیلم‌برداری ما در سالی بود که سرمای خیلی زیاد و بی‌سابقه‌ای وجود داشت و ما در دمای ۸ درجه زیر صفر در لوکیشن‌های خارجی که اکثرا کنار دریا و در دل طبیعت بود بازی می‌کردیم. سرمای خیلی اذیت کننده‌ای بود. از طرفی خسرو معصومی علی‌رغم این‌که در دوستی و رفاقت آدم خیلی مهربانی است، در کارگردانی بسیار آدم سختی است. تا زمانی که نتوانی چیزی را که مدنظر اوست ارائه دهی، دست از سرت بر نمی‌دارد. حتی در بعضی از برداشت‌ها که من در آن دخیل نبودم کار به برداشت ۸۰-۷۰ هم رسیده بود. معصومی پوست بازیگر را می‌کند.»

اکران فیلم «جزیره رنگین» بهانه گفت‌وگوی روزنامه ایران با این کارگردان است. سینایی در این گفت‌وگو به مشکل اصلی سینمای ایران بعنی کیفیت نامناسب سالن‌های سینما و کیفیت پایین پخش صدا و تصویر اشاره دارد:«سالن‌های نمایش فیلم در ایران کیفیت مطلوب و مناسبی ندارند، بنابراین شاید بهتر باشد در کنار اجرای جشنواره‌ها به ساخت و نوسازی سالن‌های سینما هم توجه شود و برای این بخش هم بودجه اختصاص دهند.» او درباره اکران فیلم در گروه هنروتجربه هم توضیح داده‌است:«سال گذشته که فیلم در فجر ارائه شد، عده‌ای گفتند این فیلم برای نمایش عمومی هم مناسب است. البته من حساسیتی روی این نداشتم که در چه گروهی فیلم نمایش داده شود. فکر کردم «هنر و تجربه» بینندگان خاص‌تری دارد که آمادگی دارند فیلم‌های متفاوتی را ببینند. می‌خواستم فیلم دیده شود و به سرنوشت «در کوچه‌های عشق» دچار نشود، چون مخاطب خاص‌تری دارد. وقتی «در کوچه‌های عشق» را ساختم، فیلم به جشنواره کن رفت و موفق بود و وقتی هم به ایران آمد، همه دوست داشتند ولی چون بازیگر نامداری در آن بازی نمی‌کرد، فیلم در روزهای نخست اکران، فروش خوبی نداشت و پس از چند روز فیلم را از روی پرده برداشتند و فیلم اصلاً دیده نشد. خواستم «جزیره رنگین» فرصت دیده‌شدن توسط کسانی که سینما را با کنجکاوی بیشتری نگاه می‌کنند و سینما فقط برایشان سرگرمی نیست، داشته باشد.»سینایی توصیفش از تجربه ساخت «جزیره رنگین» بسیار مثبت و خوب و شاد است:«در وهله اول خواستم این قائم‌به‌ذات‌بودن آدمی را نشان دهم و بعد هم موضوع‌های جانبی مثل تلاش برای حفظ محیط‌زیست، فعالیت‌های زنان، نشان‌دادن زیبایی‌های مناطق مختلف ایران مثل جزیره هرمز برایم مطرح بود. جالب این است که نمایش این فیلم در جشنواره ونکوور کانادا، بسیار عکس‌العمل مثبت مخاطبان را به همراه داشت.» البته حضور سینایی در رسانه‌ها امروز فقط این گفت‌وگو نیست،خبر برگزاری مراسم بزرگداشتی در بوشهر به منظور تجلیل از پنجاه سال کار طبابت سید نصیر سینایی پدر این کارگردان هم در رسانه‌ها منتشر شده‌است.

برای پخش نمایش خانگی فیلم«گس» روزنامه بانی فیلم نقدی را با تیتر «قابل تامل» منتشر کرده است. افشین علیار در بخشی از این نقد نوشته‌است:« آلفرد هیچکاک می‌گوید مردم از سینما چیز بیشتری از واقعیت می‌خواهند. مصداق این جمله ارزشمند را می‌شود در فیلم «گس» اولین فیلم سینمایی کیارش اسدی‌زاده مشاهده کرد.  فیلم با روایت ساده و روان بدون هیچ اغراقی قصه را تعریف می‌کند، قصه‌ای که جهان آن مملو از آدم‌هایی است که زندگی‌شان به هم متصل است.فیلم گس داستان اپیزود گونه متصل به هم دارد اگر هرکدامم از این اپیزودها و شخصیت‌ها را از فیلم جدا کنیم، فیلم گس از هم می پاشد، تلاش فیلم‌ساز هم همین بوده‌است. فیلم براساسا قصه‌ها و واکنش‌های افرار بنا شده.گس به هیچ وجه نمی‌خواهد سیاه  و تلخ باشد، بلکه دنیایی را نشان می‌دهد که دائما در حال گردش است.»